ملت ایران: در ابتدا فوتبال را جدی نگرفته بود. برای رضا عنایتی، فوتبال خلاصه می‌شد به حضور در تیم‌های محلی. ۲۲،۲۳ ساله بود که فوتبال را به صورت حرفه‌ای آغاز کرد. در سال ۱۳۷۸ پیراهن آدنیس مشهد را به تن کرد تا رسما به جرگه بازیکنان باشگاهی فوتبال ایران اضافه شود. پیش از حضور در آدنیس، در تیم‌های کارگری مشهد بازی می‌کرد و گلهای فراوانی هم به ثمر می‌رساند. مرحوم حسین فکری او را کشف کرد. بزرگمرد فوتبال ایران، برای اولین بار رضا عنایتی را از یک تیم کارگری، جذب یک تیم باشگاهی کرد. عنایتی درباره اینکه چرا دیر وارد فوتبال حرفه‌ای شد اینگونه توضیح می‌دهد: «داشتم وارد ۲۴ سالگی می‌شدم و تا این سن فوتبال را خیلی جدی نگرفته بودم. در منطقه‌ای زندگی می‌کردیم که همه یا به درس اهمیت می‌دادند یا به کار. من هم چون درسخوان نبودم چسبیدم به کار. یادم می‌آید تازه از خدمت سربازی برگشته بودم که ازدواج کردم. خدا کمکم کرد و تا از خدمت برگشتم کار گیرم آمد. در یک بازی دوستانه برای شرکت فرش مشهد بازی کردم و باعثپیروزی آنها شدم. همانجا مسوولان شرکت گفتند بیا هم برای ما کار کن و هم برای تیم بازی. آن زمان شرایط استخدام خیلی سخت بود. فوتبال من از اینجا استارت خورد تا بعدها به آدنیس بروم و در لیگ بازی کنم»

عنایتی چگونه جذب آدنیس شد؟ کدام چشمان تیزبین او را از بازی‌های کارگری کشف کرد؟ مهاجم صبا جواب این سوال‌ها را می‌دهد: «در فینال مسابقات کارگری بازی داشتیم که استاد حسین فکری هم آمد تماشا. او سرمربی آدنیس مشهد بود و از من خواست که به این تیم بروم. آنجا بود که فهمیدم باید جدی‌تر به فوتبال فکر کنم. از یک طرف هم می‌ترسیدم کارم را رها کنم و شرایط استخدام را از دست بدهم. مانده بودم سر دوراهی اما دل را به دریا زدم و فوتبال را انتخاب کردم.»
فکری در آدنیس به رضا عنایتی بازی داد. در لیگ دو آن زمان که حکم لیگ یک فعلی را داشت و خط حمله این تیم مشهدی. آنجا بود که گلهای عنایتی در فوتبال ایران سر و صدا به پا کرد و مثل بمب ترکید. اولین بار در ورزشگاه شیرودی بود که فوتبال او را به نظاره نشستیم. اولین دیدار بزرگی که عنایتی پا به آن گذاشته بود و روبروی بهترین مدافعان آن زمان فوتبال ایران محکی جدی می‌خورد. سال ۱۳۷۹، بازی آدنیس روبروی استقلال در جام اتحادیه. رضا عنایتی در خط حمله آدنیس قرار گرفت و یک گل زیبا به استقلال زد. آنجا بود که همه از ظهور یک مهاجم فوق‌العاده و یک گلزن بالفطره خبر دادند. از آن به بعد، رضا عنایتی ۲۴ ساله مسیر پیشرفت را پیدا کرد و خیلی زود به سطح اول فوتبال ایران رسید. فصل بعدش او به ابومسلم رفت و پیراهن این تیم را در لیگ به تن کرد. حاصل تلاش عنایتی در ابومسلم که آن زمان به دسته پایین‌تر سقوط کرده بود، صعود به لیگ برتر و به ثمر رساندن ۱۲ گل بود. سال بعد عنایتی در ۲۵ سالگی اولین بازی‌اش را در لیگ انجام داد و در پایان مسابقات عنوان بهترین گلزن مسابقات را با به ثمر رساندن ۱۷ گل به دست آورد. سال بعد او برای ابومسلم ۱۲ گل زد و