به بهانه عروج مرد تیترهای جنجالی ورزشی
۱۸ سال قبل، روز شنبه ۲۰ بهمن ماه ۷۵ نخستین شماره روزنامه «خبر بین الملل» روی میز کیوسک های مطبوعات کشور موجودیت خود را اعلام کرد.
از حدود دو، سه هفته مانده به این روز و پس از اعلام مجوز چاپ روزنامه «خبر» مشورت هایی را برای تصدی دبیری سرویس ورزشی روزنامه با اهالی فن و دوستانی نظیر میرحسین حسینی اولین سردبیر و حجت ا… جیرودی دبیر وقت اجرایی روزنامه خبر آغاز کردم و پس از بحثهای طولانی مرحوم ناصر احمدپور را معرفی کردند. خبرنگاری پرتلاش و با پشتکار، مربی فوتبال، آشنا به مسائل سینمایی و ورزشی که به دنبال کسب جایگاه رفیع در مطبوعات و شهرت بود. جوان ۳۸ ساله ای که حرفه خبرنگاری را از ۲۰ سالگی با مرحوم حسین فکری در روزنامه «روزنه ورزش» آغاز کرد و قبل از آن هم با نشریات «عصر آزادگان»، «ابرار ورزشی» و هفته نامه «آینده» همکاری داشت.
در صحبت های اولیه به ایشان گفتم هیچ تعلق خاطری به چپ و راست و آبی و قرمز و… ندارم و می خواهیم همه در خدمت ورزش کشور آن هم از طریق همین یک صفحه ورزشی باشیم و به پیشرفت آن کمک کنیم. او هم چنین کرد و الحق در خدمت ورزش بود. به دلیل علاقه ام به ورزش یک سال بعد پروانه انتشار «خبر ورزشی» را دریافت کردم و پیشنهاد سردبیری این روزنامه را به او دادم و تأکیدم بر رعایت خط قرمزها همان ورود به حیاط خلوت اهالی ورزش از ورزشکار گرفته تا مربی و سرپرست و مدیر و تماشاچی بود و اینکه همه آزادند در چارچوب قانون برای ارتقای ورزش کشور به نقد و تحلیل بپردازند.
مرحوم احمدپور هم با قبول شرایط با کادری از جوانان پخته و ناپخته کار را آغاز کرد و از همان نخستین شماره با تیترهای جنجالی و جذاب که نقل مجلس ورزشی ها شده بود خبر ورزشی را یک پله بالاتر از دیگر نشریات ورزشی قرار داد، ثابت قدمی و جدیتش در کار الحق والانصاف پایه دوست داشتن خبر ورزشی را در دل ورزش دوستان چنان کاشت که حتی با رفتنش از «خبر ورزشی» نیز این پایه سست نشد و تاکنون این روزنامه همچنان پیشتاز نشریات ورزشی فارسی زبان دنیاست، کاری که اکنون علی جوادی و یارانش با صلابت و شایستگی آن را ادامه می دهند.
مرحوم احمدپور پنج سال بعد با گرفتن امتیاز روزنامه برادرش، کامران از خبر ورزشی رفت و با کوشش او روزنامه ۹۰ را منتشر کرد و پس از چندی آنجا را هم ترک کرد و در نشریات دیگر مشغول شد.
پس از ۷ سال به دنبال تغییراتی در «خبر ورزشی» و اینکه احساس می کرد می تواند بار دیگر در «خبر ورزشی» حضوری مؤثر داشته باشد، در فروردین سال ۸۷ تمایلش را به این حضور اعلام کرد و بار دیگر سکاندار تحریریه «خبر ورزشی» شد ولی این بار نیز تنها ۱۱ ماه مهمان ما بود و پس از آن برای مدتی از صحنه روزنامه نگاری دور شد تا اینکه از حدود دو سال قبل به این صحنه برگشت و آخرین تیترهایش را در روزنامه «هوادار» به هوادارانش هدیه داد اما اجل مهلتش نداد تا بیش از این طرفدارانش از تیترها و تحلیل هایش بر سر شوق آیند.
فوت نابهنگام «ناصر» ۵۶ ساله اندوهی در دل ورزشی ها کاشت و آه و افسوس را بر دل های دوستانش نشاند، چه کسی از این گروه باور می کند که دیگر «ناصر» در جمع آنها نیست و حالا نوبت خودش است که تیتر اول جنجالی روزنامه های ورزشی باشد.
زنده یاد «ناصر احمدپور» را بی شک می توان روزنامه نگار ماندگار روزنامه های ورزشی دانست، از این پس جای خالی تیترهای جنجالی و خاطره انگیزش خالی است! تیترهایی همچون «مُردیم تا بردیم»، «فوتبال لباس رزم پوشید»، «همین امشب را داریم!» و… که هر یک در جای خود لذت و دردسر خاص خودش را داشت! و چون به مذاق کسانی خوش نمی آمد فوراً قلم و کاغذ به دست راهی دادگاه می شدند تا احضارمان کنند و همین تیترها بود که خبر ورزشی را هم صاحب مقام و کمال کرد و هم صاحب بیشترین احضاریه ها و جریمه های مطبوعاتی! اما هیچ کدام از این ها مانع از حرکت غیر برگشت احمدپور نبود.
بی شک ردپای خاطرات «احمدپور» در ذهن و دل های ورزش دوستان ثبت است و یادش فراموش نخواهد شد. ضمن تسلیت به خانواده محترم «احمدپور» خصوصاً همسر گرامی اش و اهالی ورزش و ورزشی نویسان برای آن مرحوم آمرزش و مغفرت مسئلت می نمایم.
۴۱۴۱