علی بنی شیخ الاسلامی:وقتی واژه ترکیبی «شوت از راه دور» را می شنویم، بی اختیار یاد شوت های سرکش مهدی فنونی زاده می افتیم که تیر و تور را می لرزاند و مرد می خواست که جلوی ضربه اش را بگیرد… یاد محمود فکری می افتیم که تقریباً از میدان آزادی به پرسپولیس گل زد(!) یا کریم باقری که از همان حوالی دروازه استقلال را باز کرد… همچنین با شنیدن «شوت از راه دور» نام هایی مثل علیرضا منصوریان، سیروس دین محمدی، زنده یاد سیروس قایقران، نادر دست نشان، سیدعلی افتخاری و… در ذهن مان زنده می شود. در این یادآوری های کوتاه و گذرا با ما همراه باشید.
سیدعلی افتخاری؛ افتخار گیلان
شوت های سید تحت تأثیر شوت های زنده یاد سیروس قایقران زیاد به چشم نیامد اما الان که به گذشته نگاه می کنیم، جای شک و تردید وجود ندارد که افتخاری شوت های دقیقی می زد. البته حامد کاویانپور، علیرضا منصوریان، هوشنگ تورانی، احد شیخ لاری، فرزاد آهک پور، ابراهیم قاسمپور و… هم هر یک حداقل چند شوت دیدنی در کارنامه شان دارند اما افتخاری را به افتخار فوتبال گیلان در این فهرست گنجاندیم.
محمد اعظم؛ شوتزن اعظم
زنده یاد محمد اعظم که مربی ستاره هایی نظیر خداداد عزیزی، علی نیکبخت، مجید نوروزی و… بود، زمان اوج فوتبال خود که در لیگ قدس پیراهن تیم منتخب خراسان را می پوشید، چند گل دیدنی به تیم های منتخب اصفهان و تهران الف زد. محمد اعظم، هم شوت های از راه دور در جریان بازی خوب می زد و هم ضربه های ایستگاهی اش حرف نداشت. فوتبال دوستان مشهدی خاطرات زیادی از شوت های این خدابیامرز در دهه ۶۰ دارند.
محمد صادقی و تورنمنت رئال
در تورنمنت ۷۵ سالگی رئال مادرید که بازی هایش در مادرید برگزار شد، بازی ایران و آرژانتین با نتیجه یک - یک به پایان رسید و تنها گل ایران را محمد صادقی با یک شوت از راه دور و از پشت محوطه جریمه زد. محمد صادقی که با تیم ملی حضور در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین را تجربه کرد، متخصص شوت های ناگهانی بود و در جریان بازی چه روی توپ های برگشتی و چه در حال حرکت به عرض و عمق، خیلی عالی و سنگین شوت می زد.
ابراهیم میرزاپور؛ غیرقابل باور
باور کردنی نیست اما حقیقت دارد، ابراهیم میرزاپور که بلد نبود شوت کنار دروازه بزند، در جریان بازی از جلوی دروازه فولاد با یک شوت سنگین دروازه آرمناک پطروسیان و سپاهان را باز کرد. قبل از او احمدرضا عابدزاده هم چنین گلی به استقلال اهواز زده بود که داور نپذیرفت. عابدزاده چند بار هم با ضربه های بلند از دم دروازه خودی به بازیکنان هم تیمی خود پاس گل داد. در جمع دروازه بانان ایرانی کمتر کسی مثل عابدزاده شوت می زد، البته ضربات دست او هم حرف نداشت.
