ملت ایران: آقای سرمربی، در آستانه یک پیروزی بزرگ، از اهمال بازیکنان عصبانی است. از اینکه لحظه ها ی تکرارناشدنی نکند که از دست بروند.
این چند فریم، تعصب مربی ای را می رساند که کاش زودتر در این موج مثبت غوطه ور می شد. موجی که همه فکر می کنند ما را به جام جهانب می رساند و کارلوس را تاریخی تر می کند. به شرط توجه به چرایی این عصبانیت دوست داشتنی البته. کی روش از بازیکنان انتظار دارد هیچ چیز را به امان خدا رها نکنند و اگر این آموزه به گوش آنها برود؛ چه عالی است.