به گزارش مشرق،حوصله ای نیست برای اینکه بپرسیم داماش چه فردایی خواهد داشت. پیگیری مسائل داماش رخوت آور و خسته کننده شده. خبری امیدوار کننده نمی شنویم، نه امیر عابدینی مدعی مالکیت و مدعی مدیریت داماش سنگی از پیش پای داماش برمی دارد و نه مسوولان استانی قدم از قدم بر می دارند. فقط حرف می شنویم، حرف هایی که تا عمل فرسنگ ها فاصله دارد.

درباره داماش در اوج بحران های مالی سوالی داریم، سوالی که از مدتها پیش باید مطرح می شد. این داماش که برای گذران نخستین نیازهای تیمداری پولی در بساط ندارد، چرا از دارایی حداقلی خود نیز محروم شده است؟ داماش بابت فروش مسعود حسن زاده، هادی محمدی و روح ا… سیف اللهی بیش از یک میلیارد تومان از ذوب آهن و استقلال خوزستان دریافت کرده است.(البته شاید بخشی از این مبلغ در قسط دوم به زودی پرداخت شود) اما هرگز شفاف و واضح گفته نشده که این یک میلیارد و اندی پول کجاست، در کدام حساب است و چرا گره ای از گره های داماش باز نمی کند. البته این غیرشفاف بودن اتفاق تازه ای در داماش نیست. پیش از اینها نیز رقمی حدود یک میلیارد بابت انتقال علیرضا جهانبخش به داماش رسید که هرگز شفاف نشد آن مبلغ کجا هزینه شده است. سوال همین است و پاسخش باید بسیار ساده باشد.

داماش با میلیاردها بدهی انباشته، طلبکاران پرشماری دارد. مهم تر اینکه این تیم برای تیمداری در فصل جدید نه اسپانسری دارد و نه معلوم شده که از کدام محل هزینه خواهد کرد. در این زمینه چه کسی پاسخگوست؟ داماش تا امروز باشگاهی بوده که برای مالک و برند تجاری اش نقش یک عامل تبلیغاتی را ایفا کرده اما باشگاه داماش به حقوق خود نرسیده و حتی سوء مدیریت و مشکلات اقتصادی منجر به سقوطش شده. آیا این روند سقوط و غیر شفاف بودن مسائل مالی و مالکیتی داماش ادامه خواهد داشت؟