برای چلسی که دو هفته نه چندان مساعد را با شکست مقابل نیوکاسل و تساوی برابر وست برومویچ پشت سر گذاشته بود، یک برد خوب خارج از خانه، بدون استرس و حاشیه ای که عملکرد تیم را کمرنگ نشان دهد، یک نیاز اساسی به شمار می رفت، آن هم در مقابل وستهامی که در ۱۱ بازی گذشته اش، تنها ۲ پیروزی را کسب کرده بود و در ۴ بازی به مساوی قناعت کرده بود و ۵ باخت را هم در کارنامه داشت.

در این بازی، مورینیو، بازگشت به ۴-۳ - ۳ منحصر به فرد خودش را در دستور کار قرار داده بود، ساختاری که بیشترین آزادی عمل را به لمپارد میداد و تقریبا همان مدلی بود که او در بدو ورودش به چلسی با مهره هایی هم چون دروگبا، روبن، جوکل و لمپارد پیاده کرده بود.

روش بازی بازیکنان چلسی تمرکز در نقاط ضعف فردی و گروهی وستهام بود تا به واسطه فشاری که وارد میکنند آنها را وادار به اشتباه کنند و به گل برسند. استراتژی که به خوبی هم به بار نشست و ۳ گل را برای چلسی به ارمغان آورد. آمار بازی هم، به مانند نتیجه حاکی از برتری چلسی بر وستهام بود:

در نبود تورس، اتوئو این بازی از اول اغاز کرد، اما در نیمه دوم تعویض شد.

نقش او در این ساختار چه بود؟

اتوئو، این روزها، شباهتی به مهاجم چابک و سریع سالهای قبل ش ندارد، او در این بازی تنها ۴ شوت به سمت دروازه داشت که یکی در چهار چوب بود، یکی به بیرون رفت و دو شوت دیگر او قبل از رسیدن به دروازه بلاک شدند. او هر چهار شوت را با پای راست خود به سمت دروازه حریف زد.

اتوئو در کل زمانی که در بازی بود، ۲۴ پاس داد که ۲۰ مورد آن به مقصد رسید، این دقت ارسال پاس ۸۳ % این فرصت را برای هافبک های چلسی مهیا می کرد تا در فاز تهاجمی به مهاجمین بپیوندند. نکته حائز اهمیت این است که در ۹ مورد از پاس هایی که او ارسال کرده است، جهت توپ به سمت دروازه خودی بوده است که یعنی ایجاد فرصت برای دو بازیکن دیگر در خط حمله برای دریافت توپ دوم توسط هافبک های تیم:

در مقابل هافبک ها و مهاجمین چلسی هم ۳۱ بار توپ را به او رساندند.

این تصویر، مکان ارسال و دریافت پاس هایی که به اتوئو می رسد را نشان میدهد، این نکته دقت کنید که در چند مورد او در میانه میدان ونه در نزدیکی محوطه جریمه پاس را دریافت کرده است و در نقش بازی ساز یا نگه دارنده توپ برای ایجاد فرصت برای سایرین به منظور پیوستن به حمله ظاهر شده است.

در کل زمان حضور ش در بازی، او تنها یک بار موفق شد توپ ربایی کند و در سه بار نبرد تن به تن هم برای تصاحب توپ شکست خورد. این امار نشان از عدم آمادگی جسمانی همیشگی او است که با توان بالایی در نبرد های تن به تن و توپ ربایی شرکت میکرد.

در پایان بازی، وقتی از ژوزه مورینیو، سرمربی چلسی، در مورد عملکرد اتوئو پرسیدم، تمرکز سوال را بر جنبه های دفاعی عملکرد اتوئو گذاشتم، اما مورینیو ترجیح داد عملکرد او را در هر دو فاز تهاجمی و تدافعی در نظر بگیرد و پاسخ داد:

«او توپی را از دست نداد، هر توپی براش ارسال شد نگه داشت و برای حمایت صبر کرد؛ اتوئو از اون تیپ مهاجم ها نیست که فقط در به در گل زدن باشند. من فکر میکنم او بیشتر دوست دارد فوتبال بازی کند و از روش بازی ش لذت ببرد برای اسکار و لمپارد این خوبه که اتوئو را به عنوان مهاجم شان دارند چون او میتواند توپ را به موقع کنترل کند، نگه دارد. او به سرعت ۴ یا ۵ سال پیش ش نیست، اما او مشارکت ش در پیروزی را داشت.»

چلسی هفته آینده، در مقابل ساتمپتون در استفمورد بریج بازی دارد و باید دید آیا مورینیو به ۴-۲ - ۳-۱ بازخواهد گشت یا به ساختار و ترکیب تیم برنده دست نمی زند و با همین استراتژی به بازی می رود