ملت ایران: فریدون زندی در گفتگو با یکی از شبکه های فارسی زبان خارج از کشورش درباره چگونگی حضورش در تیم ملی فوتبال ایران صحبت کرد.

وی که فصل گذشته در لیگ یک قطر حضور داشن درباره اینکه چرا علیرغم به دنیا آمدن در آلمان و بازی در تیمهای پایه این کشور، به تیم ملی فوتبال ایران آمد، اظهار داشت: تا ۲۴ سالگی نمی توانستم تیم ملی کشورم را عوض کنم. اما با تغییر قانون فیفا، برانکو ایوانکویچ با مدیر برنامه های من تماس گرفت و چند باری برای دیدن من به آلمان آمد. من هم از او مدتی برای فکر کردن زمان خواستم. نهایتا تصمیم گرفتم برای کشور بابام! بازی کنم.

او ادامه داد: مرتب درباره ایران با والدینم صحبت می کردم و از اینکه چنین فرصتی نصیبم شده بود، حسابی خوشحال شده بودم.

بازیکن سابق کایزرسلاترن که بزرگ شده آلمان است درباره اینکه پدرش چه چیزهایی از ایران گفته که او عاشق کشورش شده، تصریح کرد: صمیمیت زیادی بین ایرانی هاست و افراد یک فامیل رابطه خوبی با هم دارند اما آلمانی ها خونسردتر هستند. می خواستم این قضیه را تجربه کنم. من مردم ایران را دوست دارم چون خوش قلب هستم. من با فرهنگ ایرانی بزرگ شدم چون تمام خانواده پدری ام در آلمان هستند

زندی درباره احساسش از عید نوروز گفت: برایم جالب بود چون نسبت به دوستان آلمانی ام یک جشن اضافه داشتم که کادو هم می گرفتم.

فریدون که اولین بازی ملی اش مقابل ایران را در منامه و در دیدار مقابل بحرین انجام داد درباره این بازی گفت: دوست نداشتم اولین بازی ام خارج از کشور باشد اما نمی توانستم حرفی بزند. شرایط طبیعتا سخت تر بود. روز اول خیلی استرس داشتم. با مهدوی کیا از آلمان به بحرین رفتیم و زیاد درباره ایران حرف زدیم. مهدی خیلی به من کمک کرد. همه بچه ها برخورد خوبی با من داشتند و نشان دادند که می خواهند کمکم کنند. علی آقا(دایی) آمد پیشم گفت هر چیزی خواستی به خودم بگو

فریدون به خاطر نمی آورد که مهدوی کیا در طول سفر چه حرفهایی به او زده و فقط یادش هست که کیا به او گفته بچه ها زیاد با او شوخی می کنند. اتفاقی که کمتر در فوتبال آلمان رخ می دهد و چند روز مانده به بازی کسی با دیگری شوخی نمی کند اما در اردوی تیم ملی، حتی روز قبل از بازی هم بازیکنان با یکدیگر شوخی می کنند. زندی این مساله را ناشی از تفاوت فرهنگ دو کشور می داند.

زندی درباره تشویقش در استادیوم آزادی می گوید: تجربه جدیدی بود. در فوتبال آلمان، وسط بازی کسی نام بازیکن را صدا نمی زند و فقط به تیم اشاره می کنند اما در ایران اتفاق باحالی می افتد و بازیکن با این کار جان می گیرد.

اما اولین خاطره زندی از ورود به ایران: می خواستم طوری برنامه ریزی کنم که کسی متوجه زمان حضورم در ایران نشود اما فرودگاه خیلی شلوغ شد و همه آمده بودند. برایم جالب بود که مردم چقدر فوتبال را دوست دارند. وقتی مردم را دیدم گفتم که انتخاب درستی انجام دادم.

صعود به جام جهانی آلمان برای فریدون زندی به عنوان یک بازیکن ایرانی آلمانی باید اتفاق جالبی باشد. او درباره بازی برگشت با بحرین که منجر به صعود تیم ملی به جام جهانی شد، می گوید: ما از آن بازی یک امتیاز می خواستیم اما استرس زیادی داشتیم. برای ایرانی ها بازی با بحرین حساسیت ویژه ای دارد. من از بقیه خونسردتر بودم چون به نظرم راحت می توانستیم این تیم را شکست دهیم. اگر آن روز بازی اصلی مان را به نمایش می گذاشتیم می توانستیم ۵-۴ گل به بحرین بزنیم. آن بازی به نصرتی پاس گل دادم. آنقدر صدا شنیدم که گوشهایم گرفته شده بودم. موقع تعویض یادم هست که با پرچم ایران کنار زمین ایستادم تا داور سوت بازی را بزند. فکر کنم از استادیون تا هتل ۶ ساعتی در راه بودیم.

