ملت ایران: خداداد عزیزی پشت میکروفن رسانه ملی با همان محدودیت های همیشگی صحبت درباره بازیکنان و مربیان تیم ملی و در روزی که همه باید به به و چه چه کنند در میانه صحبت های کارشناسانه اش می گوید: «توقع من از مسعود شجاعی بیش از اینهاست».

در واقع خداداد رویش نمی شود تا بگوید شجاعی ضعیف بازی می کند و ریتم موزون تیم ملی را در بیشتر حملاتش دچار سکته و نقص می کند اما ما که با او تعارف نداریم و باید حقیقت ها را بگوییم حتما به این نکته اشاره خواهیم کرد که شجاعی دیشب در سطح پایین تری از بقیه بازیکنان تیم ملی بازی می کرد و این چیزی نیست که در اولسان ناراحت مان نکند.

در مقابل تیم از هم گسیخته و زیر متوسط لبنان که با هر حمله ای دروازه اش می لرزید مسعود حتی یک ضربه به چهارچوب دروازه حریف نداشت و یکی دو موقعیت خوب تیمی را با حرکات اضافه اش گرفت. او بعضا در پاس های نهایی هم دچار اشتباه می شد تا جایی که حمله همه جانبه تیم ایران بخصوص در نیمه اول را با سکته مواجه می کرد و با لو دادن توپ باعثمی شد موقعیت رسیدن به گل از دست برود.

شجاعی که سال ها قبل آنقدر با کیفیت بازی می کرد تا برانکو در اوج جو انی او را در جام جهانی ۲۰۰۶ به میدان بفرستد مدت هاست یک نمایش دلپذیر و قابل قبول در ترکیب تیم ملی ارائه نداده و بعضا با درگیری های بی مورد، اخطارهای عجیبی که می گیرد و حمل بیش از حد توپ تنها ذهنیت هواداران تیم ملی و اهالی فوتبال را نسبت به خود تغییر می ردهد و متاسفانه همچنان در این راه گام بر می دارد.

شجاعی که با وجود مصدومیت جزئی اش دوباره در ترکیب اصلی قرار گرفت و ۷۰ دقیقه در میدان بود حتی مقابل تیم درجه دوم لبنان هم بازیکن تاثیرگذاری نبود در حالی که اهالی فوتبال از تنها لژیونر فوتبال ایران در لالیگای اسپانیا توقعی بیش از این دارند.

البته کی روش همواره نسبت به مسعود اعتماد کرده و او را درتکیب اصلی اش قرار می دهد. ظاهرا مرد پرتغالی چیزی در او دیده که ما نمی بینیم اما با ارائه این بازی های متوسط به پایین از تنها لژیونر فوتبال ایران در اسپانیا فرضیه معروف اهالی فوتبال که معتقدند «حتی تمرین در تیم های اروپایی بهتر از فیکس بازی کردن در لیگ ایران است» چندان درست به نظر نمی رسد و به رد شدن نزدیک و نزدیک تر می شود چرا که مسعود در بیشتر بازی های اوساسونا یک نیمکت نشین محض بوده و همه می دانیم عملکرد جالبی در فصل گذشته لالیگا نداشته است.

با این حال و با وجود اینکه می دانیم این مسعود سر به زیر و متین اصلا شبیه مسعود لالیگایی نیست(البته منظورمان مسعودی که در لالیگا می بینیم نیست بلکه بازیکنی در حد لالیگا را مد نظر داریم) تقریبا مطمئنیم کی روش در اولسان باز هم به او اعتماد خواهد کرد و شجاعی با آن شماره ۷ معروف که برازنده بازیکنان تکنیکی لب خط تیم ملی – یکی مثل نامجو مطلق یا منصوریان و البته خود مسعود – است روبروی کره در ترکیب اصلی قرار خواهد گرفت. پس حداقل باید امیدوار باشیم در غیاب اشکان دژاگه به عنوان بازیکنی که می تواند نتیجه بازی را به تنهایی تغییر دهد، مسعود حداقل برای یک ۹۰ دقیقه ملی دیگر مسعود لالیگایی باشد. درست مثل آن روزی که در مسابقه دوستانه با کره و در حالی که دروازه تیم ملی نود دقیقه زیر آتش حریف بود با یک استارت ۸۰-۷۰ متری و یک ضد حمله استثنایی دروازه کره را گشود و باعثبرتری آماری مقابل تیمی شد که از قدیم رقابتی شانه به شانه با تیم ملی دارد.

حالا و در آستانه بازی فینال گونه مقابل کره همه آن مسعود را می خواهند؛ بازیکنی که حتی اگر دریبل اضافه زد، پاس اشتباه داد یا کارت زرد بی مورد گرفت حداقل در یک صحنه اثرگذاری اش را نشان دهد و دوباره یادمان بیاورد یک بازیکن خوب در لالیگا داریم که در بازی های نزدیک و دشوار می تواند برگ برنده مان باشد. ای کاش شجاعی نا امیدمان نکند.