منوچهری شوتزن و خوش شانس
امین منوچهری، مهاجم بلندقامتی است اما می تواند به خوبی مثل یک هافبک قدرتمند، شوتزنی کند. منوچهری در این سال ها، زیاد تیم عوض کرده ولی این فصل در راه آهن است و امیدوار به اینکه بتواند درخشش زمان بازی در سایپا را داشته باشد. در بازی زیبای راه آهن - نفت، همه اتفاقات در همان ۱۵ دقیقه پایانی رخ داد، راه آهن دقیقه ۷۹ گل زد، نفت بازی را به تساوی کشاند و در آخرین ثانیه ها، نوبت به امین منوچهری رسید که با آن شوت دیدنی، سرنوشت ساز شود. امین، توانایی های فنی زیادی دارد که این بار در قالب یک شوت با چاشنی شانس به نمایش گذاشت. حمید استیلی می داند قدرت شوتزنی منوچهری چقدر به کار تیمش می آید البته اگر مثل این مرتبه، همیشه شانس هم به کمک امین بیاید و شوت هایش وارد دروازه شود.
فکری: شوت که حتماً نباید سرعت نور را داشته باشد!
محمود فکری سابقه گلزنی در دربی با شوت را دارد اما خودش معتقد است زیباترین شوت او که منجر به گل شد را سال ۱۳۷۹ در جدال استقلال تهران با استقلال رشت به ثمر رسانده است. کاپیتان اسبق استقلال در مورد تاکتیک شوتزنی می گوید: باید در تمرینات چه بر روی شوت و چه بر روی ضربات ایستگاهی به صورت ویژه کار شود اما در عین حال بازیکنان هم باید جرأت شوتزنی پیدا کنند و از خراب شدن آن نترسند. اصلاً به فکر آن نباشند که به قول معروف توپ آنها به ساعت ورزشگاه بخورد و… فراموش نکنیم شوت حتی اگر گل نشود بازهم روحیه تیم حریف را خراب کرده و در دل بازیکنان آن تیم، ترس می اندازد. این فاکتور خوبی است که نباید آن را از کف داد. شوتزن ها باید به این نکته هم توجه کنند که ضربات شان نباید حتماً بسیار قدرتی بوده و یا سرعت نور را داشته باشد! شاید یک شوت به بدن مدافعان بخورد و کمانه کند و داخل گل برود. مهم این است که شوت زدن در تاکتیک تیم ها نهادینه شود و بازیکنان مستعد در این زمینه از شوتزنی ترسی به دل راه ندهند.
صادقی: مربیان به قدرت شوتزنی بازیکنان اعتماد ندارند
فوتبال​دوستان موسپید هنوز گل زیبایی که محمد صادقی در اوایل دهه پنجاه از وسط زمین وارد دروازه پرسپولیس کرد را فراموش نکرده اند. ملی پوش شوتزن کشورمان در دهه پنجاه در پاسخ به سؤالات ما می گوید: اینکه شوتزنی جزو تاکتیک یک تیم قرار بگیرد یا نه، بستگی به تشخیص مربیان دارد. البته متأسفانه به خاطر اینکه در فوتبال ما عمر کار کردن مربیان با بازیکنان از یک سال فراتر نمی رود، معمولاً یک مربی نمی تواند به طور کامل نسبت به توانایی ها و ویژگی های شخصی شاگردانش اشراف کامل پیدا کند اما در اروپا به خوبی از این مزیت استفاده می شود. شما رئال مادرید و پاری سن ژرمن را ببینید؛ شوتزنی کریستن رونالدو و زلاتان ایبراهیموویچ یکی از تاکتیک های جدی و اصولی این دو تیم برای گلزنی محسوب می شود و امتیازات زیادی هم برایشان به ارمغان آورده است اما در فوتبال ما اغلب مربیان به قدرت شوتزنی بازیکنان اعتماد ندارند و به همین خاطر بازیکن هم می ترسد شوت بزند و توپ خراب شود آنگاه مورد انتقاد قرار بگیرد بنابراین قید شوتزنی را می زند.
