پارکینسون نوعی اختلال عصبی است که مهم ترین مشخصه آن ارتعاش دست و پا در حالت استراحت و کند شدن حرکات بدن است.این اختلال عصبی در اثر کاهش سلول‌ های مغزی تولیدکننده دوپامین‌ رخ داده که منجر به از دست دادن کنترل ماهیچه‌های صاف و لرز‌ش‌ های غیر قابل کنترل اندام ها می شود.متاسفانه درمان قطعی برای پارکینسون وجود ندارد اما می توان با روش هایی به کنترل علائم و جلوگیری از تشدید عوارض بیماری کمک کرد.

 

اما برخی محققان اروپایی معتقدند که خوراکیهای سرشار از ویتامین C شامل پرتقال، توت فرنگی، کلم بروکلی و خوراکی های غنی از ویتامین E همچون اسفناج، کدو حلوایی و مغزهایی مانند بادام و بادام زمینی می توانند خطر ابتلا به پارکینسون را کاهش دهند.

 

 

آنتی اکسیدان هایی هستند که می توانند از آسیب سلول ناشی از پارکینسون جلوگیری کنند. آنتی اکسیدان ها ممکن است به مقابله با مولکول های ناپایدار و استرس اکسیداتیو که می تواند منجر به از بین رفتن ماده شیمیایی مغز موسوم به دوپامین که مشخصه بارز بیماری است کمک کند.

 

محققان تاکید کردند: اثر محافظتی ویتامین ها در جلوگیری از بروز بیماری پارکینسون ممکن است به ویتامین های خاص مانند ویتامین E و  C محدود شود. بنابراین، مصرف غذاهای غنی سرشار از این ویتامینها ممکن است به جلوگیری از پیشرفت بیماری پارکینسون کمک کند.

 

مصرف-ویتامین-e    

 

Vitamin-C                                                                         

 

به گفته برخی  محققان اروپایی، این مطالعه نمی تواند اثبات کند که ویتامین E و C  از بروز پارکینسون جلوگیری می کنند، تنها مصرف مقادیر بالایی از این ویتامین ها با کاهش خطر ابتلا به این بیماری مرتبط است و ضرورت دارد تحقیقات بیشتری برای اثبات این ادعا انجام شود.

 

پارکینسون اختلال حرکتی است که به تدریج باعث کاهش دوپامین- ماده شیمیایی موجود در مغز- شده و بر گفتار، راه رفتن و تعادل فرد تاثیر می گذارد. علت بروز این بیماری مشخص نیست و تاکنون درمانی برای آن یافت نشده است.