شبکه اجتماعی پرندگان اطلاعات مهمی را در خصوص زندگی آن‌ها در اختیار محققان قرار می‌دهد.

این اطلاعات به دانشمندان دیدگاه‌های نوینی را در رابطه با چگونگی جفت‌گیری یا نحوه اشاعه بیماری یا اطلاعات در درون جمعیت این حیوانات ارائه می‌دهد. با این حال نفوذ به درون چرخه‌های اجتماعی حیوانات وحشی کار آسانی نیست.

به گزارش ملت ایران به نقل از ایسنا محققان دانشگاه آکسفورد انگلستان در مطالعه گونه‌ ای پرنده به نام چرخ‌ریسک بزرگ(tit great) وحشی که پرندگان سرسیاه و مقیم جنگل‌های نزدیک آکسفورد انگلستان هستند، ترانسپوندرهایی را به هزاران پرنده متصل کرده و حضور آن‌ها را در طول زمستان در ۶۷ نقطه منبع غذای موجود در جنگل‌ها ثبت کردند.

این تکنیک امکان گردآوری یک میلیون مشاهده منفرد را طی دو سال برای محققان فراهم کرد. مانع موجود بر سر راه این تحقیق چگونگی تحلیل تمامی داده‌های مکان طیور برای دستیابی به رابطه بین آن‌ها بود. این تیم تحقیقاتی علاقه‌مند به استفاده از این داده‌های ردگیری برای مطالعه جفت‌های جفت‌گیری کرده بود.

به منظور تحقق این هدف، آن‌ها از یک رویکرد نوین برای شناسایی خودکار بازه‌های زمانی فعالیت اجتماعی شدید پرندگان در میان مشاهدات به دست آمده بهره بردند.

این دانشمندان برای زمستان ۲۰۰۷-۲۰۰۸ در مجموع ۳۷ هزار و ۶۸۱ گردهایی در مکان‌های حاوی غذا و همچنین برای زمستان ۲۰۰۸ - ۲۰۰۹ رقم ۳۱ هزار و ۴۶۶ تجمع را ثبت کردند.

فرضیه آن‌ها بر این بود که پرندگان نه تنها به عنوان عضوی از دسته‌های کوچک از مکان حاوی غذا دیدار کرده بلکه نوعی تمایل نسبت به اعضای انتخابی گروه مزبور از خود نشان می‌دهند.

آن‌ها این بازه‌های زمانی فعالیت شدید را برای پاسخ به این پرسش که کدام پرندگان در متجمع‌‌‌ها شرکت داشته تحلیل و سپس لینک‌هایی را بین پرندگان منفرد بر اساس حضور یا عدم حضور آن‌ها در این مناسبت‌‌ها ایجاد کردند.

به گفته رهبر ارشد این پژوهش، وی و همکارانش می‌توانند داده‌های موجود در خصوص حیوانات منفرد را برای ایجاد نوعی " شبکه اجتماعی برای حیوانات " بررسی کنند. این شبکه مشخص می‌کند که چه پرندگانی عضو یک گروه بوده و این که کدام یک از آن‌‌ها به طور منظم در مناسبت‌ها و گردهمایی‌های یکسان شرکت کرده است.

در حالی که جفت‌های قدیمی فصول قبل را با یکدیگر به سر برده و دارای الگوهای مشابه حضور در جوامع یکسان طی یک فصل بودند، اعضای جدید نخست به طور تصادفی تعامل برقرار کردند اما به تدریج در اوایل زمستان بیشتر با یکدیگر گرد هم آمدند.

نتایج این تحقیق در مجله Royal Society Interface انتشار یافت.