" دیو مک کلور " یکی از سرمایه گذاران برجسته منطقه " سیلیکون ولی "(قلب دفاتر شرکت های تکنولوژیک و ارتباطاتی دنیا) و بنیانگذار شرکت های بزرگ اینترنتی درباره آینده اقتصادی ایران ابراز خوش بینی کرد.

مک کلور در آستانه سفر به آلمان برای شرکت در کنفرانس " آی بریج " در برلین که در آن شرکت های بزرگ اینترنتی ایرانی نیز حضور خواهند داشت، در مصاحبه با روزنامه گاردین بریتانیا گفت: " ایران نیز مثل تمامی اقتصادهای در حال ظهور جمعیت بزرگی دارد و درصد قابل توجهی از افراد تحصیلکرده و پتانسیل کارآفرینی زیادی دارد. "

این سرمایه گذار ۴۹ ساله آمریکایی افزود: " اگر درهای ایران باز شود و رابطه این کشور با آمریکا و دیگر کشورها ترمیم شود به نظر من رشد اقتصادی زیادی در انتظار ایران خواهد بود. قطعا فرصت های جالبی نیز برای تاسیس شرکت های تکنولوژی در ایران وجود دارد. "

با این حال مک کلور به مشکلات خاص برای سرمایه گذاری در ایران نیز اشاره کرد و گفت قوانین موجود ایالات متحده اجازه سرمایه گذاری مستقیم در حوزه شرکت های تکنولوژی را نمی دهد. او در این رابطه گفت: " قوانین سرمایه گذاری آمریکا در حال حاضر سرمایه گذاری مستقیم برای سرمایه گذارانی مثل من برای تاسیس شرکت در ایران را منع کرده است اما ما خوش بین هستیم که در آینده نزدیک اگر روابط عادی شود، این وضع تغییر کند. "

گاردین در گزارشی مفصل به وضعیت حضور ایران در کنفرانس آی بریج در برلین که قرار است از پنج شنبه هفته جاری در آلمان آغاز شود پرداخته است.

در این کنفرانس شرکت های بزرگ اینترنتی از ایران حضور دارند، حضوری که به گفته نازنین دانشور یکی از گردانندگان گروه ایران در کنفرانس آی بریج برلین می تواند یک نقطه عطف برای جامعه فناوری ایران باشد.

گاردین می نویسد تحریم ها و تلاش برای انزوای ایران در سال های گذشته کارآفرینان این کشور را از در سر داشتن طرح های بلند پروازانه و حتی اجرای برخی از این طرح ها بازنداشته است.

با این حال گاردین می نویسد تحریم ها همچنان به عنوان یی از عوامل و موانع بزرگ بر سر راه بسیاری از شرکت ها و کارآفرینان ایرانی قرار گرفته است چرا که ارتباط نظام بانکی ایران با جهان خارج قطع و هیچ راه طبیعی برای انتقال پول به ایران وجود ندارد.

گاردین در این زمینه به یک شرکت اینترنتی تازه تاسیس و نسبتا موفق ایرانی اشاره می کند(شرکت تسکولو) و می نویسد به دلیل همین مشکل تحریم ها این شرکت به رغم برخورداری از مشتریانی از ۱۲۰ کشور جهان عملا نمی تواند از مشتریان خارجی اش به خاطر ارایه سرویس پول بگیرد و مجبور است به آنها خدمات رایگان ارایه دهد.