تصویر ارائه شده سازمان ملی اقیانوسی و جوی امریکا(NOAA) توفان های سراسر زمین را طی ۱۷۰ سال گذشته به نمایش می گذارد.

به گزارش ملت ایران به نقل از ایسنا، تصویر مزبور ۱۱ هزار و ۹۶۷ توفان موسمی حاره ای را که از سال ۱۸۴۲ رخ داده اند، نشان می دهد. در سال ۱۸۴۲ داده های مورد نیاز این نقشه توسط کشتی ها و فانوس های دریایی و نه سیستم های شناسایی ماهواره ای پیشرفته ارائه می شدند. پیش از رسیدن عصر ماهواره ها، رهگیری توفان ها با استفاده از گزارش های کشتی ها انجام می شد و به ادعای سازمان ملی اقیانوسی و جوی، گرچه این گزارش ها معتبر بودند، تعدادی از توفان ها ممکن است نادیده گرفته شده باشند.

ماهواره های NOAA مانند GOES، توانایی کارشناسان آب و هواشناسی برای رهگیری توفان ها را دستخوش انقلاب کرده اند. این ماهواره ها هر چند دقیقه یک بار اسکن های پیوسته ای از سراسر زمین را ارائه می دهند. تیم تحقیقاتی حاضر در این پروژه همچنین نقشه ای تعاملی را ارائه داده که به کاربر امکان زوم کردن بر روی نواحی خاص جهان را می دهد تا وی بتواند توفان ها را بر اساس تکرار و مسیرشان در منطقه تماشا کند. دانشمندان از رنگ ها برای ایجاد الگوهایی با هدف آشکارترکردن بیشتر توفان ها استفاده کرده اند.

با رنگ کردن تعداد دفعاتی که ردپاهای توفانی بر روی یکدیگر همپوشانی داشتند، الگوها در شکل تراکم توفان های اثرگذار در یک منطقه خاص ارائه شده اند. ردپاهای توفانی بر روی اقیانوس آرام غربی و خلیج بنگال در هند بیشترین هم پوشانی را داشته است. در این مناطق فصول توفانی هرگز به پایان نمی رسند، زیرا آب ها همواره برای شکل گیری توفان به اندازه کافی گرم هستند.

تکرار هم پوشانی ها در نیمکره غربی در مقایسه با نیمکره شرقی بسیار پایین تر است. تیم تحقیقاتی همچنین نقشه دیگری را برای نشان دادن شدت توفان خلق کرد. این نقشه نشان می دهد اقیانوس آتلانتیک شمالی گسترش بیشتری از توفان های قوی را نشان می دهد، در حالی که در اقیانوس آرام قوی ترین توفان ها نزدیک فیلیپین دور هم جمع شده اند.

نقشه ای از تمامی توفان های ۱۷۰ سال اخیر
تراکم توفان ها در هر منطقه
نقشه ای که شدت توفان ها را نمایش می دهد