به گزارش سرویس سلامت ملت ایران، آمار مرگ و میر جهانی و تولد نوزاد نارس در مادرانی که نوزاد خود را به صورت پوست به پوست حمل می کنند، به طور قابل ملاحظه ای کمتر است.

پروفسور جوی لاون می گوید که نکته اینجاست که این مراقبت های کانگورو وار نوعی مراقبت ویژه ارزان قیمت است.

سالانه ۱۵ میلیون کودک در هفته ۳۷ حاملگی و یا قبل از آن به دنیا می آیند که یک میلیون نفرشان می میرند و ۱۰ درصد نیز به انواع بیماری ها مبتلا می شوند.

کمتر از ۳ درصد نوزادانی که زنده می مانند اختلالات متوسط و یا شدید دارند وحدود ۴.۴ درصد نیز به اختلالات خفیف مبتلا هستند.

پروفسور لاون از دانشکده بهداشت و پزشکی مناطق گرمسیری گفته است: " مسلما شما برای نوزادان زودرس نیاز به مراقبت های ویژه ای دارید. اما ۸۵ درصد از کودکان نارس در هفته ششم و یا حتی کمتر به دنیا می آیند آنها نیازمند کمک برای تغذیه و کنترل دما هستند و از همه بیشتر در معرض عفونت قرار دارند. در واقع پیش از هفته ۳۲ حاملگی، ریه های نوزاد نابالغ است و برای تنفس به کمک نیاز دارند. "

وی افزود: " بجز آنهایی که مشکلات تنفسی دارند، مراقبت کانگرو وار در واقع بهتر است، زیرا باعثافزایش تغذیه با شیر مادر و کاهش عفونت می شود. "

تحقیقات منتشر شده در این رابطه نشان می دهد که نوزادان پسر، ۱۴ درصد بیشتر از نوزادان دختر به طور ناقص به دنیا می آیند و احتمال مرگ و میرشان نیز بیشتر از نوزادان دختر است.

معلولیت های شایع در نوزادان زودرس در جهان، اختلالات یادگیری و فلج مغزی است.