گروه ورزش مشرق،بهداد سلیمی مرد طلایی مزنه برداری ایران در بازی های آسیایی اینچئون توضیح می دهد که فعلا سقف آرزوهایش کسب مدال در المپیک ریو است.
بهداد در این گفتگو از عقایدش می گوید و از دینی که بر گردن دارد و سعی می کند آن را در حد توان ادا کند.

مدال های طلایت را کجا نگه می داری؟

یک جای امن.

آویزان شان کرده ای؟

بعضی از آنها را بله، یکسری هم گاو صندوقی هستند(با خنده).

بعد از کسب طلای المپیک، جهان و بازی های آسیایی، چشمت دنبال چند طلای دیگر است؟

هدفم المپیک ریو است. در این بین دو، سه مسابقه پیش رو داریم که امیدوارم در آنها موفق باشم.

پس سه مدال طلای دیگر دست به نقد برایت کنار بگذاریم.

تا خدا چه بخواهد.

بلندی سقف آرزوهایت چقدر است؟

فعلا فقط المپیک ریو. به بیشتر از آن فکر نمی کنم. قدمت را که خیلی بلند برداری، زمین می خوری. تلاش می کنم با تفکر و آهسته قدم بردارم. حساب شده که قدم برداری شانس موفقیت بیشتری داری. شاید در برخی امور بتوان قدم های بلند برداشت یا حتی پرید(با خنده)، اما در وزنه برداری با این وزنه هایی که در دست داری باید احتیاط کنی. پس حتم بدانید فعلا فقط هدفم المپیک ریو است و بس.

تا به حال فکر کردی رکوردی بزنی که دست نیافتنی باشد؟

نه به هیچ وجه. طبیعی است که پشت هر رکوردشکنی مدال طلایی وجود دارد. چه کسی از طلا بدش می آید؟ از نگاه من موفقیت کسب مدال است.

یعنی واقعا به رکوردشکنی فکر نمی کنی؟ در المپیک لندن به وزنه ۲۶۴ کیلو هم حمله کردی؛ اما رکورد حسین رضازاده جابه جا نشد.

واقعا رکورد زدن هیچ وقت برایم اولویت نبوده است. واضح است که هیچ رکوردی تا ابد باقی نخواهد ماند. امسال نشکند، ۵-۴ سال دیگر این اتفاق می افتد. به نظر من آنچه برای یک وزنه بردار می ماند مدال هایش است.


با تمام این اوصاف به نظرت در المپیک ریو رکورد می زنی؟

همه چیز بستگی به شرایط قبل از مسابقه دارد. باید دید از نظر بدنی چه شرایطی دارم. بدنم اجاره دهد چرا که نه. اما اینکه از حالا بخواهیم در مورد رکوردشکنی صحبت کنیم و برایش زمان در نظر بگیریم، نه پشتوانه عملی دارد و نه می توان به آن استناد کرد.

روزی ۳۰ تن وزنه می زنم

حساب کرده ای روزی چقدر وزنه می زنی؟

شاید روزی ۳۰ تن.

واقعا؟

بله! البته باید حساب مصدومیت ها را از این آمار جدا کرد.

چند سال در اردو های تیم ملی هستی؟

۸ سال و البته ۱۰ ماه از سال را اردو داریم.

پس سالی ۹ هزار تن وزنه جابه جا می کنی. یعنی سالی یک کوه؟

(با خنده) به نظرم همین طور است که می گویید.

رقم عجیبی به دست آمده است؟

سختی های پیش روی یک ورزشکار کمتر به چشم می آید. شاید برخی فکر کنند وزنه بردار از پشت صحنه آمده و وزنه را بالای سرش برده و تمام! اما برای رسیدن به مدال باید شبانه روز تلاش کرد و زیر وزنه های سنگین رفت.

نه بیزینس می کنم، نه مشغول پول پارو کردن هستم

از درآمدی که داری، راضی هستی؟

درآمد خاصی ندارم. منظورتان جوایزی است که می گیریم.

نه منظور کل درآمدت است.

من بیزینس نمی کنم. دانشجو هستم و می خواهم با پیشرفت در تحصیل به مقاطع بالاتر برسم.

اما خیلی ها فکر می کنند قوی ترین مرد جهان مشغول پول پارو کردن است.

(با خنده تلخ) چه بگویم؟ شاید جایزه ۱۵۰ میلیون تومانی طلای بازی های آسیایی به چشم بیاید؛ اما برای رسیدن به افتخاراتی از این دست باید از جان مایه بگذاری. باید سلامتی ات را بگذاری وسط. منتی در کار نیست و افتخار می کنم لبخند را حتی برای لحظاتی روی لبان مردم کشورم بنشانم، اما چون پرسیدید گفتم.

درآمدی که از لیگ وزنه برداری داری چقدر است؟

متوسط پرداختی ها در لیگ ۲۰ میلیون تومان است؛ البته مبلغ قرارداد من بیشتر از این است. با تمام این اوصاف هیچ وقت مبلغی را که در قراردادم قید شده نگرفتم.