دین محمدی: وقتی همه خسته اند، باید شوت زد
اگرچه سیروس دین محمدی با شوت های سنگین خودش به اغلب تیم ها گل زده اما هنوز هم معتقد است گلی که به جوبیلوایواتا ژاپن در فینال جام قهرمانی باشگاه های آسیا به ثمر رساند، زیباترین گلی بوده که با شوت زده است. سیروس در مورد زمان گذاشتن به صورت جداگانه برای تمرین شوتزنی می گوید: «بعضی از مربیان به تمرین اختصاصی شوتزنی اعتقادی ندارند اما من کاملاً به این سبک تمرین معتقدم. شاید فشار تمرین، بازیکنان را خسته کند اما در همان زمان که همه خسته اند باید با استفاده از شوت، گلزنی کرد. هیچ وقت فراموش نمی کنم قبل از جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، عضو تیم شهرداری تبریز بودم و بعد از پایان تمرین نیم ساعت با جلال بشرزاد تمرین شوتزنی می کردم.» عضو تیم ملی در جام جهانی فرانسه، شوتزنی در جریان بازی را به مراتب سخت تر از نواختن ضربات کاشته تلقی کرده و اضافه می کند: «شوت زدن در حرکت خیلی دشوارتر از ضربات کاشته است. در ضربات ایستگاهی شما متمرکز می شوید اما در جریان بازی، کاملاً تحت فشار هستید. شما دیوید بکام را ببینید که چطور در جریان حرکت، سانتر می کرد. یک شوتزن هم باید بتواند در خلال بازی تمرکز کرده و شوت بزند.»
فنونی زاده: از ترس مربیان و سکوها شوت نمی زنند
اغلب فوتبال دوستان معتقدند گل هایش به عربستان زیباترین گل هایی بوده که با شوت به ثمر رسانده اما خود مهدی فنونی زاده بر این باور است گلی که سال ۱۳۷۰ با شوت وارد دروازه سپاهان کرد، زیباترین شوت او بوده که به گل بدل شده است. همان شوتی که فردای روز بازی، یک هفته نامه تیتر زد: «گل فنونی زاده، زیباتر از گل ماتئوس به یوگسلاوی». هافبک اسبق استقلال و تیم ملی در رابطه با اینکه شوتزنی را می توان در قالب تاکتیک های تهاجمی گنجاند یا نه، می گوید: «در یک تیم ۱۰ نفر باید بجنگند و زحمت بکشند تا یک نفر در موقعیت شوتزنی پشت محوطه جریمه قرار بگیرد اما متأسفانه این تاکتیک حالا دیگر در فوتبال ما بسیار کم رنگ شده است. برای مثال شما ملوان و تراکتورسازی را مد نظر قرار دهید. این دو تیم از دهه پنجاه شوتزن های خوبی داشته اند اما الان اگر بازی کنند، شما حتی دو شوت پشت محوطه جریمه هم از آنها نمی بینید. دلیلش هم این است که شوتزن ها می ترسند توپ را خراب کنند و مربی سرشان داد بزند یا سکوها اعتراض کنند. فراموش نکنید از هر ۱۰ شوت، حداکثر ۲ یا ۳ ضربه می تواند در چهارچوب باشد و نباید کسی را به خاطر اینکه شوت را داخل چهارچوب نزده، مؤاخذه کرد. شوتزنی یک تخصص است همان طور که پاس دادن، عوض کردن منطقه زمین، سرزنی، دروازه بانی و… هم در نوع خود یک تخصص به حساب می آید.»
