به گزارش سرویس خبرورزشیملت ایران: محمدمایلی کهنکه ظاهرا رابطه اش با علیپرویندوباره حسنه شده امروز گفت و گوی مفصلی با روزنامه ایران ورزشی داشته که دوباره بخش قابل توجهی از حرف هایش حملات گسترده او به علیداییاست. خلاصه این حرف ها را می خوانید:
*گفته بودم قراردادشان ۵ میلیارد و ۱۰۰ میلیون اما یک ذره اشتباه کردم چون درستش ۵ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان بوده. البته اینها برای آقایان پول خرد است. تازه قرار است این دو تا اخوان کارهای دیگری هم بکنند. این اخوان چون خیلی مشکل مالی دارند این پول ها دردشان را دوا نمی کند به همین خاطر قرار شده در صف سبد کالا نایستند تا مثل مردم زجر بکشند. قرار شده سبد کالای این اخوان را ببرند در خانه شان. همان اخوانی که به هر حال انسان های شریف و رفتگر را آدم نمی دانند در صورتی که خودشان آدم نیستند.
*طبعا اینها روآبی های این قضیه است. یکسری زیرآبی ها مانده. مثلا هیچ کس نمی داند چقدر قرار است به ازای پاداش. آپشن ها را ول کن، قراردادها مشخص است. ضمن اینکه یقینا از برند پرسپولیس هم استفاده های آنچنانی برده اند. اینکه ۲۴ یا ۴۸ ساعت قبل از اعتصاب خودت ۸۴ درصد گرفته ای مایه شرم است. یک موقعی هست که پولی نیست اما این فرق می کند. شما بپرسید، من در جاهای مختلفی بوده ام که یا پول نبوده یا اگر هم پولی بوده سعی کرده ام آخرین نفری باشم که پولم را می گیرم.


*حتما شدیدا به پول نیاز داشته که اول از همه گرفته است. من دیشب(برنامه نود) گفتم که مثلا بازیکنی مثل پولادی هم هست که فقط ۲ درصد قراردادش را گرفته که البته خب رقم قرارداد این بازیکن هم خیلی زیاد است(با خنده) و قربانش بروم رویانیان همینطور قرارداد بسته و هیچ مرجعی هم نیست که اینها را بررسی کند. آقای رویانیان شما از جیب خودت یک دانه یک تومانی خرج کرده ای و می توانی بدهی؟ من بارها گفته ام و باز هم می گویم کرایه تاکسی از منزل ما تا آریاشهر ۶۵۰ تومان است. خوشبختانه الان در جیب همه هزار تومانی یا ۲ هزار تومانی پیدا می شود اما بارها دیدم که راننده تاکسی با مسافرش سر ۵۰ تومان بحثو دعوا می کند یا برعکس اما اینجا میلیارد جابجا می شود و چیزی بیرون درز پیدا نمی کند.
*الان دیگر کارت به کارت می کنند و هر کاری می کنند تا بازی را ببرند. کی پرسپولیس اینجوری بوده؟ مردم به این خاطر پرسپولیس را دوست داشتند؟ اصلا هدف این نبوده. آن زمان در کنار بازی زیبا یکسری هدف ها از شاهین منشعب می شد که اصلا چیز دیگری بود. اینکه می گفتند اول درس، بعد اخلاق، بعد ورزش به معنای واقعی وجود داشت. اصلا اکثر قریب به اتفاق بازیکنان آن زمان تحصیلات عالیه داشتند. شما همین پرسپولیس بعد از انقلاب را ببینید که میانگین تحصیلات شان چقدر بوده. تازه آن موقع دانشگاه آزاد نبود و مثل الان نمی شد به راحتی درس خواند و مدرک گرفت. هدف های پرسپولیس اینها بود. شما الان ببینید با اینکه دل هواداران از پرسپولیس خون است اما در هر نظرسنجی باز هم پرسپولیسی ها با اختلاف برنده می شوند. شاید جوان ها یادشان نیاید اما اینها سینه به سینه انتقال پیدا کرده. خدا رحمت کند علی عبدو را. حالا هر کسی بود و هر کاری کرد به خودش ربط دارد اما با اینکه درباره اش می گفتند عبدو اینطوری است و آنطوری است اما برای حرکتی که در آن مقطع زمانی عادی بود چکی به بازیکن عزیز ما زد و این کار را در آن زمان تقبیح کرد. تازه بعد از آن هم ۶ ماه اجازه نداد بازی کند. حالا اینطوری شده که من خلاف می کنم و چون الگو هستم می گویند یک وقت الگوی جوانان ما اله و بله نشود. این چیزهاست که از پرسپولیس باقی مانده.

