وقتی اولین بازی دور برگشت بین فولاد و سپاهان با تساوی بدون گل در اهواز به پایان رسید کمتر کسی فکر می کرد این دو تیم در پایان هفته بیست و دوم به مدعیان اصلی قهرمانی تبدیل شوند. دو تیمی که پیشوند فولاد را در نام خود به همراه می کشند نیمفصل دوم را چندان مقتدرانه اغاز نکردند اما پله پله بهتر شدند و در چند هفته گذشته به همراه استقلال، بهترین نتایج ممکن را گرفتند. آغاز درخشش فولاد یک هفته زودتر از سپاهان بود اما در هفته ای که راه آهن در اهواز فولاد را متوقف کرد سپاهان توانست این عقب افتادگی یک هفتگی را جبران کند. فولاد از هفته هجدهم اوج گرفتن خود را با پیروزی مقابل صبا اغاز کرد. این همان هفته ای بود که سپاهان مقابل گسترش فولاد تن به تساوی داد. با این وجود در هفته هجدهم هر دو تیم پیروز شدند. در هفته نوزدهم فولاد در عین ناباوری مقابل راه آهن متوقف شد اما قطار سپاهان که تازه سرعت گرفته بود موفق شد در آن هفته فجر را سه گله کند. از هفته نوزدهم به بعد هر دو تیم مقتدرانه همه رقبای خود را پشت سر گذاشتند و حتی فولاد برای چند ساعت صدرنشین لیگ برتر هم شد. اما شکست استقلال خوزستان مقبال هم نام تهرانی اش موجب شد فرکی مجددا صدر را از دست بدهد.
با این وجود به نظر می رسد فولاد و سپاهان با ادامه این روند از مهمترین نامزدهای کسب قهرمانی باشند. سپاهان در این بین تجربه بیشتری را دارد. کرانچار یک بار در لیگ یازدهم چنین شرایطی را داشت او تیم از هم گسیخته لوکا را در دست گرفت و در نهایت ناباوری آن را قهرمان کرد. این برای اولین و اخرین بار در تاریخ لیگ برتر بود که یک تیم در اواسط راه سرمربی اش را تغییر داد و جام را در پایان آن فصل بالا برد. این یعنی کرانچار میداند چگونه در مواقعی که محتاج سه امتیاز است آن را کسب کند.
فصل قبل حسین فرکی تا اواخر لیگ طلایه دار تیم های شکست ناپذیر بود اما در همان هفته هایی که تیم او باید خیز قهرمانی را بر میداشت ناگهان چند تساوی و شکست فولاد را از صدر دور کرد. حالا آنها یک سال با تجربه تر شده اند و شاید فرکی این بار موفق شود دست به خلق یک شگفتی بزرگ بزند.
رقبای اصلی آنها به شرطی که تراکتور اوج نگیرد سه تیم استقلال، نفت و پرسپولیس هستند. ابی ها مهره های تاثیر گذار خود را از دست دادند و این شاید به ضرر آنها در هشت بازی باقی مانده تمام شود و پرسپولیس و دایی هم در صورت شکست در دربی شاید روند معکوسی را پیش بگیرند. نفت تهران هم نشان داده علی رغم نتایج درخشانش قابل پیشبینی نیست. تیمی که داعیه قهرمانی دارد ناگهان در تهران مقابل تیم انتهای جدول ذوب اهن می بازد!