چگونه یک فیلم قدرت بینایی مردی را تغییر داد؟

به گزارش ملت ایران در فوریه امسال بریجمن همراه همسرش برای دیدن فیلم سه بعدی " ماجرای خانواده مارتین اسکورسس " به سینما می رود آنها پولی هم بابت خرید عینکهای سه بعدی می پردازند. این مرد ۶۷ ساله می گوید " وقتی بازیگران و شخصیتهای فیلم بر روی پرده سینما به جست و خیز درآمدند چیزی را دیدم که تا بحال در عمرم تجربه نکرده بودم مثل اینکه دنیا را از بعدی دیگر می دیدم و چشمانم زوایا و ابعاد دیگری را تجربه می کرد. "
اما این به خاطر معجزه فیلم نبود وقتی او از سینما بیرون آمد دنیای متفاوت دیگری را می دید او می گوید " برای اولین بار تیر چراغ برقی را می دیدم که در پس زمینه ایستاده است. مردم، ماشینها و درختان واقعی تر و زنده تر به نظر می رسیدند تا بحال دنیا را سه بعدی ندیده بودم. حالا که با دوچرخه سر کار می روم عمق و زوایای جاده را به خوبی حس می کنم. "

چه اتفاقی در مغز بریجمن رخ داده است؟

قرنهاست که دانشمندان می دانند که دیدن با دو چشم بهتر از یک چشم است. دانشمندان روم باستان معتقد بودند دیدن با هردوچشم با دیدن با یک چشم کمی فرق می کند. می توانید امتحان کنید یکبار چشم چپ را ببندید و باچشم راست به عکسی نگاه کنید و بالعکس می بیند که عکس همان است اما کمی حرکت بوجود میاید.

در سال ۱۸۳۰ دانشمند انگلیسی بنام چارلز واتسون تفاوتهای دو عکس را که می تواند در مغز یک نوع احساس و حالت عمیق بودن را ایجاد کند کشف کرد. او یک وسیله مبتکرانه طراحی کرد که آن را استریوسکوپ یا دستگاه نمایش سه بعدی نامید که دو دید مختلف از یک تصویر را نمایش می دهد و سپس از طریق دستگاه آن را به یک تصویر سه بعدی تغییر میدهد. مغز تا حدی این تصاویر را باهم ترکیب می کند.
هرچه سیگنالی به قسمتهای دورتر مغز برود پیچیده تر خواهد بود.
عصب شناسان در بخش دیداری مغز، سلولهایی یافتند که در پروسه دیداری تنها کار آنها واکنش به تفاوتهای موقعیتی است که در یک تصویر در راه عبور از هرچشم به مغز رخ میدهد. این سلولها را نورنهای دوربین دوچشمی می نامند سلولهایی که در دیدن سه بعدی تاثیر بسیار مهمی دارد.
در واقع بریجمن با دیدن فیلم سه بعدی این نوع ازسلولهای مغز خود را تحریک و به عبارتی بیدار کرد تا بتواند دنیا را به طور سه بعدی ببیند.