قاسمپور: بعضی بازیکنان از هر جای زمین می خواهند شوت بزنند
ابراهیم قاسمپور که در جام جهانی ۱۹۷۸ یکی از جوان ترین نفرات تیم ملی بود، هنوز از گلی که همراه با تیم شهباز در اواسط دهه پنجاه با ضربه پای چپ وارد دروازه ذوب آهن کرد، به عنوان بهترین گل خود با شوت یاد می کند. او در رابطه با اتخاذ تمرینات ویژه برای شوتزنی بر این باور است که باید کار را در مقاطعی به صورت اختصاصی دنبال کرد: «ببینید همان طور که برای مهاجمان تمرین اختصاصی می گذارند، باید برای شوتزنی هم به طور ویژه تمرین گذاشت. مثلاً ۲ روز در هفته تمرین اختصاصی شوت زدن برای هافبک ها، عناصر تهاجمی و به طور کلی نفراتی که در امر شوتزنی استعداد دارند. البته میل به شوتزنی یک امر ذاتی است. یادم می آید آرارات یک بازیکن لاغراندام داشت که واقعاً شوتزن قهاری بود و ضربات خیلی دقیقی داشت. شوت زدن یک مزیت است که نباید آن را نفی کرد. معمولاً مربیان از شوت نزدن بازیکنان استقبال نمی کنند. بعضی بازیکنان هم هستند که این اعتماد به نفس را دارند از هر جا که صاحب توپ می شوند، شوت بزنند. آنها خودشان برای خودشان موقعیت ضربه زدن ایجاد می کنند.»
شوت های ماندگار!
سیروس آبای یادت به خیر
خدابیامرزد سیروس قایقران را که در سال های اوج ملوان، سالی یکی، دو کاشته برای استقلال و پرسپولیس کنار می گذاشت… مرد دوست داشتنی بندرانزلی یک بار در جام حذفی مقابل پرسپولیس ۲ گل شبیه هم به وحید قلیچ زد. درست از یک نقطه از زمین و درست به یک نقطه از دروازه… گل سیروس آبای به دینامودرسدن هم فراموش نشدنی است. در انزلی مازیار زارع، پژمان نوری، نادر عزت اللهی و حمید محمدیان هم شوتزن های بدی نبودند اما سیروس نشدند.
نادر دست نشان؛ غول مازندران
متخصص شوت های از راه دور، یک بار از فاصله ۵۰ متری و از پشت دایره وسط زمین، دروازه تراکتور را باز کرد تا واسیلی گوجا در بازگشت به رومانی، به روزنامه چاپ کشورش بگوید در فوتبال ایران یک غول وجود دارد که از جلوی دروازه تیم خودی به تیم حریف گل می زند. یک بار که جوانشیر آقارضایی، دروازه بان نفت قائمشهر جرأت کرد و شوت از راه دور نادر را گرفت، پوست دستش کنده شد! باور کنید هیچ اغراقی در کار نیست. کاپیتان سابق نساجی شوت های وحشتناکی می زد.
مهدی فنونی زاده؛ خطرناک
فقط مهدی فنونی زاده می توانست توپ را از راه دور به تیر دروازه بکوبد و توپ در برگشت، نزدیکی های نقطه وسط زمین فرود بیاید. او هم مثل دست نشان شوت های سنگین و سهمگین می زد که مهارش برای دروازه بان حریف خطر مرگ یا نقص عضو داشت. صحت و سقم این ادعا را از دروازه بان تیم های ملی عربستان و کره شمالی در اوایل دهه ۹۰ بپرسید. البته فنونی زاده گل باشگاهی خودش به سپاهان را از این گل ها خاطره انگیزتر می داند.
کریم باقری؛ شوتزن دقیق
ویژگی شوت های کریم باقری این بود که دقیق به توپ ضربه می زد. اگر فکر می کنید ما دروغ می گوییم، از دروازه بان و مدافعان استقلال در دربی سال ۸۸ بپرسید که روی شوت از راه دور کریم باقری غافلگیر شدند و بازی را به پرسپولیس و دایی باختند. آقاکریم از این شوت های دقیق در آسیا و حتی اروپا هم کم نزد. گلزن ترین هافبک فوتبال ایران شوت فراموش نشدنی زیاد دارد. آقاکریم همین حالا می تواند مثل آب خوردن ضربات ایستگاهی را به گل تبدیل کند.
