بیشتر کودکانکابوس های شبانهدارند، اما استمرار این کابوس‌ها بمدت چند سال بویژه همراه با نشانه‌هایی مانند جیغ یا دست و پا زدن در خواب می‌تواند زنگ خطری جدی برای بروزاختلالات روانیدر آینده باشد.

در پژوهش صورت گرفته حدود ۶۸۰۰ کودک تا سن ۱۲ سالگی مورد بررسی قرار گرفتند و از والدین بطور منظم در خصوصمشکلات خواب کودکانسوال شد؛ در پایان مطالعه وضعیت روانی کودک شامل توهم، هذیان یا کنترل ذهن توسط دیگران مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان می دهد که اغلب کودکان دچار کابوس‌های شبانه بودند، اما در ۳۷ درصد از موارد وجود مشکلات مرتبط با کابوس های شبانه در چند سال پیاپی توسط والدین گزارش شد. بر این اساس از هر ۱۰ کودک، یک کودک در محدوده سنی سه تا هفت سال دچار مشکلات ترس و وحشت مرتبط با کابوس‌های شبانه بود.

کابوس های شبانه در کودکان و زنگ خطر
محققان دانشگاه وارویک معتقدند که درگیری طولانی‌مدت با کابوس‌های شبانه در کودکان با خطر ابتلا به مشکلات روانی در ارتباط است و از هر ۱۰۰۰ کودک، ۴۷ کودک درگیر نوعی اختلال روانی هستند. همچنین کودکانی که در سن ۱۲ سالگی همچنان دچار کابوس‌های شبانه هستند، ۳.۵ برابر بیش از دیگران در معرض اختلالات روانی قرار دارند.

پروفسور «دیتر ولکه» از پژوهشگران این مطالعه معتقد است: بهداشت خواب بسیار مهم بوده و همه افراد نیازمند یک خواب منظم هستند که اجتناب از دیدن فیلم‌های دلهره‌آور پیش از خواب یا عدم استفاده از تلفن همراه یا تبلت در تختخواب به کاهش مشکلات مرتبط با خواب کمک می‌کند. استمرار کابوس‌های شبانه یک علامت هشدار دهنده جدی محسوب می‌شود و مداخلات زودهنگام روانپزشکی برای جلوگیری از تبدیل شدن این مشکل به یک اختلال روانی بویژه پیش از رسیدن به دوران بلوغ بسیار حائز اهمیت است.

ارتباط بین مشکلات خواب و بروز اختلالات روانی هنوز بطور دقیق مشخص نشده است؛ با این حال محققان معتقدند که این مطالعه می‌تواند به تشخیص نشانه‌های اولیه اختلالات روانی کمک کند.
نتایج این پژوهش در مجله Sleep منتشر شده است.