به گزارش ملت ایران به نقل از ایسنا: پس از چند روز انتظار، اسامی ۸ نامزد احراز صلاحیت شده انتخابات ریاست جمهوری توسط شورای نگهبان، بطور رسمی از سوی وزارت کشور اعلام شد.
این هشت کاندیدا به ترتیب حروف الفبا عبارتند از: سعید جلیلی، غلامعلی حدادعادل، محسن رضایی، حسن روحانی، محمدرضا عارف، سیدمحمد غرضی، محمدباقر قالیباف و علی اکبر ولایتی.

سعید جلیلی

متولد ۱۳۴۴ منطقه معروف به طلاب مشهد مقدس است؛ وی تحصیلات خود را تا مقطع دکتری علوم سیاسی از دانشگاه امام صادق(ع) تهران به پایان رسانده و به زبان های عربی و انگلیسی تسلط دارد. وی در دوران دفاع مقدس در جبهه حضور یافت و سال ۶۵ در عملیات کربلای ۵ به درجه جانبازی نایل آمد. وی در سال ۶۸ به وزارت امور خارجه رفت و در سال ۸۰ به دفتر مقام معظم رهبری رفت و در سمت مدیریت بررسی های جاری دفتر رهبر انقلاب به ادامه خدمت پرداخت. وی پس از انتخابات سوم تیر ۸۴ به عنوان گزینه مطرح و موردنظر محمود احمدی نژاد رئیس دولت نهم برای تصدی وزارت امور خارجه مطرح شد اما بر اساس مصلحت، اداره معاونت اروپا و آمریکای این وزارتخانه را بر عهده گرفت. وی در حال حاضر دبیری شورایعالی امنیت ملی و مسئولیت پیگیری موضوع هسته ای کشورمان را بر عهده دارد.

غلامعلی حدادعادل

متولد اردیبهشت ماه سال ۱۳۲۴ در تهران است. او در سال ۱۳۵۸ معاونت وزارت ارشاد را بر عهده داشت و طی سال های ۱۳۶۱ تا ۱۳۷۲ نیز معاون وزیر آموزش و پرورش بود. همچنین از سال ۱۳۷۴ تا کنون(به استثنای فاصله ۸۳ تا ۸۷) ریاست فرهنگستان زبان و ادب فارسی را بر عهده داشته است. به مدت ۱۳ سال نمایندگی مردم تهران در مجالس ششم، هفتم، هشتم و نهم را بر عهده داشت و در فاصله سال های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۳ رئیس قوه مقننه بود. او از سال ۱۳۸۷ تا کنون نیز به عنوان مشاور عالی مقام معظم رهبری منصوب شده است.

محسن رضایی

در شهریور ۱۳۳۳ متولد شد. او در رابطه با این فعالیت های سیاسی به مدت ۵ ماه توسط ساواک اهواز بازداشت شد. او در آستانه پیروزی انقلاب و ورود امام خمینی(ره) در جمعیت منصورون وظیفۀ حفاظت از جان حضرت امام(ره) را برعهده گرفت. او در خرداد ۱۳۵۸ به عضویت شورای فرماندهی سپاه درآمد. در شهریور ۱۳۶۰ از سوی حضرت امام خمینی(ره) به فرماندهی کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منصوب شد رضایی در شهریور ۱۳۷۶ به عنوان «دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام» منصوب شد و مطالعات اولیه برای تنظیم سند چشم انداز ۲۰ سالۀ ایران را آغاز نمود.

حسن روحانی

متولد ۲۱ آبان ۱۳۲۷ در شهر سرخه است. وی نماینده مجلس خبرگان رهبری از سال ۱۳۷۸ و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام از سال ۱۳۷۰است. از سال ۱۳۶۸ به عضویت در شورای عالی امنیت ملی در آمد و از سال ۱۳۷۱ نیز ریاست مرکز تحقیات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام را عهده دار شد. وی نایب رئیس مجلس شورای اسلامی در دوره چهارم و پنجم و دبیر شورای عالی امنیت ملی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۴ بوده است. او در این سمت، رئیس تیم هسته ای ایران بود که انتقاد نسبت به تعلیق غنی سازی در دوره وی از جمله حاشیه های پرونده او بوده است.

محمدرضا عارف

در سال ۱۳۳۰ در یزد به دنیا آمد. او در سال ۱۳۵۵ با اخذ مدرک کارشناسی ارشد و در سال ۱۳۵۹ با اخذ مدرک دکترای برق مخابرات هردو از دانش گاه استنفورد به ایران بازگشت. او در ابتدای انقلاب در دستگاه های دولتی همچون شرکت مخابرات و وزارت فرهنگ و آموزش عالی فعالیت کرد و در سال های ۷۳ تا ۷۶ در سمت ریاست دانشگاه تهران حضور داشت. پس از آن نیز در کابینه ی دولت اصلاحات در سال های ۷۶ تا ۷۹ به عنوان وزیر پست و تلگراف و تلفن مشغول به خدمت شد و در سال های ۷۹ تا ۸۰ به عنوان معاون رییس جمهور و رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور به فعالیت خود ادامه داد. وی در سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ به عنوان معاون اول رییس جمهور برگزیده شد. او عضو پیوسته فرهنگستان علوم ایران، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام است.

سیدمحمد غرضی

در سال ۱۳۲۰، در اصفهان، متولد شد و فوق لیسانس در رشته الکترونیک دارد. وی وزیر نفت در دولت میرحسین موسوی و وزیر پست و تلگراف و تلفن، در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی بود.

محمدباقر قالیباف

در شهریورماه سال ١٣۴٠ در شهر طرقبه متولد شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ١٣٥٧ و آغاز جنگ تحمیلیوارد جبهه شد. در سال ١٣٧۶ به دستور مقام معظم رهبری عهده دار فرماندهی نیروی هوایی سپاه شد. در سال ۱۳۷۹ نیز فرماندهی نیروی انتظامی ایران را عهده دار شد. در سال ١٣٨۴ با رای شورای اسلامی شهر تهران به عنوان شهردار پایتخت انتخاب شد و تا کنون به مدت هشت سال در این سمت حضور دارد.

علی اکبر ولایتی

در ۴ تیر ماه ۱۳۲۴، در رستم آباد، یکی از روستاهای شمیران به دنیا آمد. او پزشک اطفال و فوق تخصص بیماری های عفونی خود را در دانشگاه جان هاپکینز آمریکا گذراند. مطب شخصی وی در شهرک غرب تهران واقع است و مدیریت بیمارستان مسیح دانشوری را نیز بر عهده دارد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مدتی معاون وزارت بهداری بود، در دوره اول مجلس به نمایندگی مردم تهران انتخاب شد و سپس به مدت شانزده سال، در دوره های ریاست جمهوری حضرت آیت الله خامنه ای و آیت الله هاشمی رفسنجانی، به عنوان وزیر خارجه مشغول همکاری بود. پس از سال ۱۳۷۶ به عنوان مشاور مقام معظم رهبری در امور بین الملل منصوب شد و تا کنون در این سمت مشغول فعالیت است.