گپ خواندنی با نویسنده میلیاردر و دختران حوا

ملت ایران:جوانی با استعداد، توانا و با ایده هایی جدید و خلاق است. اگر نگاهی به فیلم نامه هایی که «زامیاد سعدوندیان» نوشته یا بازنویسی کرده است، بیندازید این ویژگی هایی را که برای او برشمردیم، تأیید می کنید. او تاکنون فیلم نامه چند سریال پربیننده مانند «سقوط یک فرشته»، «سقوط آزاد» و «مسیر انحرافی» و فیلم در حال اکران «یه عاشقانه ساده» را نوشته است. وی بازنویس سریال «میلیاردر» و نویسنده سریال «دختران حوا» هم هست که در حال حاضر این ۲ سریال در حال پخش است و مورد استقبال هم قرار گرفته است به همین دلیل با «سعدوندیان» درباره نگارش فیلم نامه این سریال ها گفت وگویی انجام دادیم.

از کجای کار برای بازنویسی فیلم نامه سریال «میلیاردر» به گروه پیوستید؟

ایده و طرح اولیه سریال تلویزیونی «میلیاردر» متعلق به تهیه کننده این مجموعه، آقای «رامین عباسی زاده» است. وی از آن جمله تهیه کنندگانی است که به دلیل سال ها حضور در این عرصه، اشراف خوبی بر جریان مجموعه سازی دارد و سلایق مخاطبان را می شناسد. این سریال به نظر او با توجه به مضمون طنزش مناسب با مقطع زمانی حاضر است و در شرایطی هم روی آنتن می رود که سریال طنز نداریم و مردم از آن استقبال کرده اند.

البته من از ابتدا در گروه نویسندگان «میلیاردر» نبودم ولی پس از مدت کوتاهی مانده به پخش، با نظر تهیه کننده و کارگردان برای باز نویسی به گروه پیوستم. هرچند این بازنویسی چنان گسترده شد که بیشتر، شکل نگارش مجدد را پیدا کرد و این امر با حمایت تهیه کننده و کارگردان تا به این جا روند مناسبی را طی کرده است. یک سری مناسبت ها وشوخی ها به آن اضافه شد و تعدادی از شخصیت ها قوام بیشتری پیدا کردند، به قصه ها به اندازه کافی پرداخته شد و بار اجتماعی و تعلیق نیز فرم بهتری پیدا کرد.

فیلم نامه «میلیاردر» به برخی معضلات در جامعه می پردازد واز این ویژگی برخوردار است که شوخی ها بی دلیل، در کار قرارنگرفته است و طنز در موقعیت ایجاد می شود و همه چیز بر اساس یک طراحی حساب شده پیش می رود.

بله با شما موافقم. «میلیاردر» در واقع یک طنز اجتماعی است که تم اصلی آن می تواند در هرجامعه ای، ما به ازای بیرونی داشته باشد، مانند این که یک آدم اخلاق گرا و انسان دوست، گرفتار عده ای افراد سوءاستفاده گر و متقلب می شود که برای سود جویی خود حاضرند دست به هر کاری بزنند. ما از منظر کمدی به این قصه نگاه کردیم تا بتوانیم خیلی از مفاهیم انتقادآمیز را در پوشش طنز مطرح کنیم. در همین راستا شاید خیلی از روابط در این سریال با فانتزی خاصی ترکیب شده باشد.

به نظر من برخی کاراکترهای این شرکت تفکرات خودبینانه و پوچ دارند. همان طور که شخصیت فرجام در جایی می گوید نسبت به جایی که نانتان را از آن جا در می آورید تعصب وغیرت داشته باشید؛ ویژگی که برخی از کارکنان این شرکت ندارند و فقط منافع خود را دنبال می کنند.

گویی میان شما، کارگردان و بازیگران در طول کار تعامل خوبی وجود دارد؛ چرا که وقتی با یکی از بازیگران سریال گفت وگو می کردم، می گفت شما در بازنویسی فیلم نامه از سکانس های پیشنهادی اش استقبال می کردید؟

به طور حتم همین طور است. نویسنده ای که فقط به داشته ها و دانسته های خود اکتفا کند، از ایده های مثبت دیگران محروم خواهد ماند، به ویژه وقتی در چنین شرایطی به پروژه اضافه شده باشد. به قول معروف، چند فکر همیشه بهتر از یک فکر است. این جا هم با توجه به روز پخش بودن سریال، از نظرات عوامل پشت دوربین استقبال می کنم. در «میلیاردر» ما بازخوردهای پخش را می سنجیم و بر اساس آن حرکت می کنیم.

این نکته را هم بگویم زمانی که برای بازنویسی به این پروژه پیوستم، بیشتر بازیگران انتخاب شده بودند، اما چون در این دفتر مشغول نگارش کار دیگری بودم، از همان ابتدای تولید از جزئیات قصه اطلاع داشتم و اتفاقا چند بازیگر را به آقایان امینی و عباسی زاده پیشنهاد دادم که برخی الان جزو بازیگران موفق این سریال شده اند، از جمله علیرضا کمالی که به نظر من از توانمندترین بازیگران کشورمان است و پس از صحبت های بین او، کارگردان و تهیه کننده، علیرضا به این پروژه پیوست. حضور وی، خیال ما را از بابت نقش منصور راحت کرد چرا که علیرضا به خوبی لحظه را در بازیگری می شناسد.

