ملت ایران:شهریور ۱۳۹۰، اوج بحران پرسپولیس. سرپرست موقت پرسپولیس، یعنی حبیب کاشانی که روزگاری با پرسپولیس قهرمانی را تجربه کرده بود، هر روز از انتخاب رفیق گرمابه و گلستان خود یعنی حمید استیلی به عنوان سرمربی پشیمان‌تر می‌شد و از فریادهای " علی دائی…علی دائی… " بر روی سکوها آشفته‌تر!

در این هنگامه بود که یک نام برای ریاست مجموعه‌ی پرسپولیس مطرح شد. محمد رویانیان که نام او با ریاست پلیس راهنمائی و رانندگی بر سر زبان‌ها افتاد. او بعدها نیز با ریاست ستاد حمل و نقل و سوخت با توجه به سوژه‌ای به نام کارت سوخت، چهره‌ ای شناخته شده‌ در میان مردم بود.

اولین اقدام مدیریتی رویانیان عملی کردن وعده و وعیدهائی بود که با مطابقت ویژه‌ای با خواست مردم داشت. او هیچ‌گاه شاید از محبوبیت و نوع مربیگری مصطفی دنیزلی خبر نداشت، اما وقتی با سکوهای آشفته‌ای که نام " علی دائی " را از بر کرده‌ بودند، روبرو شد به سرعت دریافت که باید به دنبال یک محبوبیت ویژه باشد تا جریان سکوها به سمت او فوران کنند و آن فریادهای اعتراض آمیز در خیل حب و بغض‌ها حداقل تا پایان فصل به دست فراموشی سپرده شود. شاید " پوپولیست " دانستن سردار کار سختی نباشد، اما به هر ترتیب وقتی با واکنش هواداران نسبت به زمزمه‌های عزل او روبرو می‌شویم، می‌فهمیم او تا چه اندازه به رای و نظر این هواداران احترام گذاشته است. جذب ایمون زائد و آن هت‌تریک طلائی که باعثشد تا روند پیروزی‌های استقلال در دربی‌های پایتخت پایان یابد هم از دیگر نکاتی بود که میخ محبوبیت سردار را بر دل هواداران پرسپولیس کوبید و با وجود تداوم ناکامی پرسپولیس در لیگ یازدهم، بازهم او را بر ریاست پایدار نگه داشت.

لیگ دوازدهم با نقل و انتقالات رویائی برای پرسپولیس آغاز شد و گرچه نتایج روشن و موفقیت‌آمیزی در بر نداشت، اما برای رویانیان امتیاز آور بود. سردار سرخ‌ها در تابستان ۹۱ گرچه شاید در تمامی خریدهایش تفکر برگرفته از یک تجربه‌ی ورزشی را خالی می‌دید، اما او یک نکته را بخوبی می‌دانست که شرط موفقیت او در دید عوام رقابت با رقبای مدعی بخصوص رقیب سنتی پایتخت‌نشین است. البته پروژه‌ی کهکشانی رویانیان اما و اگرهای اقتصادی و فنی بسیاری داشت. اما او کارش را پیش برد. اگرچه بعد ازنتایج ضعیف پرسپولیس در لیگ، جام حذفی هم از دست تیم رفت. با این حال، او بعد از این شکست کار را به سرعت آغاز کرد و با انتخاب علی دایی به عنوان سرمربی در انتظار فصل تازه نشست.

برای قضاوت درباره عملکرد رویانیان، باید در جبهه های مختلف او را ارزیابی کرد؛ و بی شک او در قسمت " فوتبال " امتیاز کمتری می آورد، اما آنجا که پای علاقه رویانیان به باشگاه سازی وسط می آید، مشخص است که کارهایی انجام شده و پروژه هایی(اگرچه کم ثمر) پیش رقته است؛ اگرچه کو تا پرسپولیس باشگاه بزرگی شود.

اما بعد از یک و نیم فصل تلاش و آزمون و خطا، در شرایطی که پرسپولیس آماده فصل تازه رقابتهای لیگ برتر می شد، باید با مهمترین شوک دوسال گذشته خود رودررو شود. کاش کسی باشد که فلسفه انتخاب و عزل رویانیان را برای علاقه مندان دقیق توضیح بدهد. چگونه آمد و چرا می رود؟