رقابت هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ نوعی آزمون برای ارزیابی تأثیر فعالیت‌های انتخاباتی جدید است، به‌خصوص در ایالات مهم و حساسی همچون کارولینای شمالی.

نیویورک‌تایمز نوشت: کلینتون که هفته آینده به همراه رئیس‌جمهور باراک اوباما در کارولینای شمالی تبلیغ خواهد کرد، رویکردی در پیش‌گرفته که ترکیبی از تبلیغات سنتی، تجمعات و جنبش‌های مردمی است. دونالد ترامپ که وابستگی زیادی به تجمعات تبلیغاتی، توییتر و رسانه‌های آزاد دارد، در حال حاضر پولی برای تبلیغات در اختیار ندارد، تعداد کارمندانش حدود یک‌دهم کلینتون است و تا الآن هیچ برنامه‌ی مناسبی برای رفع این دو مشکل طرح‌ریزی نکرده است.

اما درحالی‌که که کلینتون در برخی نظرسنجی‌های ملی از برتری دورقمی نسبت به ترامپ برخوردار است، در دیگر نظرسنجی‌ها از وی عقب است. گرچه آمار ترامپ کاهش‌یافته، اما رأی کلینتون به همان میزان افزایش نیافته است. به نظر می‌رسد برخی رأی‌دهندگان نگاهی به گری جانسون نامزد لیبرال دارند.

ترامپ برای مدت زیادی بی‌کار نمی‌نشیند. او ملاقات با اهداکنندگان بزرگ حزب جمهوری‌خواه را آغاز کرده و یک کمپین ایمیل برای جمع‌آوری پول راه‌اندازی کرده است. این هفته، انجمن ملی اسلحه تبلیغاتی را آغاز کرد که در آن‌ها سعی شده کلینتون را با تراژدیِ بنغازی ارتباط دهد.

به نظر می‌رسد تجربه کلینتون و نفوذ درون ایالتی‌اش سبب شود همانند اوباما در سال 2008 در ایالت کارولینای شمالی پیروز شود. ادامه محبوبیت ترامپ علیرغم عملکرد تهاجمی‌اش نشانه‌ی مهمی است که کلینتون باید برای پیروزی هر چه سریع‌تر بازی سیاسی خود را ارتقا دهد.

کمپین کلینتون کارولینای شمالی و هفت ایالت دیگر را هدف قرار داده- از جمله ویرجینیا که همسایه فلوریدا (بزرگ‌ترین ایالت جنوبی) است. فعالان حزب دموکرات بیش از یک سال است که روی کارولینای شمالی کار می‌کنند: جمع‌آوری پول، استخدام داوطلبان و ثبت‌نام رأی‌دهندگان به‌خصوص در محیط‌های دانشگاهی. تبلیغاتی که توسط حزب دموکرات صورت می‌گیرد تضاد کلینتون در حمایت از کودکان کار و خانواده‌ها را با تمسخر ترامپ نسبت به افراد معلول و دیگر گروه‌ها به تصویر می‌کشد.

باوجوداینکه ترامپ چندین ماه است عملکرد خوبی نداشته، اما بازهم کلینتون تنها دو امتیاز از او جلو است.

هرچند کارولینای شمالی شاهد هجوم موجی از سران دموکرات بوده است، اما گرایش این ایالت همچنان جمهوری‌خواه باقی‌مانده است. صحبت‌های آتشین ترامپ درباره توافقات تجارت خارجی و نظرات او برای ممنوعیت ورود مسلمانان و مهاجران مکزیکی سبب نارضایتی قشر کارگر و روستاییان شد.

برخی حامیان ترامپ می‌گویند گرچه اظهارات عجیب‌وغریبش آن‌ها را نگران می‌کند، اما کمپین بی‌پروا و آزادش به خشم آن‌ها باسیاست، دولت و "صحت سیاسی" پاسخ می‌دهد.

در برابر این احساسات، کمپین کلینتون که شعارش "باهم قوی‌تر هستیم" بوده است، سعی کرده از حرکات برنامه‌ریزی‌شده به پرشور تغییر موضع دهد. ماه گذشته خانم کلینتون در جمعی دوهزارنفره یک سخنرانی سیاست گرا کرد که با بی‌ثباتی‌های ترامپ کاملاً در تضاد بود. یک سخنرانی متفکرانه درباره همه مسائل. اما سخنرانی‌اش محرک نبود و می‌توانست به‌گونه‌ای باشد که تمایز بیشتری میان طرح‌هایش و ایده‌های ترامپ ایجاد کند. سخنرانی او در اوهایو پس از واقعه اورلاندو نمونه‌ای از سخنرانی است که باید انجام دهد. مصمم و متحد کننده که در دانش خطرات تروریستی ریشه دارد و به رأی‌دهندگان دلیلی برای حمایت از وی می‌دهد.

بخشی از این چالش دست‌کم نگرفتنِ توسل ترامپ به رأی‌دهندگان آزرده‌ی طبقه کارگر است. دامن زدن به خشم مردم (همان کاری که ترامپ می‌کند) با تبدیل آن به شوق‌وذوقی برای حل مشکلات متفاوت است. این کاری است که پیش روی کلینتون است و باید آن را انجام دهد.