ملت ایران: محمد رویانیان از همان روزهای اول در اوج مصاحبه های تلویزیونی اش و آنجا که از تجمع دوربین ها و خبرنگاران در اطراف خود به وجد می آمد و به اوج می رسید مدام اصرار داشت بگوید که دودستی به صندلی مدیرعاملی پرسپولیس نچسبیده است و هر وقت مدیران بالادستی اش بخواهند می رود.
رویانیان بارها در مصاحبه هایش اعلام کرد آماده است تا پرسپولیس را به دست مدیر بعدی بسپارد و هر وقت به او بگویند برو، می رود اما نکته اینجاست که او با لبخند و به حالت شوخی این مساله را اعلام می کرد و فکر نمی کرد روزی این شوخی ها برایش گران تمام شود.
اتفاقا فداحسین مالکی رئیس هیات مدیره باشگاه پرسپولیس هم یکی از این شوخی های رویانیان را جدی گرفته و به وزیر ابلاغ کرده تا وزارتخانه ای که تا دو ماه دیگر کن فیکن خواهد شد با یک حرکت عجیب تصمیم به تغییر هیات مدیره و متعاقب آن مدیرعامل بگیرد.
اما جدا از این شوخی های جالب رویانیان که ظاهرا از این به بعد باید درباره آنها تجدید نظر کند اتحاد رسانه ها، هواداران و البته پیشکسوتان پرسپولیس در جهت حمایت از رویانیان اتفاق جالب و ویژه ای است که تا کنون نمونه اش را ندیده بودیم.
این اتفاق حتی در مورد حبیب کاشانی که پرسپولیس بعد از حدود ۷ سال با مدیریت او به قهرمانی رسید رخ نداد. حتی قبل تر از او و زمانی که کاشانی قصد ورود به مجموعه پرسپولیس را داشت هم هواداران تنها در یکی دو بازی پرسپولیس در ورزشگاه آزادی در جهت حمایت از محمد حسن انصاری فرد و رد کاشانی شعار می دادند: «مدیر سیاسی نمیخوایم» یا «فوتبال با سیاست نمی خوایم». در موارد دیگر هم برکناری عباس انصاری فرد، حجت الله خطیب و البته غمخوار سر و صدایی به پا نکرد چرا که آنها مدیرانی نبودند تا هوادار به سمت آنها غش کند چه برسد به اینکه رسانه و پیشکسوت هم پشت مدیر عامل در خطر برکناری یا برکنار شده باشد و به شدت از او حمایت کند!
تجمع هواداران مقابل باشگاه پرسپولیس و وزارت ورزش، شعار علیه اعضای جدید هیات مدیره و حمایت از رویانیان حتی اگر توسط ۵۰ یا ۱۰۰ نفر انجام شده باشد پشتوانه محکمی دارد. کافی است در سایت های خبری و فوتبالی سرکی بکشید تا بدانید ذیل اخبار مربوط به تغییرات مدیریتی پرسپولیس، هوادران چه واکنش هایی در قبال برکناری رویانیان داشته اند و میزان حمایت ها از او چقدر زیاد بوده است.
در این میان البته حامیان رویانیان را می توان به دو دسته عمده تقسیم کرد؛ دسته اول آنها یی هستند که در این ۲۰ ماه شیفته اخلاق و مرام و رک گویی رویانیان و البته اقدامات جالب و یگانه او در این پست شده اند و دسته دوم آنهایی هستند که معتقدند تغییرات پی در پی و فقدان ثبات در راس باشگاه مثل سال های گذشته ضرر جبران ناپذیری به پیکره این تیم محبوب وارد می کند. برخی هم به هر دو موضوع قائلند و مصرانه می گویند برکناری رویانیان اشتباه بزرگی است و هر ضرری که نداشته باشد تیم پرسپولیس را در آستانه لیگ سیزدهم و شروع کارش با علی دایی دچار مشکلات و چالش های جدی می کند.
در این میان می توان رسانه های هوادرای و برخی پیشکسوتان نزدیک به باشگاه را هم در زمره گروه اول قرار داد اما ظاهرا بسیاری از رسانه ها به عنوان ناظران بیرونی و منتقد که شرایط حال را با گذشته می سنجند و البته برخی از پیشکسوتانی که به خاطر نزدیک بودن با اخبار تیم در سال های اخیر و چشیدن طعم سرگشتگی و بلاتکلیفی این شرایط را تجربه کرده اند - و همواره دلسوزانه به این جور قضایا نگاه می کنند - در زمره این گروه قرار می گیرند اما هر چه که باشد فعلا همه برای ماندن رویانیان به شکل عجیبی متحد و همسو شده اند که همین اتحاد حداقل برای مدتی کوتاه باعثعقب نشینی عاملان تغییر وهیات مدیره شده و شاید اگر ادامه داشته باشد…
نه، صبر کنید. نمی خواهیم از سر بدبینی به این موضوع نگاه کنیم یا برای هواداران و دوستداران رویانیان آیه یاس بخوانیم اما به نظر می رسد همان شوخی های عجیب رویانیان و اصرار او بر تکرار این موضوع مهم که «هر وقت بخواهند می روم» بد جوری برای او گران تمام شده و بعید است به این راحتی ها تصمیمی که گرفته شده وتو شود و او در راس کار باقی بماند. معمولا مدیران بالادستی با وجود تمام مخالفت ها ی اینچنینی و بدون در نظر گرفتنن خواسته جامعه رسانه ای و هواداری تغییرات مد نظر شان را اعمال می کنند و کک شان هم نمی گزد مگر اینکه حجم مخالفت ها و ایستادگی ها آنقدر زیاد باشد که در نهایت منجر به تکانی در ذهن این مدیران شود و آنها را مجبور به عقب نشینی از تصمیمی که گرفته اند کند، که البته متاسفانه نمونه این اتفاق را هرگز به خاطر نمی آوریم!
در عین حال اگر همه چیز طبق آنچه دلسوزان و هواداران پرسپولیس می خواهند پیش رفت و رویانیان در پست خود ماندنی شد فاز جدیدی از دوره مدیریتی او در این باشگاه آغاز خواهد شد. در واقع اگر این اتفاق رخ داد رویانیان باید بازگشت به این صندلی و پیگیری کارهای روی زمین مانده اش را باید مدیون این اتحاد و حمایت همه جانبه ای باشد که درتاریخ مدیریت باشگاه پرسپولیس بی سابقه بوده است.(حتی یادمان نمی آید بعد از کنار رفتن مهندس عابدینی موفق ترین مدیر عامل باشگاه پرسپولیس بعد از انقلاب هم چنین واکنشی از سوی هواداران و رسانه ها صورت گرفته باشد هر چند تعداد رسانه های فوتبالی و ورزشی آن زمان را با الان نمی توان مقایسه کرد)
سردار حتما در آن روزها بیشتر از قبل پای صحبت هواداران، رسانه ها و پیشکسوتانی که اینطور پایش ایستادند، می ایستد و به خواسته هایشان توجه می کند و و نصیحت های دلسوزانه شان را به جان می خرد و البته دیگر کمتر از «رفتن» و ساده کردن این موضوع پیچیده – حتما خود رویانیان هم الان بر پیچیدگی این مساله واقف شده - خواهد گفت!