محمود فکری و خاطره میدان آزادی
وقتی محمود فکری با یک شوت از راه دور دروازه ساشا ایلیچ را باز کرد تا یکی از زیباترین گل های تاریخ دربی را به نام خود بنویسد، یکی از کارشناسان که اول اسمش هوشنگ نصیرزاده است، به شوخی گفت فکری از حوالی میدان آزادی، نرسیده به ورودی شهرک اکباتان به پرسپولیس گل زد. «فکری آرپی جی زن» لقبی است که هواداران استقلال به فکری دادند. البته فکری وقتی در نساجی هم بازی می کرد، همین لقب را از هواداران این تیم گرفته بود.
سیروس دین محمدی؛ فلفل نبین…
فلفل نبین چه ریزه… در مورد سیروس دین محمدی مصداق پیدا می کند. دین محمدی با وجود قد و قواره و جثه ریزش، بدجوری شوت می زد. او یک بار در بازی های سالنی چنان ضربه ای زد که مچ بازیکن تیم حریف شکست. خود سیروس می گوید گلی که به جوبیلو ایواتا در فینال جام باشگاه های آسیا زد، معروف ترین گلش است اما ما با توجه به سابقه رقابت فوتبال ایران و عربستان، گل سیروس به سعودی ها را بیشتر از آن دوست داریم.
بهروز پرورش خواه؛ شوت بزن و توپ لو نده
«شوت بزن و توپ لو نده» این درس اول بازی بهروز پرورش خواه بود که امکان نداشت کسی بتواند در حالت عادی از او توپ بگیرد. پرورش خواه در سال های اوج فوتبالش خیلی خوب و راحت شوت می زد، حیف که اغلب شوت هایی که او می زد، داخل چهارچوب نبود اما آن دسته از شوت هایی که به داخل چهارچوب می زد، مهارکردنی نبود! پرورش خواه و منصوریان یک دوره کنار هم عالی شوت می زدند و خط هافبک استقلال برای خودش توپخانه ای شده بود.
علیرضا منصوریان
در این لیست ۱۱ نفره جای خیلی ها خالی است و از جمع آنهایی که از قلم افتاده اند، باید اشاره ویژه ای داشته باشیم به علی منصور که او را باید شوتزن قدر نادیده فوتبال ایران نامید. یک شوتزن استثنایی که هم فنی و دقیق شوت می زد و هم ضرباتش سنگین بود.
شوت نمی زنیم چون برای شوت بازی نمی کنیم!
شوت، تکنیک یا تاکتیک؟
در فوتبال حرفه ای نزدیک به یک سوم گل ها از روی شوت به ثمر می رسد. البته این معدل تقریبی است. شوت از راه دور به این دلیل یکی از بهترین راهکارها برای رسیدن به گل است که با سرعت بسیار بالایی نواخته می شود که همین، کنترل آن را برای دروازه بان سخت می کند و از همه مهمتر تعدد نفرات در منطقه یک سوم دفاعی با شوت از راه دور شکسته می شود. در برابر تیم هایی که در منطقه یک سوم دفاعی متراکم بازی می کنند شوت یکی از معدود راه های خوب برای رسیدن به گل است. شوت از همه عبور می کند و فقط دروازه بان است که می تواند مانع راهیابی توپ به دروازه شود. توپ که محکم نواخته می شود و در زاویه باشد دروازه بان هر قدر ششدانگ باشد، نمی تواند آن را مهار کند چون همان طور که گفته شد سرعت شوت بالاست و واکنش دروازه بان در برابر این سرعت ناچیز است. یکی از شوتزن ترین بازیکنان، کریس رونالدو است که در برخی موارد شوت های او به سرعت بالاتر از ۱۰۰ و نزدیک به ۱۵۰ نزدیک شده است. سرعت شوت را هم این گونه محاسبه می کنند: تقسیم متر بر ثانیه. در فوتبال ایران هم شوتزن های خوبی داشتیم و داریم اما تعداد گل