به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در این مراسم نمایشگاهی از بیست و هفت پوستر فیلم های دفاع مقدس با عنوان «بازتاب رشادت» رونمایی شد.
کامران ملکی که اجرای این مراسم را برعهده داشت ضمن اشاره به برگزاری نمایشگاه پوستر فیلم های سینمایی با موضوع دفاع مقدس گفت: «مراسم امروز را تقدیم می کنیم به همه آنهایی که غریبانه رفتند و غریبانه هستند. چون در سینمای ایران آرشیو متمرکزی وجود ندارد برای تهیه این پوسترها به سراغ تک تک طراح ها ی آن رفتیم تا بتوانیم آن ها را برای این نمایشگاه آماده کنیم. برخی از طراحان پوستر این فیلم ها در قید حیات نبودند و تهیه این تصاویر کار بسیار دشواری بود.»
در ادامه مراسم، محمدمهدی عسگرپور مدیرعامل خانه سینما عنوان کرد: «فرا رسیدن سالروز فتح خرمشهر را تبریک می گویم و این روز بزرگ را گرامی می دارم. من از نزدیک شاهد بودم که در خانه سینما همکارانم برای تهیه این پوسترها چه سختی هایی را متحمل شدند. ما هر سال سعی می کنیم این روز را گرامی برداریم. در مقطعی به شهر خرمشهر رفتیم و با خانواده شهدا دیدار کردیم و سری به مناطق جنگی زدیم. در دوره ای برای اینکه امکان سفر وجود نداشت، به دیدار جانبازان عزیزمان در آسایشگاه ها رفتیم. الیته امروز هم برای این مراسم تعدادی از این جانبازان عزیز را دعوت کردیم، اما به دلیل اینکه در این روز مراسم مختلفی برگزار می شود، قطعا این دوستان درگیر بودند و نتوانستند کنار ما باشند.»
عسگرپور تاکید کرد: «در واقعه تاریخی سوم خرداد یا فتح خرمشهر موضوع فقط باز پس گیری شهر نبوده است. بخشی از این موضوع یک عملیات نظامی بوده است و بخشی دیگر سلحشوری است که الزاما در هر قوم و ملتی دیگر وجود ندارد. حضرت امام خمینی(ره) گفتند که خرمشهر را خدا آزاد کرد. اما با گذشت زمان وقتی می بینیم چه اتفاقی در سوم خرداد افتاده است می فهمیم چه کشورها و ابرقدرت هایی برای ادامه جنگ به عراق کمک می کردند آن وقت مفهوم خرمشهر را خدا آزاد کرد به معنای واقعی اش نمایان می شود.»
وی افزود: «وقتی به مناسبت های اینچنینی نزدیک می شویم و یا برخی مناسبت های خاص تن و بدن من می لرزد. چون می دانم برخی جریانات و سایت ها شلاق های شان را برمی دارند و به پیکره سینما حمله می کنند و می گویند خجالت نمی کشید که راجع به دفاع مقدس و مفهوم انتظار کاری انجام نمی دهید؟ براستی چرا وقتی به این مناسبت ها می رسیم چنین صحبتهایی عنوان می شود. در صورتی که من معتقدم سینما دین خود را بیشتر از دیگر عرصه ها به این مفاهیم ادا کرده است. ببینیم اقتصاد چقدر در این راستا(آرمان آزادی خرمشهر) قدم برداشته است، صنعت و یا کشاورزی چه اندازه؟ اگر بخواهیم همین نمونه نمایشگاه ما را در حوزه صنعت برگزار کنیم با همین مفهوم آیا اصلا کسی چنین همتی می کند و یا چیزی نصیبمان می شود؟! در صورتی که در این سینما پس از گدشت ۳۳ سال همچنان تلاش می شود.»
مدیرعامل خانه سینما عنوان کرد: «یک فاصله ای بین آرمان ها و واقعیت های جاری در کشور ما به وجود آمده است. خیلی مواقع در این شرایط سینمای کشورهای دیگر را به سر ما می ز نند و می گویند آن ها در فیلم «نجات سرباز رایان» چگونه دلاوری قهرمانان خود را با تصویر می کشند و چرا ما در سینمای ایران نمی توانیم فیلمی با این مضمون پیدا کنیم و یا بسازیم؟ اما سوالی که این جا مطرح می شود این است که سینمای ما چه قدر به آرمان ها نزدیک است. در سینمای آمریکا فلسفه کشتن(جنگیدن) برای این است که کشته نشوی و در همین جا تفاوت با سینمای ایران حس می شود و دیگر اینکه تعارضات عمیقی بین سیاست اعلامی و سیاست اعمالی مخالفان و منتقدان سینما مشاهده می شود مانند همین ولع عملی به یغما بردن بیت المال! در حقیقت منتقدان و مخالفان سینما از فیلمساز ایرانی چیزی را می خواهند که ما به ازای های خارجی ندارد.»
او ادامه داد: «نکته دوم این است که سینمای ما غیرطبیعی اداره می شود و نحوه تولید و اکران در سینمای ایران مشابه خارجی ندارد و همیشه سایه دولت بر روی سینمای ایران سنگینی می کند و هربار دولت می خواهد خود را ازاین موضع جدا کند برخی از دوستان مان او را از این تصمیم منصرف می کنند. به همین دلیل سینمای ما شبیه تلویزیون دولتی اداره می شود و نه بیشتر!»