به مبحثنگارش فیلم نامه «دختران حوا» رسیدیم، وقتی فیلم نامه این سریال را می نوشتید، دغدغه های اجتماعی سراغتان آمد یا این دغدغه ها بود که شما را وادار به نوشتن فیلم نامه کرد؟

تقریبا هردو!خب به نظرم فیلم نامه ای که پشت آن دغدغه نباشد به نتیجه مناسبی نیز منجر نخواهد شد. «دختران حوا» یک درام تاثیرگذار است که شاید روایت آن در نگاه نخست تخیلی به چشم بیاید، اما در پس این قصه و آدم های آن، دنیایی حرف و حکایت نهفته است و شخصیت های حاضر در سریال جدا از موقعیت پیش آمده نمود خارجی هم دارند. در واقع تجربه ثابت کرده است مضامین انسانی و شاید آرمانگرایانه، در قالب قصه، بهتر منتقل خواهدشد.

آیا سریال «دختران حوا» همان چیزی بود که شما نوشته بودید یا در مرحله اجرا تغییراتی در آن به وجود آمد؟

متاسفانه فیلم نامه این سریال هنگام تصویربرداری با توقفی یک ماهه در زمان تولید مواجه شد که این معضل یعنی مسئله کمبود بودجه مشکل اساسی این روزهای برنامه سازی است و به تبع همین امر، فیلم نامه را با جرح و تعدیل هایی مواجه کرد که به لحظاتی از کار ضربه زد. این مسئله به بنده و کارگردان مجموعه که کارنامه اش بر همگان مشخص است برنمی گردد چرا که متن تقریباً به صورت کامل نوشته شده بود ولی این وقفه یک ماهه به هرحال آسیب هایی به کار وارد کرد. اگر حسین سهیلی زاده با تجربه گران بهای خود بر مسند کارگردانی مجموعه نبود مشخص نبود چه سرنوشتی در انتظار کار و متن قرار می گرفت.

شاید خیلی ها این مسئله را نمی دانند، یا اگر هم می دانند به دلیل صلاحدید در روابط کاری و مسائلی دیگر حرفی از آن نمی زنند و همه چیز را به نویسنده مربوط می کنند. مثل بازیگر نقش مددکارکه بازی پر ایرادی هم از او در این سریال شاهد هستیم و او طی مصاحبه ای کاستی های بازی خود را ناشی از کمبودهای متن دانست و این بی انصافی است چرا که ما بارها بر سر مسائل مختلف بحثمی کردیم و وی در بیشتر مواقع با ما هم عقیده بود. اما نکته قابل تامل این است که دوستان تمرکز نداشتن روی متنی را که جلوتر به آن ها داده شده بود، یا این که به صلاحدید کارگردان پایانبندی قصه به عوامل گفته نشده بود، به این امر ارتباط داده اند.

شگفت آنکه وقتی شما در دفتری می شنوی و می بینی که فیلم نامه فلان بازیگر به عنوان چرکنویس به دوستش در دفتر دیگری داده شده و او فیلم نامه را تمام و کمال خوانده است، دیگر حرف زدن از اهمیت دادن به قصه توسط بازیگر یا دغدغه در مورد نقش بی معنی جلوه می کند چرا که کار فرهنگی حتی اگر به اتمام رسیده باشد این برخورد را نمی طلبد. ما در بسیاری از موارد شاهد حفظ فیلم نامه های قدیمی تر توسط بازیگران حرفه ای و قدیمی سینما و تلویزیون بوده ایم.

آیا هنگام تماشای سریال «دختران حوا» به این فکر می کنید که اگر به جای مثلا فلان بازیگر، دیگری این نقش را به عهده می گرفت، کار بهتر می شد؟

خب این نکته ای است که اغلب مطرح می شود و من هم گاهی در بعضی لحظات تماشا و یا حتی نگارش سریال به آن فکر می کردم. برای مثال، بازیگر نقش فرهاد یا خواهر مژگان به دلیل ضعف در بازی، دست من را برای ادامه قصه در روند اصلی سیناپس بستند و این مسئله سبب از بین رفتن بعضی از روابط در هنگام نگارش شد. اما از سوی دیگر انتخاب صحیح بازیگری مانند نازنین کریمی و بازی تحسین برانگیز وی که اولین کار بازیگری اش در سریال است، با تجربه و انتخاب صحیح جناب سهیلی زاده که سابق بر این نیز در کارهایش بازیگران جدید و خوبی را معرفی کرده بود که هم اکنون جزو بازیگران خوب تلویزیون هستند، دست مرا برای نگارش بازتر کرد.

از طرفی نیز بازی بازیگران مطرحی هم چون پوریا پورسرخ، نیما شاهرخ شاهی، راد و امیرحسین رستمی و خانم ها خیراندیش، تینا آخوندتبار و نیکپور که در کارهای تلویزیونی کمتر حاضر شده است، به یاری من در نگارش داستان آمد. البته از بازی متین و جا افتاده ساغر شکوری نیز نباید غافل شد. همچنین باید از بازی تحسین برانگیز خانم ها لیدا عباسی و مریم سرمدی تشکر ویژه ای داشته باشم.

در پایان گفت وگو، پیام اصلی تان را از سریال های «میلیاردر» و «دختران حوا» برایمان بگویید.

ما انسان ها به یکدیگر نیاز داریم از این رو در تصمیم گیری ها نباید تنها به منافع خودمان فکر کنیم. باید انسان های دیگر را نیز در نظر داشته باشیم. نکته ای که به نظرم حلقه مفقوده روابط و مناسبت های امروز ماست و باید روی آن تامل جدی وکارشناسانه شود.