ملت ایران: قرمزهای پایتخت در یکی از بد ترین و بی برنامه ترین بازی های اخیرشان، دومین شکست فصل را باز هم مقابل یکی دیگر از دستیاران سابق دایی - یحیی گل محمدی - تحمل کردند.چند نمونه از مهم ترین عوامل این باخت سرخپوشان را مرور می کنیم.
۱ -تعویض های بی اثر دایی:
پرسپولیس مطابق معمول یک نیمه بی خاصیت داشت. در نیمه دوم آن ها شروعی امیدوارکننده تر داشتند، اما تعویض های بی تاثیر دایی، معدود بارقه های امید را هم از بین برد.
تعویض اول - دقیقه۶٢ - عباس زاده به جای رضایی: مشابه همان تعویضی که در بازی با سایپا شکل گرفت. ورود یک مهاجم هدف به جای یک گوش راست و در نتیجه تعطیل کردن سمت راست زمین. حضور دهنوی کند و بی تکنیک هم هرگز دردی را از این پست دوا نکرد.
تعویض دوم: شاید استثنائی ترین حرکت دایی در تعویض دومش رقم خورد. جایی که او در دقیقه ٨٩ نوروزی را جایگزین بهترین بازیکن تیمش در این بازی یعنی امید عالیشاه کرد. سوال از علی دایی این است؛ تیمی که دنبال گل است، دومین تعویضش را در دقیقه ٨٩ انجام می دهد؟ و آیا به نظر سرمربی پرسپولیس محمد نوری و دهنوی باید تا پایان کار در زمین می ماندند و جوان ترهای باانگیزه ٩٠ دقیقه روی نیمکت؟!
۲ - محمد نوری:
کابوس وار ترین فصل نوری در حال رقم خوردن است، آن هم در فصلی که او کاپیتان اول سرخپوشان محسوب می شود. نمایش نوری در این۶بازی فاجعه بارتر از آن بوده که بتوان صفت مناسبی برای آن پیدا کرد. آیا این همان بازیکنی است که هر سال ٧، ٨ گل برای سرخپوشان می زد؟ همانی که در اکثر مواقع گره گشای کار سرخپوشان بود؟ نوری با فرمی که این روزها دارد حتی از پس خودش هم برنمی آید چه برسد به کاپیتانی تیمی مثل پرسپولیس. آنچه مشخص است تا زمانی که او به فرم ایده آلش نرسد، خط میانی پرسپولیس هم به جایی نخواهد رسید، حتی با جذب خلعتبری.
۳ - استفاده از مارکو شپانوویچ در پست غیرتخصصی:
از همان ابتدای کار معلوم بود که او نمی تواند جانشین مناسبی برای رضا حقیقی باشد. بازیکنی که هرگز نمی تواند پاس قطری بدهد، توپ های پشت ١٨قدم را جمع کند، از حریف توپ بگیرد و در حقیقت هیچ نشانه ای از جنگندگی در ذات بازی اش وجود ندارد. او توانایی بالایی در استفاده از پاس های کوتاه، یک و دو کردن و در نهایت هافبک بازی ساز بودن دارد. مارکو شاید حتی بتواند جایگزین ناآماده ترین نوری این سال ها باشد، اما بازی در پست هافبک دفاعی… هرگز!
۴ - خودخواهی دهنوی:
انگار چند پاس خوب و زدن یک گل باعثشده غرور تمام وجود دهنوی را فرا بگیرد. با تکروی های بی موردی که حتی برای یک بازیکن بازی ساز هم غیرطبیعی است چه برسد به یک هافبک دفاعی، هر کس نداند فکر می کند او ١٠ سال است در پرسپولیس توپ می زند!
۵ - حضور ضعیف مدافعین کناری در حملات:
ماهینی در نیمه اول یک یا دو بار در حملات شرکت داشت اما در نیمه دوم و پس از تعویض رضایی، دیگر در میدان دیده نشد تا آن دریبل ساده را بخورد و پایه گذار تک گل پیروزی بخش نفتی ها باشد.اما در سمت چپ، میثم حسینی نه سا نتر خوب داشت و نه یک نفوذ درست و حسابی. احتمالا از امروز به بعد هواداران پرسپولیس، بیش از پیش برای بازگشت پولادی دعا می کنند.