ملت ایران: زمانی که برای اولین بار ظروف یکبار مصرف وارد بازارها شدند، همه نفس راحتی کشیدند و به خود وعده زندگی راحت تر و البته سالم تری دادند. این وسایل جدید آنقدر در میان ما برای خود جای باز کردند که نه تنها مهمان همه سفره های نذری و افطاری و مهمانی ما، بلکه شریک غم ها و شادی های ما نیز شدند. و این علاقه ی بی حد و حصر مردم نسبت به این ظروف، سبب شد که همچون یک عاشق چشم و گوش بسته، این ظروف را با تمام مخاطرات آن پذیرا باشند.

یکی از علت های بروز سرطان مشخص شد

تصور کنید در یک مهمانی خیلی بزرگ، مجبورید از ظروف چینی و شیشه ای زیادی استفاده کنید. اگر از توانایی تامین تعداد بالای ظروفی که برای همچین مراسمی لازم است و همچنین تحمل خطر شکستن این ظروف در حین حمل و نقل آنها، چشم بپوشیم، شستن این ظروف و صرف وقت و انرژی و آب فراوان و درد سرهای مربوط به آن سبب می شود که میزبان ها، به سمت استفاده از ظروف یکبار مصرف متمایل شوند. به گونه ای که آمارها، مصرف این گونه ظروف را بیش از ۸۰۰ هزار تن در سال نشان می دهد. علاوه بر موارد بالا، مقاومت به مواد الکلی، صرف انرژی کمتر برای تولید این ظروف نسبت به ظروف مشابه و قابلیت شکل پذیری، سبب افزایش روز افزون این محصولات شده است. با این وجود استفاده از ظروف یک بار مصرف بیش از ۱۱۸ نوع بیماری را به مصرف‌کنندگان منتقل می‌کند.

در فصل تابستان به سر می بریم. خیلی ها برای رفع تشنگی خود، بطری های یکبار مصرف آب یخ زده را در دست می گیرند تا در زمان تشنگی، اندکی از آن بنوشند. غافل از اینکه براساس تحقیقات علمی ثابت شده است وقتی یخ درون ظروف یکبار مصرف، آب می شود از جداره بطری مواد سرطانزا به درون آب آزاد می شود. همچنین مواد شیمیایی موجود در این ظروف و بطری ها می توانند نوعی مولکول مشابه استروژن تولید کند که برای قلب زنان مضر است.

علاوه بر یخ زدگی و سرما، تاثیر مایعات داغ و غذاهای بسیار گرم بر این ظروف، می تواند منشا آسیب ها و عوارض جبران ناپذیری برای انسان باشد. زمانی که چای و آب داغ، قهوه و غذاهای گرم در ظروف یکبار مصرف ریخته می شود از جداره آن، مواد شیمیایی سمی منتشر و در غذا حل می شود و سبب بروز سرطان هایی همچون ریه، کبد و پروستات می شود. همچنین اگر از ظروف یکبار مصرف، بیش از چند بار استفاده شود می تواند به سرطان منجر شود. زیرا در صورت تکرار مصرف، شیارهاى بسیار کوچکى که قابل رویت هم نیستند در این ظروف به وجود مى‌آید که علاوه بر مستعد کردن شخص به عفونت‌هاى دستگاه گوارش، به علت آزاد شدن مولکول هاى آلى و صنعتى به داخل آب یا غذا، انسان را در معرض انواع سرطان قرار مى دهند. هچنین اگر ظرف های یکبار مصرف در مایکروفر قرار بگیرد سمی بسیار خطرناک به نام دیوکسین تولید می کند. این سم خطر بروز سرطان به خصوص سرطان سینه را در زنان افزایش می‌دهد. همچنین استفاده دراز مدت از این ظروف به طور قطع سبب مشکلات گوارشی، خستگی و ناراحتی اعصاب می‌شود. و به این لیست، مصرف مواد اسیدی همچون نوشابه را نیز اضافه کنید.

