وقتی بیشتر شرکت کنندگان در نظر سنجی برنامه ۲۰۱۴ رای به تمدید قرارداد کروش می دهند یعنی اینکه فدراسیون فوتبال راه درستی را در پیش گرفته است با این حال دغدغه ها نسبت به ادامه حضور کروش در تیم ملی قابل درک و احترام است.
اما برخی از این دغدغه ها به نظر می رسد برگرفته شده از مسائل شخصی است و خیلی ربطی به دلسوزی برای فوتبال ملی ندارد. جایی که گفته می شود کروش به خبرنگاران پول می دهد تا قراردادش در ایران تمدید شود.
اگر کروش با این همه سابقه و آوازه اش برای تمدید قرارداد محتاج پول دادن به خبرنگاران ایرانی است که باید گفت واویلا. وای به حال کروش و وای به حال تیم ملی. یک سوال. کروش به همه شرکت کنندگان در برنامه نظر سنجی ۲۰۱۴ هم پول داده بود که رای به تمدید قرارداد وی دهند؟
دغدغه هایی مهمتر از تمدید قرارداد کروش وجود دارد. چه در اقتصاد، چه در اجتماع و چه در همین فوتبال که اگر دوستان پیگیری کنند قطعا دستاوردش بهتر از این دغدغه ها خواهد بود. اینکه چرا نظارت آن قدر ضعیف است که بدهی شخصی سر به آسمان می ساید و بی هیچ ظابطه ای هزاران نفر به کار گمارده می شوند و چرا فوتبال خصوصی نمی شود و دولت هر فصل میلیاردها تومان به فوتبال پول می دهد؟
البته که در بین خبرنگاران جماعت بد هم وجود دارد و این منکر شدنی نیست اما کروش را می شود نقد کرد بی آنکه به او توهین کرد و خبرنگاران را دستاویز تهمت قرار داد.
باور کنید نقد کروش کاری ندارد. تیم او در بین ۳۲ تیمی حاضر در مرحله گروهی جام جهانی کمترین پاس را داد. چه سوژه ای بهتر از این برای نقد کردن؟ آیا حتما برای ابراز مخالفت باید توهین کرد و تهمت بست؟
همین چند ماه پیش بود که گفتند کروش پول گرفته تا قطر به جام جهانی صعود کند! در حالی که ایران صعود کرد اما قطر نه. ایضا این را هم گفتند که کروش پول گرفته تا بازیکنانی بی کیفیتی چون رضا قوچان نژاد و اشکان دژاگه ملی پوش شوند در حالی که رضا گل صعود به جام جهانی را زد و اشکان هم می رفت تا دروازه آرژانتین را باز کند.
فقط این را می گوئیم زمستان باز هم در راه است.
۲۵۱ ۴۱