هایی که از روی شوت از راه دور به ثمر می رسد، اندک است. در برخی از بازی ها هم به اندازه کافی شوت زده می شود اما شوت در چهارچوب نیست. این دلیل دارد. به نظر می رسد شوت در تمرین تیم ها جایگاهی ندارد و اگر هم تمرین می شود در چارچوب شرایط بازی نیست. اینکه به بازیکن پاس می دهند و می گویند شوت بزن. در حالی که تمرین باید در شرایط مسابقه باشد. شوت آنقدر ارزش دارد که کادرفنی برای آن تمرین اختصاصی بگذارد. تیم به دو گروه تقسیم شوند و رودرروی هم قرار بگیرند و نیت شان از مسابقه دستگرمی، شوت از راه دور باشد و اعلام شود هر که بیشتر شوت بزند، برنده از میدان خارج خواهد شد. معمولاً وقتی بازیکنان شوتزن، شوت می زنند و توپ شان به بیرون می رود، هم​تیمی ها غر می زنند. این خود یک عامل بازدارنده است و برای شوت نزدن کافی است. از سویی باید برای شوت بازی کرد. به واقع موقعیت شوتزنی همین طوری فراهم نمی شود. این یک تاکتیک است که باید برای آن بازی کرد. در فوتبال ایران توپی که به کناره ها می رود بیشتر سانتر می شود در حالی که می توان آن را با پاس به بیرون به موقعیت شوت تبدیل کرد. در شوت معمولاً یکی از دو هافبک تدافعی بهترین موقعیت را پیدا می کنند. به این دلیل که از عقب به داخل می زنند و بازیکنان قدرتی هستند و شوتشان محکم است. شوت یک قدرت تکنیکی است اما بهتر است از آن به عنوان یک تاکتیک در برخی از دقایق بازی و در برابر تیم هایی که در منطقه یک سوم دفاعی متراکم هستند، استفاده کرد و زمانی شوتزن می شویم که تمرین کنیم.
رونالد کومان(۱۹۹۲)
بازیکن هلندی بارسلونا در فینال جام باشگاه های اروپا مقابل سمپدوریا در دقیقه ۱۱۵ با شوتی استثنایی دروازه جان لوکا پالیوکا گلر سمپدوریا را باز کرد تا شوت به یادماندنی او با گذشت بیش از دو دهه همچنان در یاد و خاطره کاتالان ها و طرفداران بارسا باقی بماند. این شوت اولین قهرمانی بارسایی ها در جام باشگاه های اروپا را رقم زد.
روبرتو کارلوس(۱۹۹۷)
مدافع برزیل با ضربات پای چپ مهلک خود بارها گل های فوق العاده ای به ثمر رساند اما یکی از زیباترین گل های روبرتو در تورنمنت جام کنفدراسیون ها به ثمر رسید آن هم در دیدار برابر فرانسه میزبان. کارلوس از فاصله ۴۰ متری چنان ضربه ای زد که توپ قوس برداشت و به تور دروازه بارتز چسبید.
مهدی مهدوی کیا(۱۹۹۷)
جوان سرعتی و پدیده آن روزهای فوتبال ایران در مقدماتی جام جهانی ۹۸ فرانسه مقابل چین در شهر دالیان با شوتی استثنایی دروازه این تیم را از فاصله ۴۰ متری باز کرد تا گل او به عنوان مادر گل های آسیا لقب گرفته و شهره عام و خاص شود. چینی ها هنوز از آن ضربه مهدی به عنوان تلخ ترین اتفاق ممکن نام می برند.
سینیشا میهایلوویچ(۱۹۹۸)
کاپیتان تیم ملی یوگسلاوی در جام جهانی ۹۸ فرانسه و در اولین بازی مقابل ایران با ضربه ایستگاهی خود خاطره ای تلخ برای طرفداران فوتبال کشورمان رقم زد. میهایلوویچ که به استاد ضربات ایستگاهی در کشورش لقب گرفته بود، با ضربه دقیق خود توپ را درون دروازه ایران قرار داد؛ گرچه اشتباه نکیسا هم در ثبت این گل بی تأثیر نبود.
