ملت ایران: تیم های سپاهان و ذوب آهن هفته چهاردهم لیگ برتر را با شکست پشت سر گذاشتند. سپاهان در دیداری خانگی با نتیجه ۲ بر یک مغلوب ملوان انزلی شد و ذوب آهن در مسابقه با داماش با نتیجه عجیب ۵ بر یک نتیجه را واگذار کرد تا هفته بدی برای فوتبال اصفهان رقم بخورد. فوتبال اصفهان در سراشیبی سقوط قرار گرفته است:

۱ - بازیکنان ذوب آهن یکسال است بدون وقفه تمرین می کنند و مسابقه می دهند. آنها بعد از مسابقات لیگ دوازدهم به پلی آف رفتند و بعد از حذف پاس همدان پا به لیگ سیزدهم گذاشتند. خستگی در ساق های بازیکنان ذوب آهن به چشم می خورد، ذوبی ها فوتبال زده شده و بازگشت سعید آذری به کادر مدیریتی باشگاه هم در این شرایط کمک آنچنانی نکرد. لوکا مربی ای است که روی کار بدنسازی تیم هایش به خوبی کار می کند اما بدلیل آنچه گفته شد تمرینات شاداب گونه این مربی هم جوابگو نبوده است.

۲ - سپاهان با حاشیه هایی همراه است همان حاشیه ها که باعثشد خوروش و سپس رحیمی کنار بروند. ترابیان تازه بر مسند نشسته و اینجااست که نقش کرانچار پررنگ از سایر عوامل است. تدبیرهای زلاتکو به پایان رسیده و دیگر جوابگو نیست. اصرار استفاده این مربی از سیستم ۱-۴ - ۱-۴ که ابزار آن را ندارد مانع از بدست آوردن نتایج دلخواه شده است. حالا شعار ها علیه این مربی که کم هم حاشیه نداشته بیش از پیش شنیده می شود. مصدومیت ابتدای فصل سوکای، عدم حرفه ای گری مجتبی جباری. پای بنید به قرار دادش، عمل جراحی محرم نوید کیا، نیمکت نشینی یعقوب کریمی و آرش افشین و حاشیه هایی که باعثشد وی فسخ قرار داد کند به همراه درگیری های دیگری که دوستان در سپاهان نمی خواهند آنرا رسانه ای کنند از جمله دلایلی است که می تواند در فصل پاییز به خزان مربی گری کرانچار کمک کند. سپاهان که گرانترین تیم سالهای اخیر خود را بسته و در نقل و انتقالات سر و صدای زیادی به پا کرد تا سپاهان مورد نظر هواداران و کارشناسان فاصله زیادی دارد. این تیم در لیگ قهرمانان آسیا نیز باید به میدان برود و قطعا انجا هم به مشکل بر خواهد خورد چرا که هزینه های میلیاردی سپاهان به خوبی تقسیم نشده و این تیم روی نیمکت بازیکن جایگزین خوب ندارد. کرانچار شاید تا نیم فصل بیشتر دوام نیاورد.

هر دو تیم در نیم فصل به دگرگونی نیاز دارند. ذوب آهنی ها اول استراحت و تقویت در جمع بازیکنان و سپاهانی ها به تغییرات در کادر فنی نیاز دارند تا فوتبال اصفهان که قطب دوم فوتبال ایران محسوب می شود کم کم به دوران اوجش باز گردد.