ملت ایران: بی تردید کی روش در دیدار فردا تیمش را برای کسب یک تساوی راهی میدان نخواهد کرد اما آنچه برای تیم ملی ایران در اولویت قرار دارد، حفظ دروازه و کسب یک امتیاز است؛ تک امتیازی که صعود این تیم به جام جهانی را به احتمال قطع به یقین مسجل خواهد کرد.

به همین دلیل شناخت شیوه هجومی تیم کره، در اولویت تاکتیکی کی روش قرار داد. البته من نمی دانم چوی برای بازی فردا تیمش را به طور دقیق با چه سیستم و ترکیبی راهی میدان خواهد کرد اما با توجه به دیدارهای قبلی این تیم، دو گزینه اصلی وجود دارد:
۱ - گزینه اول استفاده از سیستم ۴-۴ - ۲ است؛ در این سیستم که در دیدار مقابل ازبکستان هم مورد استفاده قرار گرفت، کیم شین ووک(السان هیوندای) و سون هئونگ مین(بایر لورکوزن) در خط حمله قرار خواهند گرفت. اگر بخواهم تیم کره را از نظر سبک بازی با یک تیم اروپایی مقایسه کنم، می توانم بگویم که این تیم شبیه استوک سیتی بازی می کند. استفاده از دو مهاجم بلند قامت در خط حمله که کیم شین ووک با قد ۱۹۶ سانتی متری اش به عنوان مهاجم هدف عمل خواهد کرد و سون هئونگ مین هم با جابجایی های دائمی، به دنبال استفاده از توپ های دوم و شوتزی است.
مطمئنا برای مدافعان ایران مقابله با قد بلند کیم شین ووک کار آسانی نیست؛ به همین دلیل آنها باید از دو راه دیگر با این سیستم کره مقابله کنند؛ جلوگیری از ارسال توپ به روی دروازه شان که فکر می کنم در دیدار رفت خیلی نتوانستند آن را به خوبی انجام بدهند و مورد دوم، جمع کردن توپ های دوم است.
۲ - سیستم دوم کره، ۴-۳ - ۳ خواهد بود که با یک مهاجم نوک و دو بال(سون هئونگ مین و لی چونگ یونگ) انجام خواهد شد. تیم کره نیازی به پیروزی در این دیدار ندارد و به همین دلیل بعید نیست که چوی ترجیح بدهد توپ را در اختیار تیم ایران قرار بدهد و از بازیکنانش بخواهد که در ضد حملات صاحب موقعیت شود. اینجاست که تکنیک و شوتزنی بازیکنی مانند سون هئونگ مین بسیار کارساز خواهد بود. او در فصل اخیر بازی های خوبی در ترکیب هامبورگ به نمایش گذاشت و به تازگی راهی لورکوزن شد تا جای آندره شورله را بگیرد و این نشان از توانایی های بالای اوست. اگر کره بخواهد به ضد حمله رو بیاورد، مطمئنا او بزرگترین تهدید خط دفاعی ایران است.
مدافعان ایران برای متوقف کردن او نباید به او فرصت حضور در محوطه جریمه را بدهند زیرا با توجه به تکنیک بالای او، احتمال خطای پنالتی زیاد خواهد بود.