عسگرپور گفت: «در مدل تولید فیلم کشورمان نمی توان توقع داشت که به صورت طبیعی فیلم هایی ساخته شود که مرتبط با این حوزه باشد و سفارشی خوانده نشوند. با توجه به همین نکات است که نباید وقتی به این مناسبات می رسیم شلاق هایمان را برداریم و بگوییم چرا در این زمینه کاری نشده است. وقتی که ما به روی مدار طبیعی تولید و اکران نزدیک شویم قطعا شاهد این تولیدات هم خواهیم بود. ما امروز شاهدیم که در طول سال های گذشته فیلم های خوبی با مضمون دفاع مقدس ساخته شده است. امروز ما خواستیم سازندگان این فیلم ها با شما صحبت کنند برخی گفتند حال شان خوب نیست. به امید اینکه حال همه خوب شود. برخی هم در سفر بودند.»
در ادامه این مراسم مهرزاد دانش منتقد سینما مقاله ای با عنوان «سهم سینمای ایران در بازنمایی دفاع مقدس چقدر است؟» ارائه کرد.
او مقاله اش را چنین آغاز کرد: «مدتی است که در برخی محافل و بین بعضی جریان ها، که نگاهی بدبینانه(اگر نگوییم بدخواهانه) به مناسبات و مجموعه سینمای ایران دارند، با توسل به برخی از انگاره های مورد احترام و اعتبار، سعی می شود که سهم این سینما در بازنمایی و تحلیل وقایع و موقعیت های مهم تاریخ کشور، همچون همین دفاع مقدس، اندک و ناچیز برشمرده شود و به تبع آن، با حملات غیرمنصفانه و بر اساس تحلیل های غیرواقع بینانه، اعتبار این سینما به خدشه گراید و همچون غنیمتی پربها که بی زحمت و با غوغاسالاری به دست آمده است، مورد تصرف قرار گیرد.»
در بخش دیگری از مقاله دانش آمده است: «نگاه سینمای ایران به عرصه جنگ، نگاهی تک بعدی و تک محوری نبوده است. در طی سی و چند سالی که از آغاز جنگ می گذرد، انواع زیرگونه های مربوط به ژانر جنگی در سینمای دفاع مقدس ما کار شده است. نمودهایی همچون عملیات(عملیات کرکوک، عبور، دکل)، اردوگاهی یا اسارت(مردی شبیه باران، نفوذی)، هوانوردی(حمله به اچ۳، عقاب ها)، دریانوردی(جنگ نفت کش ها، موج مرده)، دیده بانی(دیده بان، ملکه) تبعات جنگ(گیلانه، بوی پیراهن یوسف، عروسی خوبان)، شخصیت های واقعی(شور شیرین، الماس بنفش، به کبودی یاس)، عزیمت(سفر به چزابه، هیوا) و… از این جمله هستند. در عین حال، تلفیق ژانر جنگی با سایر گونه ها و لحن های سینمایی از دیگر دستاوردهای سینمای ایران در این باب است که از آن جمله می توان به کمدی(لیلی با من است)، ملودرام(کیمیا، میم مثل مادر)، جاسوسی(نفوذی)، معناگرا(ساعت ۲۵، مهاجر، نینوا)، کودک و نوجوان(پایان کودکی)، و… اشاره کرد.»
او ادامه داد: «در عین حال تنوع نگرش به خود مبحثجنگ هم نمود دیگری از منشوری بودن فضای سینمای جنگی ایران است. در نگاهی جریان شناسانه و تبارپژوهانه، می توان ۳ گفتمان جنگی را در این ژانر سینمایی ایران تشخیص داد و به عبارت دیگر اگر بخواهیم موقعیت جنگ تحمیلی را در سینمای ایران به صورت کلی چارچوب بندی کنیم، با پیکره ای ۳ قسمتی مواجه می شویم: نخست فیلمهایی که جنگ هشت ساله را در قالب دفاع از کشور انگاشته اند و صرفا ً تهاجم عراق به خاک ایران را به عنوان پدیده ای ضد ملی به عنوان سوژه برگزیده اند و از همین رو تفاوت چندانی بین این فیلمها با فیلمهای مثلاً مربوط به دفاع جوامع تحت تجاوز در طی جنگهای اول و دوم جهانی(مثل فیلم های میهنی سینمای شوروی یا سینمای چین با مضمون دفاع در برابر حمله ارتش ژاپن) به چشم نمی خورد.»
در بخش پایانی این مقاله که متنی تحلیلی درباره سینمای دفاع مقدس بود، آمد: «همان طور که هشت سال دفاع در برابر تجاوز بیگانه به خاک ایران و مرزهای عقیدتی نظام، در فراگرد تاریخ، سیاست، فرهنگ، اقتصاد، و مسائل اجتماعی ایران تأثیری فراوان نهاده است و گستره زمانی سرنوشت سازی در فراگرد ایران و ایرانیان است، سینمای دفاع مقدس نیز بخشی تفکیک ناپذیر از مناسبات سینمایی ایران است و نه تنها وابسته به جناح و گروه و ایدئولوژی خاصی نیست، که فضایی کاملا عمومی و مردمی را در عرصه فرهنگ و هنر ایران ترسیم کرده است.»
در پایان این مراسم نماهنگی با عنوان در ستایش دلاوری به نمایش در آمد.
۵۷۲۴۳