روشهای ایوان رامیرز، ستاره شناس دانشگاه آستین و تیمش به دیگر منجمان در شناسایی خواهران دیگر خورشید کمک خواهد کرد. این کار می تواند به درک بهتر از چگونگی و محل شکل گیری خورشید و چگونگی قابل سکونت شدن منظومه شمسی منجر شود.

به گفته رامیرز، شانس کوچکی وجود دارد که این ستارگان خواهر خورشید میزبان سیاراتی باشند که قابل سکونت هستند. در روزهایی ابتدایی در خوشه محل تولدشان، انفجارها می توانند باعثایجاد سیارات شوند و این قطعات متلاشی شده می توانند در سیستمهای ستاره ای حرکت کرده و حتی شاید مسئول انتقال حیات اولیه به زمین باشند.

حتی ممکن است قطعات زمین باعثانتقال حیات به سیارات اطراف خواهران خورشید شده باشند.

خواهر خورشید «HD ۱۶۲۸۲۶» نام دارد که ۱۵ درصد بزرگتر از خورشید است و در فاصله ۱۱۰ سال نوری در صورت فلکی هرکول یا زانوزده قرار دارد.

محققان این ستاره را با پیگیری ۳۰ کاندید ممکن که توسط گروههای مختلف در اطراف جهان به منظور شناسایی خواهران خورشید کشف شده بودند، معرفی کرده اند.

تیم رامیرز با تلسکوپ هارلان اسمیت در رصدخانه مک دونالد به بررسی عمیق ۲۳ کاندید ستاره ای و با تلسکوپ کلی ماژلان در رصدخانه لاس کامپاناس به مشاهده سایر ستاره ها در نیمکره جنوبی پرداختند.

همه این رصدها از طیف سنجی با وضوح بالا برای دستیابی به درک عمیق از مواد شیمایی سازنده ستارگان استفاده کردند.

نتایج این پژوهش در مجله Astrophysical منتشر شده است.