برانکو در جام‌حذفی خیلی خوش شانس نیست. او سال گذشته به لطف داوری مقابل ذوب‌آهن مغلوب  شده و ازصعود به مرحله بعدی بازماند و این دوره را هم به‌خاطر غیبت بازیکنانش و حضور آن‌ها در اردوی تیم ملی از دست داد. بی‌شک برانکو بازنده اصلی اردوی بلندمدت تیم‌ملی و دعوت بازیکنان زیاد از این تیم بود و برنده این اتفاق را می‌‌توان امیرقلعه‌نویی دانست.

 

پیش از شروع جام‌حذفی همه از یک فینال زودرس در مرحله سوم خبر می‌دادند، فینالی که به سرانجام نرسید و اگر تراکتورسازی هم یک شگفتی را در مرحله بعد رقم نزند باید منتظر یک حریف آسان‌تر در آن مرحله باشد.  تراکتورسازی دور قبل فولاد یاسوج را برد، این مرحله با ملوان بازی می‌کند و دور بعد، روبروی برنده قشقایی و برق نوین شیراز قرار می‌گیرد. شاید ملوان و مایلی‌کهن را بتوان قدرتمندترین حریف تراکتورسازی در این چند مرحله دانست. حریفی که البته خیلی هم قلدر نشان نداده اما به هر حال نباید انگیزه‌های مایلی‌کهن را هم دراین بازی فراموش کرد.

 

تراکتوری‌ها بعد از گذراندن پیچ انزلی تا مرحله یک‌چهارم نهایی هیچ حریف لیگ برتری نخواهند داشت. در بین رقبای احتمالی تراکتورسازی در یک چهارم نهایی هم فقط فولاد خوزستان لیگ برتری است و هر 3 تیم دیگری که می‌توانند با حذف فولاد به این مرحله برسند، در دسته‌های پایین‌تر بازی می‌کنند. اگر راه آهن، نفت گچساران یا فولاد یزد بتوانند حماسه قشقایی مقابل پرسپولیس را کامل کنند، تراکتورسازی بدون دردسر و رویارویی با حریفان لیگ برتری می‌تواند تا نیمه نهایی جلو برود.