دیرک بائرمن، سرمربی تیم ملی بسکتبال ایران، سرمربی یکی از تیم‌های باشگاهی آلمان شد. تا دیروز تصور این بود که بائرمن برای گذراندن تعطیلات سال نوی میلادی به کشورش رفته و خیلی زود هم به ایران برمی‌گردد اما همزمان شایعه شد که رفتن او همیشگی است و بازگشتی در کار نیست. در همان دقایقی که مسئولان فدراسیون بسکتبال ایران در حال تکذیب این شایعات بودند، سایت باشگاهی که با بائرمن به توافق رسیده بود، در خبری رسمی او را به‌عنوان سرمربی معرفی کرد. این درحالی بود که فدراسیون بسکتبال با این مربی قرارداد چهارساله دارد و فقط یک سال از این چهار سال گذشته است.


برای اولین‌بار نبود که خبر مربیگری بائرمن با تیمی غیر ‌از ایران شایعه شده بود. هر بار که او ایران را برای مرخصی ترک می‌کرد، شایعه می‌شد که مربی تیم دیگری شده است. نوبت قبل، شایعات، مقصد او را یک تیم باشگاهی روسیه تعیین کرده بودند. هرچند آن خبر تکذیب شد ولی این بار شایعه‌ای در کار نبود. گفته می‌شود فدراسیون بسکتبال ایران از او توضیح خواسته و بائرمن گفته است به‌خاطر دختر سه‌ساله‌اش نمی‌تواند به ایران بیاید: «دخترم بی‌تابی می‌کند و من نمی‌توانم دوری‌اش را تحمل کنم.» اما این توضیح به نظر بهانه می‌رسد. بائرمن قبلا گفته بود نگران بی‌ثباتی وضعیت رئیس فدراسیون است. قبلا به او گفته شده بود که احتمال رفتن محمود مشحون از ریاست فدراسیون وجود دارد.


با تغییر وزیر ورزش و آغاز تغییرات، این نگرانی به او منتقل شده که مشحون هم رفتنی است. همین دلیل او را متقاعد کرده تا به جدایی از این تیم و پیشنهاداتی که دارد، فکر کند اما این رفتن برای بائرمن هزینه هم دارد. طبق قراردادی که او با فدراسیون دارد، طرفین اگر قرارداد را فسخ کنند، باید غرامت بدهند. فدراسیون ایران به بائرمن اعلام کرده است که باید این غرامت را پرداخت کند، هرچند مبلغ قرارداد چندان هم زیاد نیست. طبق قرارداد، او باید مبلغی کمتر از یک میلیون دلار به فدراسیون بدهد. در این شرایط، فدراسیون باید دست به کار شود و سرمربی جدید انتخاب کند؛ البته شاید قبل از آن منتظر مشخص‌شدن تکلیف مشحون باشد. شاید نگرانی‌های بائرمن بی‌جا نبوده. به‌هرحال، مشحون بازنشسته است و طبق قانون نباید رئیس فدراسیون باشد. او در دوره محمود گودرزی اجازه ادامه کار گرفت، شاید مسعود سلطانی‌فر، مجوزش را تأیید نکند.