سر و صدای عقد قرارداد با پرسپولیس بیشتر از پولش بود

به نظر می رسید پرسپولیس با تو قرارداد خوبی در زمان مدیرعاملی رویانیان بست؟

مبلغ قراردادمان ۹۰ میلیون تومان بود که ۵۰ میلیون آن هرگز پرداخت نشد. متاسفانه سر و صدای این قرارداد بیشتر از اجرای تعهداتش بود.

فصل قبل چطور؟ انگار با ملی حفاری قرارداد بستی؟

هنوز ۵۰ درصد از آن قرارداد هم مانده است. متاسفانه به راحتی حق ورزشکار خورده می شود. مظلوم ترین قشر هستیم و در عوض همواره حرف و حدیثزیاد بوده است.

در لیگ جدید عضو چه تیمی هستی؟

ذوب آهن.


فکر می کنی باید در عدم پرداخت تمام و کمال قراردادت منتظر هست ترکیب باشیم؟

امیدوارم ذوب آهن به قراردادی که داریم عمل کند. متاسفانه باید به یک نکته اساسی توجه شود که تا به حال نشده. یک ورزشکار وقتی می تواند حرفه ای تمرین کند و حرفه ای مسابقه دهد که فکرش مشغول مسایل و مشکلات حاشیه ای نباشد.

خیلی از ورزشکاران سرشناس دنبال بیزینس های خارجی از ورزش هستند.

گفتم، نه شغلی دارم و نه درآمدی خارج از ورزش.

فکر بساز و بفروش هم نیستی؟

نه. خیلی از قهرمانان بعد از کنار رفتن از دنیای قهرمانی دنبال سیاست یا مدیریت رفته اند. هدف من پیشرفت در تحصیل است. بعد از پشت سر گذاشتن مدارج عالی تحصیلی می توانم به اهداف بزرگ ترم دست پیدا کنم.

نه پرسپولیسی هستم و نه استقلالی

غیر از وزنه برداری به چه ورزش هایی علاقه داری؟

شنا و بسکتبال.

فوتبال چطور؟

نه.

به تیم خاصی هم علاقه نداری؟ مثلا پرسپولیس؟

چرا پرسپولیس؟

به خاطر مهرداد کفشگری که با هم فامیل هستید.

نه. من فوتبال خارجی را دنبال می کنم و از بارسلونا خوشم می آید، اما فوتبال داخلی را تعقیب نمی کنم.

پس استقلالی هم نیستی؟

نه.

در خبرها آمده بود هسمرت به سوارکاری علاقه دارد.

همسرم سوارکاری را دوست دارد و آن را پیگیری می کند.

و تو؟

من از این رشته خوشم می آید. ترجیح می دهم اگر شرایط فراهم بود شنا و بسکتبال را دنبال کنم.

از چه چیزهایی در زندگی ات بیزاری؟

از دروغ و کلاهبرداری.

چه چیزی برایت از کسب مدال طلای المپیک هم مهم تر است؟

قطعا خانواده ام و البته سلامتی آنها و خودم. این دو مورد را به هر چیزی ترجیح می دهم.

یا علی مدد

وقتی مدال طلایی که گرفتی تقدیم شهدا کردی چه حسی داشتی؟

معتقدم کسانی کارهای مثبتی انجام داده اند که بر اساس آن نسبت به ما صاحب حق شده اند. از نگاه من دین شهدا که حافظ مملکت مان بوده اند بر گردن ماست. پس حالا که در دنیای مادی حضور ندارند می توان خالصانه از هر طریق گوشه ای از این دین را ادا کرد. تقدیم مدال به روح پرفتوح آنها کار بزرگی نیست. به جز این رهبر معظم انقلاب، مردم و خانواده های مان نیز بر گردن ما ورزشکاران حق دارند و به آنها مدیونیم. شاید بهترین فرصت برای قدردانی از آنها لحظه هایی است که می توانیم شادی هایمان را با آنها قسمت کنیم. باور کنید هیچ چیز لذت بخش تر از این نیست که فقط لحظه ای لبخند رضایت و غرور را به آنها هدیه دهیم.

وقتی در لحظات سخت نام ائمه را صدا می زنی و از آنها کمک می طلبی چه حسی داری؟

هر کسی اعتقاداتی دارد. ائمه همواره در زندگی ما نقش انکارناپذیری داشته است. در شرایط سخت وقتی از آنها کمک می خواهی، انرژی مثبت فراوانی به سویت سرازیر می شود. وقتی می خواهی وزنه را مهار کنی یک قوت قلب بزرگ پست سرت حس می کنی. این را تا وقتی در سکوت سالن باشی و وزنه پیش رویت باشد بیشتر لمس می کنی. شاید گفت اش راحت باشد اما این حس عجیب را نمی توان راحت بیان کرد.

لطفا بیشتر توضیح بده.

خب وقتی یک یا علی مدد می گویی، می دانی چندین میلیون ایرانی همراه با تو یا علی مدد می گویند. می دانی یک ملت با تو متحد شده اند و از علی(ع) استعانت می طلبند و تا تو وزنه را بلند کنی، حس بی نظیری است.