*سازمان لیگ هم الکی بررسی می کند. اگر مقررات برای همه اجرا می شد به اینجا نمی رسیدیم و کسی نمی توانست گردن کلفتی کند. ایشان آمده توهین کرده به وزیر ورزش آن وقت دو روز بعد می برندش در سازمان ورزش و با هم جلسه می گذارند. مگر نگفت که از جیب وزیر ورزش پول نمی رود یعنی که به تو ربطی ندارد. یعنی چون آقای وزیر از جیب خودش پول نمی دهد پس ربطی به او ندارد. اولا کجای دنیا از صفر تا صد یک باشگاه دست سرمربی است؟ ایشان به موقع جای مدیرعامل و بازیکن حرف می زند. شما چه کاره ای؟ شما که ادعایت می شود در خارج بوده ای و قواعد آنجا را می دانی چرا آنجا جرات نتق کشیدن را نداشتی؟ می خواهم یک داستانی را برای تان بگویم که خودشان برایم تعریف کردند. اینها زمانی که در آرمینیا بیله فلد بودند برای یکی از بازی های شان می روند به شهری دیگر. حالا نمی دانم کدام شهر بوده اما فاصله اش با مسافت سپری شده توسط ماشین ۵ ساعت می شده. می دانید که با اتوبوس های آنجا که مجهز هستند شما اصلا احساس خستگی نمی کنید. اینها می روند در آن شهر و بازی را می بازند اما موقع برگشت مثل اینکه تعدادی از بازیکنان یک مقدار شوخی می کنند و می خندند که این را مربی و سرپرست تیم می بینند و وقتی به شهر خودشان می رسند با اینکه نیمه های شب بوده سرمربی می گوید اتوبوس مستقیم برود زمین تمرین. به محل که می رسند به همه بازیکنان می گوید لباس تمرین بپوشند، حتی آنهایی که مصدوم بوده اند و تیم را تمرین می دهد. می گوید تیم باخته آن وقت شما می خندید؟ تیم ساختن اینطوری است. در این شرایط مگر کسی می تواند نتق بکشد؟ آقایان می آیند یک حرفی به تاج می زنند و بعد می گویند من می آیم و فدراسیون را روی سرشان خراب می کنم. بعد می روند دفترشان و همه چیز را ماستمالی می کنند. مشکل ما این چیزهاست. مشکل ما این است که خود این آقایان اجازه نمی دهند ظرفیت و پتانسیلی که فوتبال ما دارد شکوفا بشود. ظرفیت فوتبال ما بالاتر از این چیزهاست. ما می توانیم جزو ۱۲-۱۰ تیم برتر دنیا باشیم. حالا چه شده که مردم را قانع می کنیم که اگر برویم در جام جهانی و سه تا بازی خوب انجام دهیم و کم گل بخوریم خیلی خوب است؟ اما حضور در جام جهانی خودش خیلی ارزشمند است اما آدم های کوچک همیشه وجود دارند. در ۲۰۰۶ هم بودند. در ۲۰۰۲ که بهترین تیم را داشتیم آقایان بودند. می دانید، مشکل ما این است که در مملکت ما بعضی آدم ها خودشان را بزرگتر از باشگاه می دانند اما باید بدانند هیچ کس بزرگتر از پرسپولیس نیست. این را تاریخ نشان داده. این آقایان سال پیش کجا بودند؟ همان جایی که کارت به کارت کردند. مگر نمی گویند محبوب هستند که همه اش حقه بازی است. آنجا که بودند چند تماشاگر بازی های شان را می دید؟ صد تا نمی شد تازه آن را هم از مدرسه ها می بردند.