ملت ایران: از وقتی که لیگ سیزدهم استارت خورده تراکتورسازی تبریز یک روز خوش ندیده است و هر روز درگیر مسائل و مشکلاتی بوده که هر کدام از آنها باعثشده این تیم نتواند به جایگاه واقعی خود برسد. هر چند با داشتن مهره هایی مثل کریمی، دقیقی، انصاری فرد و… امتیازات خوبی جمع کردند اما اگر مشکلاتی که در ادامه به آنها اشاره خواهد شد، پیش نمی آمد یا تدبیر درستی برای آنها اتخاذ می شد، به طور حتم تبریزی ها حالا صدرنشین بودند، بگذریم از اتفاقاتی مثل باخت هفته اول به پرسپولیس یا مساله ای که برای مهدی کریمیان پیش آمد، اینها قابل پیش بینی و در حقیقت گریزی از آنها نبود اما مهم ترین مشکلی که تراکتورسازی در چند هفته گذشته به شدت گرفتار آن بوده و با آن دست و پنجه نرم کرده است مربوط به مصدومیت بازیکنانش بوده و هست.

سعید دقیقی چند هفته را به خاطر گرفتگی عضلات کمرش از دست داد تا تراکتورسازی در این هفته ها در خط حمله دچار مشکل شود. میثم بائو هم به همین شکل تعدادی از بازی ها را غایب بود. محمد ابراهیمی به خاطر مصدومیت نتوانست مثل گذشته در اختیار تیمش باشد و روزهایی را به دور از تمرینات و بازی ها سپری کرد. علی کریمی بازیکن تاثیرگذار تراکتورسازی ۵ هفته از بازی ها را به خاطر مصدومیت از دست داده و هنوز هم برای دیدارهای پیش رو آماده نیست و با وجود تلاش پزشکان باز هم باید دو سه هفته ای به دور از بازی ها باشد و نمی تواند در ترکیب تیمش قرار بگیرد. مشکل مصدومیت بازیکنان تراکتورسازی به همین جا ختم نمی شود. اینکه از اول فصل بدون به خدمت گرفتن بدنساز پا به تمرینات و بازی ها گذاشته حالا قبل از رسیدن به نیم فصل، دو بازیکن خود را به خاطر پارگی رباط صلیبی از دست داده است. محسن ربیع خواه در رویارویی با راه آهن گرفتار پارگی رباط شده و تراکتورسازی او را از دست داده است.

در هفته سیزدهم هم محمد ایرانپوریان در رویارویی با فولاد خوزستان گرفتار همین مشکل شد و با پاره شدن رباط صلیبی، ۷ ماه از میادین دور خواهد بود و این دومین بازیکنی است که تبریزی ها در طول سیزده هفته از دست می دهند و قطعا جایگزین کردن آنها به همین راحتی نخواهد بود.