به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، جعفر صانعی مقدم با نگاهی به کیفیت ساختاری مستند «من روحانی هستم» اظهار کرد: «مجموعه ای از تصاویر و یا مطالب در مستند «من روحانی هستم» مورد استفاده قرار گرفته که هیچ گاه در کشور ما مطرح نشده و پرسش اینجاست که چنین منابعی چطور در اختیار سازندگان این فیلم قرار گرفته است؟ آنان چه مراجعی داشته اند؟»
او درباره تعریف کلی که از مستند سیاسی وجود دارد، اظهار کرد: «وقتی عنوان مستند سیاسی را می شنویم براساس چارچوبی که در همه جای دنیا وجود دارد می توانیم آن را تعریف کنیم. مستندسازی که بیش از هر کسی به عنوان سازنده مستندهای سیاسی شناخته شده، مایکل مور است که مثلا در مستند «سیکو» بحثنظام بهداشتی را در آمریکا به نقد می کشد. این مستند با شناسنامه ای روشن ساخته شده و با وجود نقدهایی که دارد نمایش های متعددی داشته است.»
صانعی مقدم که به عنوان رئیس صنف تهیه کنندگان سینمای مستند، در این سال ها درگیر دریافت مجوز برای مستندها در نمایش محدود خانه هنرمندان بوده است، با اشاره به نمایش های مستند «من روحانی هستم»، گفت: «این مستند از سوی کسانی تولید شده که نه در حوزه تهیه کنندگی مستند و نه در زمینه کارگردانی برای ما که سال ها در این عرصه کار می کنیم آشنا نیستند. حتی شیوه تولید این فیلم نیز مانند دیگر مستندها نیست. بعد از مرحله تولید، آنچه بسیار موجب تعجب می شود، پخش گسترده این مستند است. ما در انجمن تهیه گنندگان سینمای مستند گاه برای دریافت مجوز نمایش یک فیلم باید هشت تا ۹ ماه رفت و آمد داشته باشیم تا مجوز بگیریم، اما چنین فیلمی می تواند به راحتی در سطحی گسترده پخش شود.»
او در مورد مراکزی که می توانند در نمایش این فیلم نقش داشته باشند، گفت: «اگر دولت به این فیلم اجازه نمایش ندهد، از آنجا که فرد متهم در فیلم رئیس دولت است، این اتهام به دولت وارد می شود که جلوی کار را گرفته است، اما پرسش اینجاست که چرا سایر دستگاه ها وارد نمی شوند؟ این فیلم مانند همان کارهایی است که هر از چندگاهی در مورد زندگی خصوصی هنرمندان تکثیر و توزیع می شود.»
صانعی مقدم اظهار کرد: «من با برخی از همکارانم در مورد یک موضوع اختلاف نظر داشته ام؛ اینکه آن دوستان معتقدند وارد شدن گروهی که به مجامع می روند و برنامه ها را بهم می زنند و در خیابان ها می آیند و حضورشان در هر جایی آن فضا را بهم می ریزد، در عرصه هنر مفید است. من چنین اعتقادی ندارد. معتقدم آنان همان بی قانونی را به عرصه فرهنگ و هنر نیز تسری می دهند. همانطور که می بینیم فیلمی ساخته اند که بدون کسب مجوز نمایش از مراجع سینمایی، به صورت گسترده پخش می شود و هیچ مرجعی در دستگاه قضایی نیست که جلوی آنان را بگیرد.»
صانعی مقدم در مورد اینکه «من روحانی هستم» بیش از آنکه رویکرد یک مستند تحقیقی و تحلیلی را داشته باشد، مشابه شب نامه است، به برخی نکات در فیلم اشاره کرد و گفت: «در ابتدای فیلم ادبیات به گونه ای است که مثلا تلاش می کند اعتماد مخاطب را جلب کند و به این نکته اشاره می کند که فردی که الان رئیس قوه مجریه است اولین بار عنوان «امام خمینی» را به کار برده است. به نظر می رسد آن قسمت اول در فیلم قرار گرفته تا زمینه برای حملات بعدی آماده شود. همین قسمت اول نشان می دهد رئیس دولت آدم باریشه ای است.»
صانعی مقدم اظهار کرد: «شخص خود من هیچ علاقه ای به تماشای فیلم هایی که از پشت صحنه زندگی هنرمندان منتشر می شود ندارم و اگر همین مصاحبه نبود قطعا مستند «من روحانی هستم» را هم نمی دیدم، در این فیلم و در میان همکاران پخش کننده فیلم اسامی بستگان مدیرانی دیده می شود که مدتی مسئولیت سینما را برعهده داشتند و ریخت و پاش بسیاری هم کردند.»
۵۷۲۴۳