به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، عقل و خرد، بازیگری و فعالیت های خستگی ناپذیر در حوزه حقوق بشر از جمله مواردی بود که نام مایا آنجلو یا مارگریت آن جانسن را سر زبان ها انداخت، اما او بیش از هر چیز به خاطر «نوشتن» معروف بود.

آنجلو شاعر و زندگی نامه نویس پرکاری بود که در تمام زندگی اش ده ها کتاب و مجموعه نوشت(شامل دو کتاب آشپزی). بخش زیادی از آثار او با مضامینی چون عشق، دل شکستگی، خانواده، نژاد و فمینیسم سر و کار دارند. کتاب های او با استقبال منتقدان روبرو شدند و خیلی از خوانندگان را به تحسین واداشتند. در ادامه به پنج کتاب معروف و پرطرفدار آنجلو اشاره می کنیم.

«می دانم چرا پرنده درون قفس می خواند»(۱۹۶۹)
اولین کتاب از هفت کتاب زندگی نامه شخصی آنجلو و معروف ترین و از نظر منتقدان بهترین کتاب او. داستان کتاب بخش زیادی از دوران کودکی آنجلو را دربرمی گیرد، زمانی که مایا جوان و برادر بزرگش دائم از خانه پدر و مادرشان به خانه مادربزرگشان در رفت و آمد بودند. آنجلو در کل زندگی نامه خود نه تنها حس خود نسبت به آوارگی بلکه تجربیاتش از نژادپرستی، مزاحمت جنسی و تجاوز را ترسیم می کند. «می دانم چرا پرنده درون قفس می خواند» نامزد دریافت جایزه ملی کتاب شد و تایم آن را به عنوان یکی از ۱۰۰ کتاب غیرداستانی دنیای ادبیات انتخاب کرد. این کتاب روایتی انقلابی از وضعیت زنان جوان سیاه پوست در آمریکا بود.
«جرعه ای نوشیدنی خنک به من بدهید، دارم می میرم»(۱۹۷۱)
اولین مجموعه شعر آنجلو. بخش زیادی از این کتاب پیش از انتشار اولین کتاب زندگی نامه شخصی او نوشته شد. بسیاری از اشعار کتاب «جرعه ای نوشیدنی خنک به من بدهید، دارم می میرم» از ترانه های قدیمی گرفته شده است.(آنجلو در بیست و چند سالگی خواننده یک باشگاه شبانه بود.) کتاب به دو بخش تقسیم شده است: «جایی که عشق فریادی از اضطراب است» شامل اشعاری عاشقانه است، در حالی که «کمی پیش از پایان دنیا» شامل اشعاری درباره زنده ماندن به عنوان یک آمریکایی آفریقایی تبار در جامعه ای سفید است. این مجموعه شعر، پرفروش شد و سال ۱۹۷۲ نامزد جایزه پولیتزر بود.

«قلب یک زن»(۱۹۸۱)
آنجلو در چهارمین کتاب خاطراتش داستان زندگی خود را بین ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۲ روایت کرد، وقتی که با پسرش، گای کالیفرنیا را ترک کرد تا به نیویورک برود. او خود را در میان دیگر هنرمندان و نویسندگان سیاه پوست می بیند، آثارش را در انجمن نویسندگان هارلم می خواند و در جنبش های حقوق بشر نقش دارد. او همچنین از عشقش به یک مبارز آزادی اهل آفریقای جنوبی می گوید که او را راهی سفر به لندن و قاهره می کند. با این حال، «قلب یک زن» در نهایت درباره روابط نیست - درباره «سفری به درون» است. منتقدان این کتاب را تحسین کردند. ۱۶ سال پس از اولین انتشار، اپرا وینفری کتاب آنجلو را به عنوان بخشی از باشگاه کتاب اپرا انتخاب کرد که باعثشد در لیست پرفروش ها قرار بگیرد.

«الان برای سفرم چیزی برنداشته ام»(۱۹۹۳)
اولین کتاب از مجموعه مقالات آنجلو شامل مجموعه ای از خاطرات شخصی و موعظه ها که گفته می شود با تشویق دوستش اپرا وینفری آن را نوشت. دومین مجموعه مقالات او با عنوان «حتی ستاره ها هم تنها به نظر می رسند» چهار سال بعد منتشر شد. هیلتن آلس در نیویورکر این دو مجموعه مقاله را «کتاب های امثال و حکم آنجلو» لقب داد.
«مامان و من و مامان»(۲۰۱۳)
آخرین کتاب آنجلو هفتمین زندگی نامه شخصی او و تنها کتابی است که او در آن بر رابطه اش با مادرش متمرکز شده است. بخش زیادی از روایات این کتاب در کتاب های خاطرات قبلی آنجلو آمده، اما این بار نقش مادرش در اتفاقات زندگی اش مورد تاکید قرار گرفته است. او از زمانی می گوید که مادرش در کودکی رهایش کرد و بعد از تجدید دیدار و آشتی با او می نویسد. کتاب با مرگ مادر آنجلو و آخرین حرف های او به مادرش به پایان می رسد: «تو برای بچه های کوچک مادر خیلی بدی بود، اما برای یک دختر بالغ هیچ مادری بهتر از تو نبود.»

تایم/ ۲۸ مه / ترجمه: علی افتخاری

۵۸۵۸