درحالی که در ابتدای فصل به خاطر حضور قرمزهای اهواز در آسیا به نظر میرسید فولاد به دنبال یک دروازبان مطمئن باشد, اما فصل با همان ۳ دروازبان سال گذشته آغاز شد و فرکی به داشته های خود اعتماد کرد.
این اتفاق در حالی افتاد که فصل پیش یوسفی و سلیمی به صورت متناوب درون دروازه قرار میگرفتند و عملکرد هیچکدام آنقدر خوب نبود که دیگری را کاملا نیمت نشین کند. اتفاقی که در تمام با شگاههای دنیا می افتد.
فصل جدید هم در حالی آغاز شد که شیوه چرخشی در دستور کار فرکی قرار داشت. تقریبا بازیهای خانگی به ارشاد سپرده شد و بازی های خارج از خانه به سلیمی. دو دروازبان, باز هم در خروجها مانند فصل گذشته ضعف مفرط داشتند.
البته در ابتدای فصل با وجود خط حمله قدرتمند, همچنین ۲ دفاع سرزن فولاد(کرمی و کاستا) این ضعف کمتر به چشم آمد و باعثاز دست رفتن امتیاز برای فولاد نشد.
هفته هفتم شروع ضربه خوردن فولاد از نداشتن یک دروازبان درجه یک بود. بازی با پرسپولیس در آزادی. در همان دقلیق ابتدایی مشت ناشیانه یوسفی باعثگل خوردن فولاد شد. دقایقی بعد روی ضربه کرنر کفشگری و خارج نشدن یوسفی از دروازه نتیجه ۲-۰ شد و تیم جوان فولاد تقریبا از هم پاشید.
هفته بعد در اهواز فولاد مقابل ذوب آهن بحران زده قرار گرفت. ارشاد نیمکت نشین شد و سلیمی در ترکیب قرار گرفت اما تقریبا هر ضربه ایستگاهی یا کرنر از طرف ذوب آهن از روی دستان سلیمی رد میشد و فولاد خوش شانس بود که ۳ امتیاز بازی خانگی را از آن خود کرد.
هفته نهم فولاد در کرمان مقابل مس به میدان رفت. باز هم یک خروج نا مطمئن دیگر. این بار ادینهو با سر موفق به گلزنی شد
هفته دهم و یازدهم و دوازدهم, فرکی که از دروازبان اول و دوم خود قطع امید کرده بود, به مظاهری جوان میدان داد. مظاهری در مقابل سایپا در اهواز و در انزلی عملکردی مطلوب داشت, اما با گل بدی که از نفت تهران در اهواز دریافت کرد هم صدر نشینی فولاد متزلزل شد هم مظاهری به سکوها برگشت.
بازی بعدی در تبریز, طرفداران تراکتور شاهد یکی دیگر از شاهکار های یوسفی بودند. توپ بلندی که پشت دفاع فولاد انداخته شده بود به درون محوطه جریمه فولاد رسید و در حالی که ارشاد به راحتی میتوانست توپ را با دست جمع کند توپ را با سر دقیقا به جایی فرستاد که کریمیان قرار داشت و به همین راحتی فولاد گل دریافت کرد.
هفته بعد باز هم این چرخه باطل تکرار شد و سلیمی در تهران مقابل استقلال قرار گرفت. در دقیقه ۱۸ بازی, در حالی که فولاد داشت خوب بازی میکرد تردید در خروج از دروازه کار دست فولاد داد. در حالی که خالدی مدافع فولاد جلوتر از نظری بود و به راحتی میتوانست توپ را دفع کند, سلیمی تصمیم به خروج از دروازه گرفت و سپس پشیمان شد! بعد از آن هم که پنالتی.. گل و باز هم از دست رفتن امتیاز برای فولاد.
البته مطمئنا به طور قاطع نمیتوان گفت که اگر به جای این ۲ دروازبان یک دروازبان درجه یک در درون دروازه فولاد قرار میگرفت امتیازهای این بازیها به حساب فولاد ریخته میشد, اما در مقایسه با دیگر تیمهای لیگ برتر مطمئننا فولاد ضربات بیشتری از نداشتن یک دروازبان خوب خورده است. داشتن یک سوپر دروازبان مثل نیلسون با کلین شیت های پی در پی میتوانست نیم فصلی متفاوت برای فولاد رقم بزند
حالا در نیم فصل در حالی که چندین دروازبان از جمله سوشا مکانی و حتی شهاب گردان در تلاش برای نشان دادن خود به کارلوس کیروش و سفر به برزیل هستند, فولاد مکان خوبی برای نشان دادن توانایی آنها ست. معامله ای برد - برد که هم به نفع دروازبان است هم نیاز فولادی را رفع میکند که میخواهد حضوری آبرو مندانه در آسیا داشته باشد. که متاسفانه اگر این روند ادامه داشته باشد ممکن است به یک حضور فاجعه بار در آسیا تبدیل شود.
البته راه دیگر خریدن دروازبان خارجی است(اگر با توجه به تاریخهای نقل و انتقالات امکان پذیر باشد). فولادیها خاطرات خوبی از کارلوس فرناندز دارند. دروازبانی با کلاهی همیشه بر سر که به خاطر قانون منع استفاده از دروازبان خارجی بعد از ۲ سال حضور در اهواز, به برزیل برگشت
باید منتظر ماند و دید در تعطیلات نیم فصل, مسئولان فولاد چه برنامه ای برای تقویت تیم خود دارند