بیوگرافی فریبرز عرب نیا + عکس

- اوج هنرنمایی فریبرز عرب نیا در فیلم سلطان بود. او توانست شمایل یک قهرمان به ته خط رسیده را به زیبایی هرچه تمام تر ایفا کند. این نقش آفرینی تا حدی خوب و پذیرفتنی بود که منتقدان ماهنامه فیلم بازی او را بهترین بازی جشنواره پانزدهم فیلم فجر خواندند. این در حالی بود که عرب نیا حتی کاندید دریافت جایزه هم نشده بود.

- فریبرز عرب نیا در فاصله بین ضیافت و سلطان سه فیلم بازی کرد. سه فیلم حادثه ای. فیملهایی که نه ارزش ماندگاری داشتند و نه عرب نیا نشانی از خود داشت. عرب نیا تا به امروز همچنان در فیلمهای نچندان مطرح بازی می کند. او می توانست چهره ای ماندگار در سینمای ایران از خود به جای بگذارد اما بیراهه های کارنامه بازیگری او شاید حتی بازیهای بسیار خوبش را زیر سوال ببرد.

- فریبرز عرب نیا پس از سلطان، سه چهار بازی خوب هم در کارنامه سینمایی اش ثبت کرد تا همچنان خیلیها به او امیدوار باشند. بازی قابل قبول او در فیلم جهان پهلوان تختی و بخصوص شوکران - هر دو ساخته بهروز افخمی - و بازی متفاوت و بسیار دشوارش در فیلم شیفته فریبرز عرب نیا را به عنوان یکی از چهره های برتر دهه هفتاد سینمای ایران معرفی کرد.

وصل نیکان(ابراهیم حاتمی کیا، ۱۳۷۰)

مسافران(بهرام بیضایی، ۱۳۷۰)

خسوف(رسول ملاقلی پور، ۱۳۷۱)

من زمین را دوست دارم(ابوالحسن داودی، ۱۳۷۲)

آهوی وحشی(حمید خیرالدین، ۱۳۷۱)

مرد پنجم(سیدمحسن شهابی، ۱۳۷۳)

سالهای بیقراری(مسعود نوابی، ۱۳۷۳)

کاکادو(تهمینه میلانی، ۱۳۷۳)

ضیافت(مسعود کیمیایی، ۱۳۷۴)

ستاره های سربی(مهدی ودادی، ۱۳۷۵)

فرار مرگبار(تورج منصوری، ۱۳۷۴)

بالاتر از خطر(سعید عالم زاده، ۱۳۷۵)

سلطان(مسعود کیمیایی، ۱۳۷۵)

جهان پهلوان تختی(بهروز افخمی، ۱۳۷۶)

شاهرگ(علی غفاری، ۱۳۷۶)

بادامهای تلخ(کاظم معصومی، ۷۷/۱۳۷۶)

شوکران(بهروز افخمی، ۱۳۷۷)

دلباخته(خسرو معصومی، ۱۳۷۸)

شیفته(محمدعلی سجادی، ۱۳۷۸)

هزاران زن مثل من(رضا کریمی، ۱۳۷۸)

رنگ شب(محمدعلی سجادی، ۱۳۷۹)

هفت پرده(فرزاد مؤتمن، ۱۳۷۹)

از صمیم قلب(بهرام کاظمی، ۱۳۷۹)

وکیل(مجموعه تلویزیونی، سیروس مقدم، ۱۳۸۱)

دختری در قفس(قدرت الله صلح میرزایی، ۱۳۸۱)

عطش(محمدحسین فرح بخش، ۱۳۸۱)

برگ برنده(سیروس الوند، ۱۳۸۱)

پروانه(عباس رافعی، ۱۳۸۲)

باج خور(فرزاد مؤتمن، ۱۳۸۲)

مختارنامه(داود میرباقری، ۱۳۸۳)

...