به عکس زیر دقت کنید. یک نمایشگاه‌دار چنین چیدمانی را پسندیده و دو اتومبیل که از نظر قیمت و کیفیت تفاوتی آشکار با هم دارند را کنار همدیگر گذاشته است تا پارادوکس شکل گرفته سوژه خوبی برای عکاس‌ها فراهم آورد.

این دو اتومبیل را می‌توان معیار ماشین‌های فوتبالیست‌های کنونی و سلف‌های خودشان در دهه ۶۰ هم تلقی کرد. الان هر بچه ۲۰ ساله‌ای حداکثر بعد از ۲،۳ فصل بازی یکی از ماشین‌های لوکس شاسی بلند را می‌خرد و…

اما در دهه ۶۰ حتی داشتن پیکان برای اغلب فوتبالیست‌های آن مقطع آرزو بود و هرکس ماشین داشت، چهار، پنج نفر از همبازیانش را هم با خود به تمرین می‌برد.

ضمن احترام به بعضی از فوتبالیست‌های واقعاً مستعد سالیان اخیر، باید اعتراف کنیم اغلب آنهایی که پیکان هم نداشتند، کیفیت و لیاقتی در حد ماشین‌های شاسی بلند داشتند اما بعضی از آن هایی که اتومبیل‌های چند صد میلیونی دارند…

پس تفاوت از زندگی تا زندگی است…