این‌طور که آقای سرمربی به هموطنش تکیه کرده بود، جز مصدومیت هیچ اراده‌ای نمی‌توانست لوکا ماریچ را از ترکیب پرسپولیس خارج کند. مصدومیتی که اتفاقا در بازی با سپاهان حاصل شد تا این‌بار برانکو از سر اجبار در ترکیب خط دفاعی‌ تیمش دست ببرد. در سه بازی گذشته، پرسپولیس سه خط دفاعی متفاوت را تجربه کرد و ۸ گل خورد. پرسپولیس فصل را با ترکیب بنگر - ماریچ در قلب دفاع آغاز کرد و در خانه، تنها یک امتیاز از پدیده گرفت. در بازی دوم که استقلال خوزستان میزبانش بود، نورمحمدی و ماریچ در میانه خط دفاعی پرسپولیس به میدان رفتند و همچون بازی اول، تیم برانکو در این بازی هم دو گل خورد.

چهار گلی که پرسپولیس خورد، سرمربی کروات را به تغییر دوباره ترغیب کرد و او در اصفهان مایکل اومانیا و لوکا ماریچ را در کنار هم به بازی گرفت. این بار اما پرسپولیس ۴ گل خورد؛ یعنی به اندازه همه گل‌های خورده‌اش در دو بازی پیشین. جالب‌تر از گل خوردن‌های پرسپولیس اما اینکه مدافع هموطن برانکو یعنی لوکا ماریچ در هر سه بازی فیکس بود و تنها بازیکنان کناری او به خاطر اشتباه‌هایشان نیمکت‌نشین شدند. نمی‌دانیم بگوییم از بدشانسی ماریچ بود یا از خوش شانسی پرسپولیس اما مدافع کروات در اصفهان آسیب دید و پزشکان برای بهبودی عضله دو قلوی پا او، درمانی دو هفته‌ای را در نظر گرفته‌اند و بعد از این دو هفته هم معلوم نیست لوکا ماریچ از کی برای بازی کردن آماده شود.

از همین رو برانکو چاره‌ای ندارد جز اینکه مدافع دوست‌داشتنی‌اش را کنار گذاشته و منطقه میانی خط دفاعی پرسپولیس را با دیگر بازیکنان پُر کند. از قول او گفته‌اند که احتمالا محسن بنگر را به ترکیب اصلی بازمی‌گرداند. از این حرفش می‌توانیم اینطور برداشت کنیم که می‌خواهد همچون فصل پیش، به زوج بنگر - اومانیا اعتماد کند اما یک احتمال دیگر هم هست و آن، تکیه کردن به زوج بنگر - نورمحمدی. این احتمال را نزدیکان سرمربی هم تایید کرده‌ و حتی آن را جدی‌تر از بنگر - اومانیا می‌دانند. آن چه مشخص است، اینکه خط دفاعی پرسپولیس در بازی با ذوب‌آهن هم دستخوش تغییر می‌شود و شکلی تازه به خود خواهد گرفت. فرقی هم نمی‌کند که این تغییر با حضور بنگر - اومانیا اتفاق بیفتد یا بنگر - نورمحمدی آن را رقم بزنند. در هر دو حالت، جای محسن بنگر ثابت است و برانکو فقط باید مشخص کند که حضور کدام مدافع در کنار او، خط دفاعی را مستحکم‌تر می‌کند.