در تاریخ ۲۵ بهمن سال ۸۸ خانواده مردی به نام شاهین با مراجعه به پلیس آگاهی تهران بزرگ از فقدان پسرشان خبر دادند.

این خانواده مدعی شدند که همسر پسرشان با مردی غریبه ارتباط داشه و تصور می‌کنند این فرد با گم شدن پسرشان ارتباط داشته باشد.

با انجام تحقیقات اولیه پلیس، همسر شاهین به همراه مرد غریبه به نام فریدون بازداشت شدند و سمیرا در تحقیقات بازپرسی ضمن اعتراف به ارتباط با فریدون مدعی شد که فریدون به او گفته شوهرش را به قتل رسانده است.

فریدون در جلسات بازپرسی به ارتکاب قتل اعتراف کرد و مدعی شد جسد شاهین را بعد از قتل داخل رودخانه جاجرود انداخته است. اما مأموران پلیس هیچ‌گاه موفق به کشف جسد شاهین نشدند.

پرونده با صدور کیفرخواست مته‌مان به شعبه ۱۱۳ دادگاه کیفری استان ارسال شد. در ابتدای جلسه، نماینده دادستان با اشاره به مدارک و مستندات موجود در پرونده، بزه انتسابی به مته‌مان را محرز دانست و خواستار مجازات آن‌ها شد. خانواده اولیای‌دم نیز خواسته خود را قصاص فریدون عنوان کردند.

فریدون در جایگاه قرار گرفت و با بیان اینکه اتهام قتل را قبول دارد گفت: شاهین مغازه‌ام را اجاره کرده بود و به همین دلیل باهم ارتباط داشتیم. در جریان رفت‌وآمد‌ها با همسرش آشنا شدم و رابطه پنهانی ما باهم آغاز شد.

وی ادامه داد: یک روز به خاطر مغازه با شاهین درگیر شدم؛ در حین درگیری او را هل دادم که سرش به زمین خورد و فوت کرد. جسد او را داخل رودخانه جاجرود انداختم و دیگر خبری از آن ندارم.

بعد از محاکمه مته‌مان، قاضی همتیار به همراه مستشاران دادگاه وارد شور شد و در ‌‌نهایت فریدون را به خاطر قتل، ارتباط نامشروع و جنایت بر میت به قصاص، ۹۹ ضربه شلاق و حبس محکوم کرد. سمیرا نیز به خاطر ارتباط نامشروع به تحمل ۹۹ ضربه شلاق محکوم شد.

پرونده با اعتراض مته‌مان به دیوان عالی کشور ارسال شد که قضات شعبه ۲۷ دیوان عالی بعد از بررسی پرونده و مشورت، حکم صادره را تأیید کردند.