ملت ایران: مزدک میرزایی تقریبا هم زمان با عادل فردوسی پور و از اواسط دهه ۷۰ کار خود را آغاز کرد و مشهور شد.
سبک گزارش این دو نفر تا حدودی شبیه به هم بود؛ به ویژه در قیاس با گزارشگران دیگر آن دوران، مانند هادی صالح نیا، بهرام شفیع، جهانگیر کوثری و البته جواد خیابانی که او هم تازه به صدا و سیما رفته بود. اما همین شباهت که در سال های نخست بیشتر بود باعثشد مزدک تلاش کند از عادل فاصله بگیرد. او برخلاف فردوسی پور فردی محافظه کار به نظر می رسد و اتفاقات خاصی که در سال های نخست روی داد، مانند حمله بهزاد غلامپور به او پس از دریافت گل عجیب از علی کریمی هم باعثشد او بیش از پیش از جنجال ها دوری کند.
اما حتی دقت فراوان در انتخاب واژگان و جملات هم باعثنشد او از حملات گاه و بیگاه امثال امیر قلعه نویی و محمد مایلی کهن در امان بماند. به این ترتیب بود که گزارش های داخلی و خارجی او با هم تفاوت بسیاری یافتند. فردوسی پور در بازی های داخلی و خارجی سبکی واحد داشت، اما میرزایی در بازی های خارجی آزادانه نظرات خود را می گفت و در بازی های داخلی صحبت های جنجالی تر او کمتر بود، هرچند که همین صحبت ها هم گاه و بیگاه جنجال ساز می شد. اما جملات او در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۱۱ را هرگز نمی شد در گزارش های داخلی او شنید. بی تردید گزارش های فردوسی پور از او جنجال بیشتری داشت.
همچنین به نظر می رسید میرزایی نگران اتفاقاتی است که برای همکارانش افتاده است. برخی از آنها پس از شوخی ها یا تلاش های دیگرشان برای سرگرم کننده تر کردن گزارش با حملات شدید مخاطبان روبرو شدند. در حالی که فردوسی پور آزادانه به طنز می پرداخت، میرزایی خودش را محدودتر ساخته بود، هرچند که حس طنز او نیز در سطح بسیار خوبی است و باعثملالت تماشاگران نمی شود.
اما در این دربی شاهد مزدکی بودیم شبیه به روزهای اولش. او که می دانست اظهار نظر درباره این دربی هزینه اندکی دارد – هرچه باشد دیگر همه از این دربی های بدون گل و بدون هیجان خسته شده اند – و به این ترتیب بود که هرچه می خواست به زبان می آورد. طعنه های فراوان آشکار و گاهی پنهان او به دربی به جا بود، از جمله آن جمله جالب درباره سانتر پیام صادقیان که میرزایی کیفیت آن را دقیقا برابر با دربی دانست!
میرزایی به نکات متعدد دیگری هم اشاره کرد. او از جمع کردن کمپ تماشاگران شهرستانی در ساعت ۵ صبح و بی خبری سازمان لیگ در زمینه بلیت ها صحبت کرد، به اسکوربرد ورزشگاه اشاره کرد که تنها به نمایش نتیجه بازی می پردازد، در حالی که در دیدارهای مهم دنیا نقش دیگری دارد، و در یک صحنه پس از درگیری بازیکنان هم گفت که زشت است که بازیکنان پیش از بازی مقابل دیدگان میلیون ها نفر دم از دوستی می زنند و در میدان چنین کاری می کنند. او حتی به این نکته هم اشاره کرد که پیراهن معروف ۷ پرسپولیس به حمید علی عسکر رسیده. میرزایی حتی در حالی که می دانست ماجرای خوابیدن سعید شیرینی روی نیمکت پرسپولیس در دیدار رفت جنجال فراوانی ایجاد کرده اما دست از شوخی برنداشت و ایستادن او در کنار میدان را به تلاش برای نخوابیدن مرتبط کرد!
حقیقت آن است که میرزایی ذاتا در کلاس بالایی قرار دارد. او البته اشکالات خود را دارد، اما بارها اطلاعات عالی اش از ورزش و دیگر حوزه ها را به رخ کشیده. در حالی که بسیاری از گزارشگران حتی فوتبالیست های فعلی و سابقی که روی سکوهای ورزشگاه ها می نشینند و تصویرشان به نمایش درمی آید را نمی شناسند، میرزایی به آسانی توانسته هنرمندان را هم در میان تماشاگران شناسایی کند. او روی کلام خود مسلط است و شوخی هایش – که امروز بسیار بیشتر از گذشته شده بود – باعثسرمازدگی بینندگان نمی شود. او امروز دید که کنار گذاشتن محافظه کاری کیفیت بالاتری به گزارش هایش می دهد.