سحابی درخت کریسمس
درخشش گاز هیدروژن به واسطه تابش نور ستاره درون سحابی، نمای زیبایی به چهره گلگون سحابی درخت کریسمس بخشیده است. در فاصله ای حدود ۲۷۰۰ سال نوری از زمین(هر سال نوری حدود ده هزار میلیارد کیلومتر است)، این سحابی به معمایی برای اخترشناسان بدل شده است. به عقیده آنان شاید بادهای ستاره ای قدرتمندی که از ستاره ای چگال در نوک درخت بیرون می آید بتواند شکل عجیب این سحابی را توضیح دهد.
چادر سرخ پوستی و شب پر ستاره
این چادر سرخ پوستی کلاسیک در رد ستارگان دور قطبی آسمان ورمونت نمایی به یاد ماندنی خلق کرده است. بارش برف زمستانی نیز بر زیبایی عکس افزوده است.
روبان ستاره ای
تلسکوپ فضایی هابل برای گرامی داشت جشن سال نو میلادی تصویری از این انفجار ستاره ای منتشر ساخته که نمایی شبیه به روبان تزئینی دارد. هر کدام از گره های این سحابی سیاره نما اندازه ای برابر منظومه شمسی ما دارد. شکل روبان مانند سحابی NGC ۵۱۸۹ توسط ستاره مرکزی آن ایجاد شده است، که در حین چرخیدن اندکی لنگ می زند.
مه دوگانه بر فراز چمنزار
روشنایی ضعیف کهکشان راه شیری بر فراز چشم انداز مه آلود چمنزار تصویر زیبایی خلق کرده است. سو سوی سبزرنگ نزدیک افق «هواتاب» نامیده می شود؛ پدیده ای که تنها در آسمان های تاریک و برای چشمان تیزبین قابل رویت است. جو زمین که در طول روز بر اثر تابش نور خورشید گرم شده، شبان گاه این انرژی را به شکل نوری ضعیف منتشر می کند که هواتاب نامیده می شود. این درخشش به نوعی با درخشش روشن تر شفق قطبی خویشاوند است، با این تفاوت که منشأ انرژی شفق قطبی، ذرات پرانرژی فوران های خورشیدی است که در میدان مغناطیسی زمین منحرف شده و به جو برخورد می کنند.
رقص ستارگان به دور ابرهای درخشان
در این عکس از آسمان تاریک شیلی، رقص نور ستارگان جوان خوشه ستاره ای NGC ۳۵۷۲ در میان ابرهای گازی منظره ای چشم نواز پدید آورده است. اغلب ستارگان در چنین خوشه هایی شکل می گیرند؛ جایی که ابرهای گاز با هم ترکیب می شوند و در اثر بادهای حاصل از ستارگان تازه متولد شده فشرده تر می شوند. دایره های و میخک هایی که اطراف ستارگان آبی رنگ این تصویر را احاطه کرده اند در اثر ناهنجاری های فرایند عکسبرداری رصدخانه جنوبی اروپا ایجاد شده اند.
سوزان در طیف پرتو ایکس
تلسکوپ فضایی چاندرا ناسا با عکس برداری پرتو ایکس توانسته است تا باقیمانده انفجار ابرنواختری ستاره ذات الکرسی A را آشکار کند. انفجار این ستاره حدود ۳۳۰ سال قبل رخ داد و این ستاره را به یکی از تازه ترین ابرنواخترهای کهکشان راه شیری تبدیل کرد. رنگ های نشان داده شده در این عکس قدرت پرتوهای ایکس منتشر شده توسط این باقیمانده ابرنواختری را نشان می دهد. رنگ قرمز پرتوهای کم انرژی، رنگ سبز پرتوهای با انرژی متوسط و رنگ آبی پرقدرت ترین پرتوها را مشخص می کنند. آشکارسازی پرتو ایکس چنین پدیده های به اخترشناسان کمک می کند تا درک بهتری از انفجارهای ستاره ای به دست آورند.
۵۳۲۷۵