دیوید بکام(۱۹۹۹)
دیوید بکام در روزهایی که اختلافات سیاسی میان دو کشور انگلیس و آرژانتین به اوج خود رسیده بود در دیدار دوستانه و تدارکاتی سه شیرها مقابل آلبی سلسته از روی یک ضربه ایستگاهی دروازه آرژانتین را باز کرد که گل او جزو بهترین گل های این بازیکن سرشناس فوتبال دنیا قلمداد می شود و همواره در تیتراژ شبکه های ورزشی جزیره پخش می شود.
کریم باقری(۲۰۰۰)
کریم در جام ملت های لبنان در جدال سنتی فوتبال قاره کهن از فاصله ۴۵ متری دروازه کره جنوبی را باز کرد تا ایران در یک قدمی صعود به نیمه نهایی قرار بگیرد؛ گرچه ملی پوشان کشورمان قدر این گل باقری را ندانستند و در دقایق پایانی و وقت های اضافه دو بار گل خوردند تا ایران با شایستگی از دور رقابت ها کنار برود.
رونالدینیو(۲۰۰۲)
برزیل برای اینکه در جام جهانی ۲۰۰۲ بتواند خود را به مراحل نهایی برساند، باید از سد انگلیس عبور می کرد از همین رو ضربه ایستگاهی رونالدینیو به داد آنها رسید تا با اشتباه دیوید سیمن، سلسائو به مراحل نهایی صعود کرده و آخرین قهرمانی اش در بزرگ ترین تورنمنت فوتبال جهان را تجربه کند. رونالدینیو در آن روزها ستاره برزیل محسوب می شد.
خوزه لوئیز چیلاورت(۲۰۰۵)
در فوتبال روز دنیا معدود دروازه بانانی پیدا می شوند که در امر گلزنی از راه ضربات ایستگاهی نامی برای خودشان دست و پا کرده اند که از آن دست می توان به خوزه لوئیز چیلاورت گلر تیم ملی پاراگوئه اشاره کرد آن هم با گل استثنایی که وارد دروازه برزیل کرد تا تیمش جواز صعود به جام جهانی را به دست بیاورد.
آندرانیک تیموریان(۲۰۱۳)
بازیکن ارامنه فوتبال ایران در ادامه گل های زیبایی که از راه شوتزنی به ثمر رساند، این بار مهارت هایش را در مقابل چشمان تایلندی ها به رخ کشید تا شوت مهلک او دروازه بوریرام را باز کرده و زمینه صعود استقلال به نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا را فراهم کند. گل آندو کاندیدای بهترین گل سال آسیا هم شد چون واقعاً دیدنی و غیرمنتظره بود.
کریستیانو رونالدو(۲۰۱۴)
در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا ستاره پرتغالی رئال مادرید در جدال با بایرن مونیخ موفق شد از روی یک ضربه ایستگاهی دروازه مانوئل نویر را باز کند تا با همین گل استارت برتری قاطعانه مادریدی ها مقابل مدافع عنوان قهرمانی اروپا بخورد. البته از رونالدو گل های زیبا آن هم روی ضربات ایستگاهی کم ندیده بودیم که این گل هم به آن اضافه شد.
جیمز رودریگز(۲۰۱۴)
زننده بهترین گل جام جهانی ۲۰۱۴ شناخته شد آن هم به خاطر گلی که به زیبایی هرچه تمام تر از پشت محوطه جریمه وارد دروازه اروگوئه کرد تا یک شبه ره صدساله شهرت را پیموده و راهی رئال مادرید شود تا در جمع ستاره های گران قیمت کهکشانی ها قرار بگیرد. مدت ها بود فوتبال دنیا مثل گل رودریگز را ندیده بود.
۲۵۱ ۴۱