از نظر زیست محیطی نیز این مواد آثار سوئی بر طبیعت می گذارند. دفع زباله های ظروف پلاستیکی و انباشت آنها درطبیعت و محیط زیست به مرور منابع آبی و خاکی؛ دریاها و رودخانه ها و حیات جانداران و گیاهان را تهدید می کند. و سالیان بسیار زیادی لازم است تا این مواد در طبیعت تجزیه شوند. تجمع زباله ها و شیرابه راه افتاده از پلاستیک ها باعثنفوذ مواد بکار رفته در آن ها به آب های زیر زمینی شده و مجدد به مصرف ما خواهند رسید. ورود این شیرابه ها به رودخانه ها و دریا ها باعثرسوب مواد خطرناک آن ها در گوشت ماهی ها شده و در چرخه غذایی زندگی ما قرار می گیرند. همچنین انباشته شدن این مواد در طبیعت به خصوص در پارک های جنگلی و سواحل، از نظر دیداری باعثنازیبایی مناظر و در نتیجه ناراحتی و کاهش بازدید کننده ها و کم شدن درآمد اقتصادی مناطق می شود.

متاسفانه استاندارد ظروف یک‌بار مصرف اجباری نیست، واحدهای تولیدی می توانند بدون مجوز به تولید اقدام کنند. هم اکنون پنج هزار کارخانه و کارگاه تولید ظروف یکبار مصرف در کشور وجود دارد، این در حالی است که تنها ۳۰۰ کارخانه از این تعداد مجوز تولید این ظروف را دارند و مشخص نیست، مابقی این کارخانه ها از چه موادی و چگونه نسبت به تولید این ظروف اقدام می کنند.

از ظروف گیاهی استفاده کنیم


در بسیاری از کشورهای پیشرفته ظروف پلاستیکی جای خود را به ظروف گیاهی داده اند ومردم حجم وسیعی از پلاستیک را از زندگی خود حذف کرده اند. در ایتالیا و دانمارک برای هر کیسه نایلونی تجزیه ناپذیر ۱۵ سنت از شهروندان مالیات می گیرند و این مالیات را خرج آموزش عمومی در جهت استفاده نکردن از پلاستیک و روی آوردن مردم به ظروف و مواد طبیعی در زندگی می کنند. سازمان ملل هم کنوانسیونی را وضع کرده که طی آن تمام موادی که مستقیم به آب ریخته می شوند باید زیست تجزیه پذیر باشند.

ظروف یکبار مصرف پلاستیکی حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ سال طول می کشد تا در طبیعت تجزیه شوند اما ظروف یکبار مصرف گیاهی که از نشاسته ذرت و گندم تهیه می شوند، حداکثر طی ۶ ماه به خاک باز می گردند. همچنین تولید این ظروف در دمای زیر ۱۴۰ درجه سانتیگراد به کاهش گازهای گلخانه ای می انجامد. عدم وابستگی به منابع نفتی یکی دیگر از مزایای این ظروف می باشد. چون تغییرات قیمت نفت بر قیمت تولیدات وابسته به منابع نفتی نیز اثر می گذارد و صنایع پلاستیکی نیز از آن متضرر می شود اما ظروف یکبار مصرف تولید شده از پلیمرهای گیاهی به صنایع کشاورزی وابسته است و توسعه آن موجب توسعه کشاورزی می شود.

برای تولید این ظروف از کاه، ساقه های نیشکر و پوشالهای برنج، نشاسته ی برنج، گندم، ذرت استفاده می شود. از آنجایی که نشاسته می تواند آب را به خود جذب کند و ظرف را از خاصیت بیاندازد، به ترکیبات نشاسته ای، موم یا روغن های گیاهی اضافه می کنند تا خاصیت آب گریزی پیدا کند. و برای از بین رفتن بوی بد آن از اسانس استفاده می کنند. البته مواد اولیه این محصولات بسته به فراوانی مواد گیاهی در هر منطقه متفاوت است. مثلا در اروپا از نشاسته سیب زمینی و در آمریکا از نشاسته ذرت و در استرالیا از نشاسته گندم استفاده می شود. هرچند نشاسته سیب زمینی دارای خواص بهتری برای تولید است، اما در ایران از نشاسته ذرت استفاده می شود.

محصولات زیست تخریب پذیر نه تنها مواد سمی و شیمیایی ندارند بلکه قابل خوردن نیز هستند. اگرچه هزینه خرید ظروف گیاهی تجزیه پذیر، نسبت به ظروف مشابه پلاستیکی به مراتب گران تر است، اما سختی بیماری و هزینه های فراوانی که لازم است برای درمان بیماری های ناشی از مصرف پلاستیک های نقتی صرف شود، این هزینه را توجیه می کند.

منبع: تازه