به گزارش مشرق، ستاره فوتبال آرژانتین یکی از کم حرف ترین ورزشکارانی است که بسیار در موردش بحثمی شود. «این زندگی توست» مستندی دراماتیک از داستان به اوج رسیدن «لیونل مسی» است که انتظار می رفت تماشاچیان اروپایی و آمریکای لاتین را به وجد آورد، اما چند پارگی کار و لغزش داستان در بخش هایی از فیلم بیننده را به نقطه ای که انتظار داشته نمی رساند.

نشریه سینمایی «ورایتی» به مناسبت نمایش مستند «این زندگی توست» در جشنواره فیلم ونیز، نقدی را بر این مستند زندگینامه ای منتشر کرد.

بیشتر صحنه های مستند مسی در فضایی آشنا برای اهالی آمریکای جنوبی فیلمبرداری شده، رستورانی مملو از افرادی که با حرارت تمام از فوتبال حرف می زنند. تفاوت کلی که این فیلم با دیگر آثار این چنین دارد، این است که پشت میزهای این رستوران و کافه ها دوستان، آشنایان و اعضای خانواده ی لیونل مسی نشسته اند.

معلمان دوران دبیرستان مسی گرد یک میز، دوستان دوران کودکی او دور یک میز دیگر و هم تیمی های او در باشگاه «نیو اولد بویز» آرژانتین در نقطه ای دیگر از رستوران به صحبت درباره فوتبال مشغولند. «آندره اینیستا»، «خاویر ماسکرانو»، «جرارد پیکه» و «یوهان کرایوف» از چهره هایی هستند که توجه مخاطب را به فیلم «این زندگی توست» جلب می کنند.

حضور این همه چهره ورزشی در این فیلم بسیار شگفت آور است، اما جای خالی قهرمان داستان در صحنه های مستند به وضوح ذهن بیننده را به خود درگیر می کند.

«فرانک ریکارد» و «پپ گواردیولا»، مربیان سایق ستاره فوتبال آرژانتین هم به گونه ای تصنعی در اتاقی نشسته اند و کمک چندانی به طبیعی تر شدن فضای فیلم و ارتباطی جذاب تر با یکدیگر نمی کنند. سر میز شام بحثمقایسه مسی با اسطوره هایی چون «دیه گو مارادونا» داغ می شود و در پایان گارسون صورت حساب را سر میزها می برد.

یکی از پررنگ ترین مسائلی که در این فیلم به آن پرداخته شد، دوران نوجوانی مسی و درمان پرهزینه ی هورمون های رشد اوست که پس از انتقال به «لاماسیا» در بارسلونا به عهده این باشگاه گذارده می شود.

بعد از این برهه است که مسی ناگهان تبدیل به برجسته ترین دریبل زن فوتبال می شود و به عنوان قهرمانی در سه دوره لیگ قهرمانان اروپا و شش قهرمانی در لالیگای اسپانیا می رسد. این ها در کنار مدال طلای المپیک از دستاوردهای قابل توجه این قهرمان آمریکای لاتین پیش از رسیدن به ۲۶ سالگی هستند.

علاوه بر نکات جذابی که از داستان موفقیت مسی در این فیلم روایت می شود، بخش هایی نیز به زندگی خصوصی وی اختصاص یافته که موجب انبساط خاطر بینندگان می شود. یکی از این صحنه ها ویدیویی مربوط به مسی است که نقش یک حلزون را در دوران مدرسه بازی می کند. همکلاسی های مسی در این مستند رازهایی را از زندگی او فاش می کنند که دانستن آن برای دوستداران مسی بسیار جذاب است.

آن ها می گویند مسی عادت داشت در بازی با «پلی استیشن» اگر نزدیک به باخت بود، دستگاه را خاموش می کرد. با همه این ها، آنچه در مستند «این زندگی توست» مغفول مانده چگونگی تبدیل این مرد آرام، متواضع و ریزجثه به قهرمانی چنین بلند آوازه است.

این فیلم فاقد دیدگاهی رواشناسانه به شخصیت مسی است و از زندگی خصوصی وی تنها به مشکلات او درباره پرداخت مالیات و آشنایی طولانی مدت با «آنتونلا روکوزو» بسنده کرده است. روزنامه نگاری که با مسی مصاحبه کرده گفته است: مصاحبه با مسی فراتر از خسته کننده است، کلیشه پشت کلیشه.

«دولا اگلیسا» در این فیلم از چهار بازیگر برای ایفای نقش مسی بازی گرفته و تصویربرداری و مونتاژ موفق آن مورد توجه قرار گرفته است.