برانکو از اواخر فصل گذشته، هدایت تیم را برعهده گرفت و اگر رقابت‌های آسیایی را از لیگ جدا کنیم، با تعادل در شکست، تساوی و پیروزی در ۶ بازی آخر فصل با هدایت برانکو مواجه می‌شویم. البته پیروزی در دربی بی‌شک شاهکار برانکو بود اما سرمربی سرخپوشان، فصل جدید را نیز با یک تساوی بدموقع شروع کرد. وقتی پرسپولیس روی غافلگیری طی ۳ دقیقه، ۲ گل دریافت کرد و تا پایان بازی، نتوانست روی کار تاکتیکی یا ترکیبی به گل برسد.

گل تساوی سرخپوشان، روی یک حرکت فردی و شوت از راه دور بود. بعد از آن بازی، برانکو در هر مصاحبه‌اش فقط از تیم پدیده تعریف و تمجید می‌کند. نه اینکه پدیده تیم بدی باشد و ما قصد انتقاد از آن باشگاه را داشته باشیم بلکه به نظر می‌رسد سرمربی کروات سرخپوشان می‌خواهد از حریفانش «غول» بسازد و با این کار، عدم نتیجه‌گیری‌‌اش را توجیه کند. او فصل قبل نیز چنین رویه‌ای داشت. شاید این موضوع، به او کمک کند تا افکار عمومی و هواداران را نسبت به نتایجی که تیم می‌گیرد، راضی کند اما ایده عجیبی است.

حتماً ایوانکوویچ بهتر از سایر پرسپولیسی‌ها می‌داند که تیمش مقابل پدیده در مقاطعی دچار افت شد و در مقاطعی، آنقدر اشتباه تاکتیکی و فنی داشت که نمی‌توان از آن چشم پوشید. بازی عجولانه با وجود داشتن ابزارهای جذاب برای حمله روی دروازه پدیده، یکی از آن اتفاقات بد بود. برانکو حتی به بازیکنانش دستور داده بود از فواصل مختلف به سمت دروازه حریف شوتزنی کنند که با وجود استعداد اندک سرخپوشان در این زمینه، دستوراتش به خوبی اجرا نشد.

تعویض‌های برانکو که باید در جهت تغییر رویه بازی انجام می‌شد نیز، اشتباه دیگر او به شمار می‌رود درست مثل عدم شناخت از پدیده و باز گذاشتن منافذ تدافعی تیمش. پرسپولیس این همه اشکال در بازی خود داشت و امتیاز از دست داد، آن وقت برانکو برای توجیه خود، از پدیده یک «غول» در مصاحبه‌هایش ساخت و این تیم را در حد یکی از مهم‌ترین باشگاه‌های ایران بالا برد. تأکید این است که پدیده مقابل پرسپولیس کم‌اشتباه ظاهر شد اما کارخانه هیولاسازی برانکو در نوع خود بی‌نظیر است و شک نکنید در هفته‌هایی که این تیم نتیجه نمی‌گیرد نیز به فعالیت مشغول خواهد بود.