به گزارش اختصاصی ملت ایران: دیدگاه ما از آجیل خصوصا دانه های درختی بعنوان عناصر رژیم غذایی دستخوش تحول شده است. آجیل به دلیل غنای خود و طعم دهنده های ظریف، عنصری ضروری در بسیاری از فرمولاسیون ها می باشد. اما این غنا ناشی از محتوای چربی است که در بیشتر آجیلها تا ۸۰ درصد از کالری مصرفی را در برمی گیرد. اگر شما در حال شمارش کالری هستید، ۸۰۰کالری برای یک فنجان مقدار بسیار زیادی است، پس کمتر آجیل بخورید. با توجه به این امر، افرادی که رژیم غذایی می گیرند باید با احتیاط بیشتری آجیل مصرف کنند.

با کشف این مطلب که همه چربی ها یکسان نبوده و حتی برخی از آنها برای سلامتی بسیار مفید هم هستند و اینکه آجیل ها علاوه بر داشتن این چربی های مفید، مناابع غنی از فتوکمیکال ها با فعالیت های آنتی اکسیدانی قوی بشمار می آیند، موجب شهرت و محبوبیت روز به روز آنها شده است.

۱ - اسید چرب غالب در آجیل، همان اسید اولئیک اشباع نشده ای است که در روغن زیتون و آواکادو موجود می باشد. اسید اولئیک معروف به کاهش کلسترول ال دی ال بدون کاهش کلسترول اچ دی ال است.

۲ - دانه های کاج و گردو غنی از اسیدهای چرب امگا ۶ هستند.

۳ - گردو سرشار از اسیدهای چرب امگا ۳ می باشد.

۴ - بسیاری از مطالعات این امر را نشان می دهند که مصرف آجیل در رژیم غذایی گزینه مناسبی برای کاهش خطر بیماری های قلبی است.

۵ - دانه های درختی شامل انواعی از کاروتنوئیدها، اسید فنولیک و فلاونوئید می باشد که بعنوان آنتی اکسیدان های قوی عمل می کنند.

۶ - فلانوئیدها در همه دانه های درختی دیده شده است ولی گردوی آمریکایی، بادام و پسته دارای بالاترین غلظت هستند. گردوی آمریکایی منبع غنی از اسید فنولیک و آلدهیدها است.

۷ - سبوس بادام سرشار از استرول های بادام و مواد معدنی ضروری مانند منیزیم، کلسیم، فسفر و پتاسیم می باشد.

۸ - سبوس بادام در مقایسه با خود بادام بیش از ۱۳ برابر، ظرفیت آنتی اکسیدانی داشته و در عین حال چربی آن نصف بادام و تقریبا ۴ برابر فیبرهای رژیمی است.