گاهی خبرها را باور نمی کنم و این از آن دسته خبرهایی بود که سعی می کردم آن را باور نکنم. خداحافظی علی کریمی از فوتبال، برایم قابل باور نبود.
هر چند ما فوتبالیست ها می دانیم یک روز باید خداحافظی کنیم و دیر یا زود زمانش می رسد اما با این حال اگر خودتان را برای خداحافظی بازیکنی سال های سال هم آماده کنید، دوباره وقت رفتنش شوکه می شوید. وقتی مهدی مهدوی کیا آن گونه خداحافظی کرد، دلم به درد آمد. دیدن اشک های یکی از دوست داشتنی ترین و بهترین همبازی هایم، درد آور بود. امروز هرچند ناراحتی علی را ندیدم اما حس بسیار بدی دارم. امیدوار بودم در مستطیل سبز او را ببینم، وقتی چهارگوشه زمین را می بوسد و خداحافظی می کند. حالا بسیار دردآور است که می بینم او در خانه، جایی دور از ورزشگاه باید از فوتبال برود. ترسم این است که برای من هم این اتفاق بیفتد و اگر آن روز از راه برسد، علی کریمی را بیشتر و بیشتر درک خواهم کرد. خداحافظی با پیراهن تیم مورد علاقه ات، شیرین ترین اتفاق در زمان تلخ ترین خاطره زندگی ات است.
بگذارید برایتان بازگو کنم که من و علی کریمی با هم فوتبال را از باشگاه نفت تهران شروع کردیم؛ سال ۱۳۷۰. در آن سال، هر دو عضو تیم نوجوانان باشگاه بودیم. حالا که به آن روزها فکر می کنم، خداحافظی او برایم غیرقابل باورتر می شود. علی در این فوتبال، نامهربانی های زیادی دید و امیدوارم روزی او را در پیراهن مربیگری ببینم چون توانایی های زیادی دارد. با علی خاطرات زیادی دارم اما بهترین لحظات را در جام ملت های ۲۰۰۴ چین و مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ سپری کردیم. در بازی ایران و کره شمالی در دور اول مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶، از او خاطره ای دارم که هیچ گاه فراموش نمی کنم. نیمه اول بازی گره خورده بود و رو به علی گفتم: «باید این بازی را در بیاوری». نیمه دوم او دو گل زد و یک پاس گل داد تا بازی را ببریم.
امروز شاید هیچ کدام نتوانیم عمق این اتفاق را درک کنیم، بعداً بیشتر قدر اسطوره هایمان را می دانیم. ما ایرانی ها قبلاً این را ثابت کرده ایم که «پهلوان زنده را عشق است» و خیلی زود گل ها، دریبل ها، دوندگی ها و مصدومیت های اسطوره هایمان را فراموش می کنیم اما می خواهم قلباً ناراحتی خود را از این تصمیم تلخ بیان کنم. امیدوارم علی آخرین اسطوره باشد که غریبانه از فوتبال می رود ولی می دانم که باز هم شاهد خواهیم بود. خوب می دانم این خداحافظی «مثل یک زخم» روی قلبش باقی می ماند؛ قلبی که سال ها برای طرفداران تپید. کریمی تنها متعلق به رنگ خاصی نبود و همیشه احترام همه را برانگیخت. امروز به طور قطع طرفداران استقلال، تراکتورسازی، سپاهان و تمام مردم ایران از خداحافظی او غمگین هستند. به حرمت سال ها افتخار آفرینی برای فوتبال ایران، قلباً از او تشکر می کنیم و به افتخارش از جای خود برمی خیزیم. فدراسیون فوتبال باید قدردان علی کریمی باشد و به احترام او، بازی باشکوهی برگزار کند؛ هر چند می دانم علی به این مسائل فکر نمی کند.
۲۵۱ ۴۱