آنچه از دست رفته، دیگر باز نخواهد گشت، اما هنوز شعله ها و شور زندگی در من هست: می خواهم زندگی کنم! یک مدل آمریکایی در یک لحظه همه چیزش، یعنی تناسب اندامش، را از دست داد؛ اما به جای تسلیم شدن در برابر نومیدی(که همان مرگ است) به دوستش گفت: «من متاسفم، عزیزم! ما …

آنچه از دست رفته، دیگر باز نخواهد گشت، اما هنوز شعله ها و شور زندگی در من هست: می خواهم زندگی کنم!

یک مدل آمریکایی در یک لحظه همه چیزش، یعنی تناسب اندامش، را از دست داد؛ اما به جای تسلیم شدن در برابر نومیدی(که همان مرگ است) به دوستش گفت: «من متاسفم، عزیزم! ما نمی توانیم کاری بکنیم. همین». وی می گوید: من می دانستم که دیگر هیچ چیز در زندگی ام به همان شکل دلخواهی نخواهد ماند که قیل از این تصادف بود.

سیان گرین می افزاید: من داد می زدم که برای پایم کاری بکنند؛ اما نشد و این خاطره دردناکی است. اکنون من در تلاشم که خود را با واقعیت جدید تنظیم کنم. من خیلی مستقل هستم و از این که مزاحم دیگرانم ناخشنودم. بزودی پای مصنوعی ام آماده خواهد شد و من از کفش پاشنه دار لذت خواهم برد و دیگران را زحمت نخواهم داد.

او، دو هفته پس از مرخصی از بیمارستان، می گوید: قربانی فاجعه قوی تر از قبل است. من هنوز همان شخصم؛ اما بدون پا ولی با درکی جدید برای لذت بردن از زنده بودن، از زندگی!