او درباره بازی در جام جهانی آلمان نظر جالبی دارد: خیلی خوشحال بودم اما دو هفته قبل از جام جهانی در بازی مقابل کرواسی مصدوم شد. نمی دانستم به جام جهانی می رسم یا نه. ممکن بود همسترینگم پاره شود. جلوی مکزیک بازی نکردم. جلوی پرتغال بد نبودیم اما آنها بهتر از موقعیتهایشان استفاده کردند.

خبرنگار از زندی می پرسد که چرا ایران در بازیهای حساس بین المللی در دقایق آخر نیمه دوم از حریفانش کم می آورد: در بازیهای حساس، خیلی از بازیکنان به خاطر استرس زیاد نمی توانند بازی همیشگی خودشان را ارائه دهند ضمن آنکه همه می خواهند بازی را در ۲۰ دقیقه اول تمام کنند درحالیکه فوتبال ۹۰ دقیقه است. فوتبال را باید با فکر بازی کرد و نباید احساسی بود.

زندی بر خلاف سایر هم تیمی هایش علاقه زیادی به بازی تکضرب داشت: این سبک بازی خودم است و همیشه سعی کردم بازیکن در خدمت تیم باشم و برای سایرین موقعیت ایجاد کنم. اما این مساله زیاد در ایران به چشم نیامد. الان در استقلال، جی لوید ساموئل بعد از یک فصل بازی در این تیم تازه توانسته خودش را به هواداران این تیم اثبات کند.

بعد از حضور زندی، ایران به استفاده از بازیکنان شاغل در اروپا علاقه بیشتری نشان داد. نظر زندی درباره این قضیه چیست؟ او می گوید: اگر کیفیت لیگ خودمان بهتر بود شاید نیازی به دعوت از بازیکنان خارج از فوتبال ایران نبود. چون حق بعضی از دعوت شده ها حضور در تیم ملی نبود. یعنی در ایران بازیکن بهتری نداشتیم؟ متاسفانه بازیکنان ایرانی به هر دلیلی به فوتبال اروپا نمی روند. در جام جهانی ۲۰۰۶ خیلی از بازیکنان ما لژیونر بودند و تمرینات حرفه ای را پشت سر گذاشته بودند. اما در فوتبال ایران انگیزه و امکانات لازم برای پیشرفت بازیکن نیست. بازیکن باید سعی کند به خارج از کشور برود حتی اگر پول کمتری بگیرد. به نظرم فوتبالیستهای ایرانی می ترسند در اروپا بازی کنند و هدفی برای خودشان درست نمی کنند. شما به تیموریان نگاه کنید که با حضور در فوتبال اروپا تبدیل به چه بازیکنی شد یا محرم نوید کیا که در تمرینات بوخوم شرکت کرد.

او برای بازیکنان دورگه نصیحت جالبی دارد: باید از ته دلشان تصمیم بگیرند که دوست دارند در ایران بازی کنند یا نه. روزی که خواستم به ایران بیایم با خودم فکر می کردم که شاید این قضیه از ضرر فوتبالی به نفعم نباشد اما چون می دانستم که پدرم دوست دارد در ایران بازی کنم، به تیم ملی این کشور آمدم.

او درباره کمبودهای باشگاههای ایرانی می گوید: بی برنامگی دلیل اصلی عدم نتیجه گیری باشگاهها در لیگ قهرمانان آسیاست. آنها کارهایشان را اتفاقی جلو می برند و خبری از برنامه ریزی نیست. توجهی به تیم های پایه نمی شود و خبری از مدارس فوتبال نیست. شاید به این دلیل باشد که کیفیت تیم ملی نسبت به گذشته پایین آمده. در آلمان قانون گذاشتند که تمام تیمهای حاضر در بوندس لیگا باید آکادمی داشته باشند. تیم ملی آلمان الان نتیجه این قانون را گرفته. این اتفاقی نیست و کار با برنامه بوده است.

فریدون می خواهد بعد از اتمام دوران بازیگری، مدرک مربیگری بگیرد هر چند هنوز نمی داند که دوست دارد وارد دنیای مربیگری بشود یا نه.