همه می گویند رسیدن والیبال ایران به این سطح اتفاق فوق العاده بزرگی بود که ما در خواب هم نمی دیدیم. اتفاقا همه درست می گویند و من هم چنین نظری داریم. ولی باید بگویم که کواچ مدال ما را گرفت. ما می توانستیم در فینال شرکت کنیم. درست است که بچه ها خسته بودند و بازی سنگینی مقابل برزیل انجام دادند. ولی یادمان باشد که برزیل هم مقابل ما همین بازی سنگین را گذرانده بود. با این حال برزیل آمد و ایتالیا را شکست داد و ما به آمریکا باختیم. اینجا بحثبدنسازی پیش می آید که چرا برزیل خسته نبود و ما خسته بودیم؟
کواچ در حد تیم ملی ایران نیست. در سوابق او بازی ملی وجود ندارد. گرچه داورزنی از او تعریف می کند اما در کارنامه کواچ سابقه مربیگری در رده ملی وجود ندارد. او در رده باشگاهی مربیگری کرده و نتایج خوبی هم گرفته. ولی والیبال یک اصولی دارد که هرمربی در هر سطحی باید آن را رعایت کند. کواچ اما بعضی از این اصول را رعایت نمی کرد.
ما در آینده مسابقات مهمی در پیش داریم. لیگ جهانی، جام جهانی و المپیک پیش روی ماست و بهتر است فدراسیون در مورد مربی تیم ملی تجدید نظری کند. من در کار کواچ ایرادهایی دیدم که بعضی از آن ها پیش پا افتاده و بچه گانه بود. ست آخر بازی با روسیه، ۵-۱ جلو بودیم اما در نهایت ۱۵ - ۸ باختیم. یعنی روسیه ۱۴ امتیاز گرفت و ما تنها ۳ امتیاز گرفتیم. در طول مدتی که روسیه ۱۴ امتیاز گرفت، کواچ حتی یک وقت استراحت هم نگرفت. یکی از داشته های مربی این است که وقت استراحت بگیرد. ویدئو چک هم امکانی دیگر است که مربی می تواند از آن برای وقت کشی استفاده کند. مربی حتی اگر اعتراض منطقی نداشته باشد می تواند از ویدئو چک برای تاخیر انداختن در سرویس های حریف استفاده کند. کواچ زمانی که روسیه ۱۴ امتیاز گرفت از تایم اوت های خودش استفاده نکرد. از ویدئو چک هم درست استفاده نکرد و علاوه بر آن از تعویض ها هم به درستی استفاده نکرد.
در ست سوم بازی آخرمان با ایتالیا هم ارنج خوبی نداشتیم. عبادی پور یک ست و نیم به جای میرزاجانپور بازی کرد. گرچه عبادی پور آینده درخشانی دارد ولی میرزاجانپور بازیکن فوق العاده با تکنیک، خوش پرش و با فکری است که بازی کردن عبادی پور به جای او، آن هم به اندازه ۴۰ امتیاز جای سوال داشت.
یکی دیگر از ایرادهایی که من به کواچ می گیرم، نیمکت نشین کردن امیر غفور از اول بود. گرچه شهرام محمودی بسیار امتیازآور است ولی نباید غفور نیمکت نشین او باشد. کواچ باید طوری ترکیب را می چید که غفور هم در بازی باشد. هر کسی جای غفور بود، با روحیه خرد شده می آمد داخل زمین و چنین بازی هایی انجام نمی داد.
در لیگ جهانی امسال دیدیم که در بعضی لحظات، مغز کواچ قفل می کرد. هر مربی درجه سه دیگری هم می دانست که چه زمانی باید تعویض انجام دهد اما کواچ از داشته های خودش استفاده نکرد. جایگاه ایران در فینال بود نه در بازی رده بندی. به عنوان شخصی که سال ها از زندگی اش را کنار والیبال بوده، به آقای داورزنی توصیه می کنم که در کادر فنی تیم ملی تجدید نظر کند. ولاسکو به خاطر میهن پرستی اش به آرژانتین برگشت و با این تیم موفق نبود. ما هم با کواچ موفق نبودیم و به همین دلیل پیشنهادم به داورزنی این است که با ولاسکو صحبت کند و تجدید نظری در مورد کادر فنی تیم ملی داشته باشد. اگر ولاسکو امسال هم سرمربی تیم ملی ایران بود، ایران به فینال می رسید. او ریزه کاری هایی انجام می دهد که عالی است.
البته من خودم هم پیش بینی نمی کردم که تیم ملی به جمع ۴ تیم برسد ولی حالا که به این مرحله رسیده ایم، بهتر است که از یک مربی با ذهن آماده استفاده کنیم تا آمادگی حضور در چنین مرحله ای داشته باشد.
۴۳ ۴۳