به گزارش ملت ایران به نقل از ایسنا، شامگاه ۲۶ دی ماه تالار وحدت تهران چند روز پس از تالار فخرالدین اسعد گرگانی شهر گرگان، پذیرای علاقه مندانی بود که شاهد اجرای شسته و رفته ای از گروه مضراب بودند.

در این برنامه ی کم حاشیه که با حدود ۱۵ دقیقه تاخیر از ساعت ۲۱:۴۵ آغاز شد و تا نزدیکی نیمه شب ادامه یافت، در بخش نخست، حمید متبسم، آهنگساز و سرپرست گروه، با تکنوازی سه تار یا دونوازی با همراهی تنبک، قطعه های ضرب آهنگ دشتی و " پرواز خیال " را در حالی اجرا کرد که عقیلی، شعرهایی از سیاوش کسرایی(نیمایی) و فریدون مشیری(چارپاره) را می خواند:

سنگین نشسته برف

غمگین نشسته شب

اندوه من به دل

تشویش من به لب

آتش اگر بمیرد

آتش اگر که سایه به صحرا نیفکند

در راه گرگ ها به قافله ها می زنند باز

سیمای بی نوایی و بی برگ باغ ها

بانگ کلاغ ها…

(سیاوش کسرایی)

در پایان این بخش نیز تصنیف " مهرگیاه " با شعر مشهوری از سعدی اجرا شد:

کس نگذشت در دلم تا تو به خاطر منی / یک نفس از درون من خیمه به در نمی زنی

مهرگیاه عهد من تازه ترست هر زمان / ور تو درخت دوستی از بن و بیخ برکنی…

کنسرت سالار عقیلی

اما پس از این بخش که متبسم با بوسیدن کاسه ی ساز سه تارش آن را رسمیت بخشید، و پس از یک تنفس کوتاه، گروه متشکل از: حمید متبسم، پویان بیگلر، پدیده احرارنژاد، آوا ایوبی، جلال امیر پورسعید، نوشین پاسدار، بهناز بهنام نیا، سمیرا گلباز، پژمان زاهدیان، نغمه فرهمند، افشین بابایی و سالار عقیلی، به صحنه آمدند تا بخش موسوم «به زمزمه ها» که در خبرهای این کنسرت به آن بسیار اشاره شده بود اجرا کنند؛ شامل قطعات: «به رنگ خواب»، «از آیینه خورشید»، «با چشمه ساران»، «در شبی خزانی»، «تا دریای تو» و «نوای دریا».

این بخش از برنامه که در واقع در پنج پرده بر اساس غزل هایی از محمدرضا شفیعی کدکنی اجرا شد، شامل صحبت عاشق با معشوق بود. در ترتیب غزل ها، این رابطه و مکالمه ادامه پیدا می کرد و لحظات شاد و غمگین و دغدغه های دو عاشق بیان می شد. در اجرای این پرده ها، حمید متبسم که در جایی گفته برای نوشتن آن یک سال زمان صرف کرده است، گاه گریزی زده بود به ردیف نوازی گذشتگان و گاه با همراهی سالار عقیلی، با بیان خاص برخی کلمه ها و با همراهی نوازنده ی سازهای کوبه ای محلی، افکت های صوتی ایجاد می کرد. یکی از این پرده ها هم به زنده یاد «حسن کسایی» نوازنده ی بنام نی تقدیم شده بود.

در پایان این برنامه که بدون هیچ سخنرانی و صحبتی انجام شده بود، در پی درخواست جمعیت مبنی بر اجرای تصنیف " ایران " یا " وطنم " توسط سالار عقیلی، او با رخصت گرفتن از متبسم، به همراه گروه دوباره در جایگاه اجرا قرار گرفتند. عقیلی سپس اعلام کرد یک کار جدید را درباره ی ایران اجرا می کند که حمید متبسم ساخته است و خیلی ها هنوز آن را نشنیده اند. «عصر آزادگان» تصنیفی بود که براساس بیت های معروف فردوسی درباره ی «ایران» اجرا شد و پس از آن نیز هرچند جمعیت خواستار اجرای قطعه های دیگری بودند، کنسرت «زمزمه ها» به کار خود پایان داد. کنسرتی که صحنه آرایی آن با استفاده از نورپردازی یک درخت خزان زده انجام شده بود که در حین توجه به زیبایی آن می شد امیدوار بود، یک درخت طبیعی نباشد که برای استفاده در دکور این کنسرت، کشته شده است؛

کنسرت سالار عقیلی

… دلم از نام خزان می ترسد

زان که من زاده ی تابستانم…

(فریدون مشیری)