سپس به استقلال پیوست. در استقلال، سال اول بهترین بازیکن لیگ شد و سال دوم و سوم با ۲۰ و ۲۱ گل زده بهترین گلزن مسابقات. برای ۵ سال به فوتبال امارات رفت و برای الامارات و النصر بازی کرد. حاصل تلاش او در فوتبال امارات، ۳ بار کسب عنوان سومی برترین گلزنان و یک سال هم کسب عنوان بهترین بازیکن خارجی لیگ بود. عنایتی، این گلزن قهار دوباره به ایران برگشت و پیراهن استقلال، سپاهان، صبای قم و مس کرمان را به تن کرد. رضا عنایتی در ۳۷ سالگی همچنان یکی از بهترین مهاجمانی است که در فوتبال ایران حضور دارد. او که تا اینجای کار، ۱۲۰ گل در لیگ به ثمر رسانده دنبال ارتقای این رکورد است و البته همچنان امیدوار به رسیدن دعوتنامه تیم ملی. عنایتی در این باره می‌گوید: «چرا امیدوار نباشم. خدا را شکر خیلی آماده هستم و همین الان حاضرم با تمام مهاجمان لیگ تست بگذارم. درست است ۳۷ سالم است اما فوتبال، سن و سال نمی‌شناسد. من با واقعیت زندگی می‌کنم و الان هم با توجه به شرایطی که دارم می‌توانم به تیم ملی کمک کنم.»
عنایتی در لابلای صحبت‌هایش از کارلوس کروش هم گلایه می‌کند، البته گلایه‌هایی محترمانه و خیلی هم منطقی: «بحثمن این است که کروش ۶۰ هزار تا بازیکن به تیم ملی دعوت کرد و خطشان زد، یک بار هم مرا دعوت کند. من که خدا را شکر همیشه روی فرمم و بدنم هم آماده است. پس کروش اگر دعوتم کند ضرر نمی‌کند. امیدوارم یک بار مرا ببیند و بعد اگر نخواست خطم بزند.»
چه اتفاقی افتاده و عنایتی چکار کرده که در ۳۷ سالگی همچنان دود از کنده بلند می‌شود؟ مهاجم ۴ گله صبا در لیگ امسال، دلیل آمادگی همیشگی‌اش را توضیح می‌دهد: «کار خاصی نمی‌کنم. وقتی به کارت با دید حرفه‌ای نگاه کنی و بدانی که چون از این راه کسب درآمد می‌کنی باید جدی‌تر باشی می‌توانی همیشه آماده بمانی. بیشترین نقش را در فوتبال، آمادگی بدنی دارد. من هم سعی می‌کنم کارهایی انجام دهم که به بدنم آسیب نرسد. مثلا هر یکی دو ماه یک بار میهمانی می‌روم. فامیل‌ها و دوستان از دستم ناراحت می‌شوند اما سعی من این است که حرفه‌ای باشم و حرفه‌ای زندگی کنم.»
عنایتی متولد یک مهر ۱۳۵۵ است. یعنی یکی دو ماه دیگر ۳۷ سالگی را تمام می‌کند و وارد ۳۸ سالگی می‌شود. این سن و سال اما دلیلی نمی‌شود تا او به جام جهانی فکر نکند. از عنایتی می‌پرسیم دوست داری در جام جهانی بازی کنی که می‌گوید: «خیلی دوست دارم. اگر این جام جهانی را تجربه کنم که فوق‌العاده می‌شود چون در جام جهانی ۲۰۰۶ هم بودم، حضور در این جام جهانی خیلی خوشحالم می‌کند. امیدوارم که به خواسته‌ام برسم.»
عنایتی را می‌ستاییم، به این دلیل که در فوتبال شلم شوربای امروز که بازیکنان جوان در ۲۳،۲۴ سالگی اشباع و تمام می‌شوند در ۳۷ سالگی، همچنان از بهترین بازیکنان لیگ است. او حرفه‌ای زندگی می‌کند و حرفه‌ای‌تر با فوتبال در ارتباط است. همین، دلیل موفقیت عنایتی است، مهاجمی که همیشه بوی گل می‌دهد، حتی در روزهایی که بهترین مدافعان فوتبال ایران روبرویش بازی می‌کنند و سعی در مهارش دارند.