لاریجانی رقیب روحانی در انتخابات ۹۶ است؟ خودش می‌گوید برنامه‌ای برای ریاست‌جمهوری ۹۶ ندارد و در عین حال تاکید می‌کند «فکر نمی‌کنم احمدی‌نژاد خیلی جاذبه‌ای داشته باشد، آنها که دو دوره رئیس‌جمهور بودند دوباره به صحنه بیایند. مخصوصا آنکه خیلی تجربیات موفقی هم نداشته باشند.»

پس طرح حضور لاریجانی در انتخابات ۹۶ برای چه جریانی خوب و برای چه جریانی نامناسب است؟ کاندیداتوری او برای ریاست‌جمهوری برای اصولگرایان چه نفعی دارد که از هم‌اکنون بر طبل لزوم کاندیداتوری او برای نشستن بر کرسی پاستور می‌کوبند مانند حمید رضا ترقی که دیروز گفت: «فکر نمی‌کنم غیر از آقای لاریجانی در میان اصولگرایان شخص دیگری توان رقابت با آقای روحانی را داشته باشد. در حال حاضر بحث روی آقای لاریجانی به عنوان نامزد اصولگرایان است.»

از اظهارات ترقی می‌توان این برداشت را داشت که او برای قرار دادن لاریجانی در مقابل روحانی بر نام رئیس مجلس تاکید دارد و نمی‌توان اظهارات او را با مواضع سابق او که تحت هر شرایطی از احمدی‌نژاد حمایت می‌کرد، تطبیق داد چرا که جریان احمدی‌نژاد چندان گرایشی به سمت لاریجانی ندارد و به ویژه این مرزکشی زمانی پررنگ شد که لاریجانی در مجلس در مقابل اظهارات احمدی‌نژاد کوتاه نیامد. پیش از ترقی، اسماعیل کوثری دیگر عضو اردوگاه اصولگرایی به تمجید صفات لاریجانی البته برای ریاست مجلس پرداخته و گفته بود: «من معتقدم غلبه مجلس آینده با اصولگرایان معتدل به محوریت آقای لاریجانی خواهد بود، چه این افراد به اسم مستقل یا اصولگرا وارد انتخابات شده باشند.

شانس آقای لاریجانی از جهاتی برای ریاست مجلس دهم بیشتر است. البته در طول مدت بعد از انتخابات مرحله اول هر دو گروه جلساتی با منتخبان مجلس دهم داشته‌اند اما به خاطر تجربه زیادی که آقای لاریجانی در ۸ سال گذشته در ریاست مجلس داشته همچنان شانس بیشتری برای ریاست مجلس دارد. خط مشی آقای لاریجانی در ریاست مجلس به سمت دولت یازدهم بوده و به نظر می‌رسد غلبه مجلس آینده هم با این دسته از اصولگرایان خواهد بود. »

موضوع حضور لاریجانی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۶ زمانی رنگ و بوی جدی‌تری به خود می‌گیرد که بهروز نعمتی از نمایندگان نزدیک به لاریجانی درباره احتمال جدا شدن لاریجانی از فراکسیون ولایت می‌گوید: «من بعید می‌دانم این اتفاق رخ دهد و پاسخ به این سوال کمی سخت است؛ چراکه اگر آقای لاریجانی رئیس آن فراکسیون باشند بعید است دیگر از آن فراکسیون جدا شوند» و سپس وقتی از او سوال می‌شود «تشکیل فراکسیون سوم مجلس چه ارتباطی با انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۶ دارد؟» پاسخ می‌دهد که « بالاخره فراکسیون‌ها کاربردهای متفاوتی دارند و تشکیل فراکسیون سوم نمی‌تواند بی‌ارتباط با انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۶ باشد، مخصوصا حمایت طیف معتدلین و مستقلین در انتخابات از جریانی می‌تواند پر رنگ باشد.»

 این فراکسیون سوم همان طور که نعمتی اشاره داشت می‌تواند تشکیل شده از اصولگرایان حامی لاریجانی باشد تا در سال ۹۶ با توجه به تاکید اصلاح‌طلبان بر حمایت از روحانی، او بدون حامی ریاست‌جمهوری در پارلمان نباشد و به عبارتی نباید این فراکسیون سوم که شاید هم علنی نشود را فراموش کرد.

تحلیل اصلاح‌طلبان از حضور لاریجانی در انتخابات

بلومبرگ هم درباره ریاست‌جمهوری لاریجانی تحلیلی داشت و نوشت: « لاریجانی، اصولگرای عملگرایی که به روحانی کمک کرد با وجود مجلسی مخالف برابر توافق هسته‌ای، آن را به سرانجام برساند، با کسب ۱۷۳ رای از ۲۸۱ رای توانست جایگاه خود در ریاست مجلس را حفظ کند. تنها رقیب لاریجانی، محمدرضا عارف، ۱۰۳ رای به دست آورد. به گفته یک تحلیلگر ارشد حوزه ایران، انتخاب مجدد لاریجانی می‌تواند با همراهی با دولت روحانی رشد اقتصادی ایران را با ورود میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری خارجی به‌شدت بالا ببرد، و از سوی دیگر زمینه را برای انتخاب مجدد روحانی در دور بعدی ریاست‌جمهوری فراهم کند.

وی گفت: او رابطه کاری خوبی با رئیس‌جمهور دارد، و حمایت بی‌اندازه‌ای از توافق هسته‌ای داشت. او فرصت بهتری برای کمک به دولت در ایجاد اجماع نظر میان طیف‌ها و لابی‌های مختلف دارد». در میان اصلاح‌طلبان هم طیف هایی قائل به کاندیداتوری لاریجانی هستند، مانند علی نظری که می‌گوید: «ما باید به اصولگرایان خوش فکر نشان دهیم که درب دروازه طلایی اصلاح‌طلبی به روی همه باز است. ما اصلاح‌طلبان نباید با کوبیدن لاریجانی، یاریگر و همرزم مخالفان برجام بشویم! فراموش نکنیم که سال آینده در انتخابات دوره دوازدهم ریاست‌جمهوری در برابر احمدی‌نژاد و برای حمایت مجدد از روحانی به لاریجانی نیاز داریم.» به هر حال هنوز درباره حضور لاریجانی در انتخابات ۹۶ زود است و باید کمی صبر کرد.